II SAB/Po 43/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na bezczynność Dyrektora Gimnazjum Nr [...] w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie 2. zasądzić od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ Wiesława Batorowicz D. G. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Gimnazjum Nr [...] w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - kopii statutu placówki i wykazu składników jej majątku, ewentualnie o poinformowanie drogą elektroniczną o posiadaniu przez placówkę strony internetowej w biuletynie informacji publicznej. W skardze zawarł wniosek o ukaranie kierownika jednostki grzywną. Po wpłynięciu skargi do organu (4 sierpnia 2010 r.) skarżącemu zostały udostępnione wnioskowane informacje: statut i wykaz składników majątku Szkoły, z wyjaśnieniem, że informacje o składnikach majątku Szkoły zostały przekazane do BIP oraz do Wydziału [...] w P. (pismo z dnia 5 sierpnia 2010 r.). Skarżący w piśmie procesowym z dnia 3 września 2010 r. potwierdził, iż po złożeniu skargi została mu przekazana wnioskowana informacja, jednak podtrzymał wniosek o ukaranie kierownika jednostki karą, o której mowa w art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Niniejsze postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-2) stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe między innymi na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie organ uwzględnił w całości skargę w trybie autokontroli, udostępniając skarżącemu żądaną informacje publiczną, zatem odpadła podstawa do prowadzenia postępowania sądowego i należało je umorzyć na podstawie wyżej powołanego przepisu. Jednocześnie zaktualizował się obowiązek zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania (art. 201 § 1 p.p.s.a.). Sąd zauważa także, iż w sprawie nie ma podstaw do orzekania wobec kierownika jednostki organizacyjnej grzywny na podstawie przepisów regulujących postępowanie przed sądami administracyjnymi, zaś orzekanie o grzywnie w trybie art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie leży w kompetencjach sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ Wiesława Batorowicz