II SA/Wa 842/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] , Dyrektor Oddziału Regionalnego [...] w [...] , działając na podstawie art. 29 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.), odmówił przyznania prawa zamieszkiwania E. C. w lokalu mieszkalnym. Decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 12 lutego 2010 r. W dniu 26 lutego 2010 r. pełnomocnik strony – radca prawny J. K., załączając stosowne pełnomocnictwo, zwrócił się do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z odwołaniem. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Prezes WAM, mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję z dnia [...] lutego 2010 r. w mocy. Decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 16 kwietnia 2010 r. Przy piśmie z dnia 16 kwietnia 2010 r. organ w załączeniu przekazał decyzję pełnomocnikowi skarżącej. Pełnomocnik skarżącej odebrał powyższą przesyłkę w dniu 23 kwietnia 2010 r. W dniu 21 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego) E. C., reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego J. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Prezesa WAM, zarzucając organowi m.in. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 32 w związku z art. 40 § 2 kpa, tj. doręczenie zaskarżonej decyzji osobiście skarżącemu, nie zaś ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając w uzasadnieniu swego stanowiska argumentację, jakiej użył w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być zatem wyłącznie taka decyzja administracyjna, która weszła do obrotu prawnego. W postępowaniu administracyjnym strona może działać przez pełnomocnika (art. 32 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i wówczas – zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń – wszelkie pisma procesowe, w tym również decyzje administracyjne, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek doręczać pełnomocnikowi strony (art. 40 § 2 kpa). Od momentu doręczenia organowi pełnomocnictwa (w niniejszej sprawie zostało ono złożone wraz z odwołaniem), pełnomocnik powinien być zatem zawiadamiany o wszystkich czynnościach w sprawie i to do niego powinny być kierowane wszelkie pisma, których adresatem jest strona postępowania. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa bowiem za jego pośrednictwem z wszelkimi skutkami prawnymi odnoszącymi się do strony. Przepis art. 40 § 2 kpa nie dopuszcza żadnych wyjątków odnośnie doręczeń pism w takim przypadku. Oznacza to, iż doręczenie pisma stronie w sytuacji, gdy ustanowiła ona pełnomocnika jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych, a przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższa sytuacja ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy. Bezsporne jest bowiem, iż w momencie przesłania skarżącej decyzji Prezesa WAM z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym był już ustanowiony pełnomocnik strony – radca prawny J. K. W treści pełnomocnictwa z dnia 17 lutego 2010 r. skarżąca jednoznacznie wskazała osobę pełnomocnika, a pełnomocnictwo to nie zostało cofnięte. Z akt sprawy wynika również, że Prezes WAM doręczył zaskarżoną decyzję skarżącej, a dopiero później jej pełnomocnikowi. Doręczenie nastąpiło zatem z pominięciem osoby działającego w postępowaniu pełnomocnika strony, co skutkuje tym, iż decyzja ta nie weszła do obrotu prawnego. Skoro zatem skarga została wniesiona od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego, to tym samym – jako przedwczesna – podlega odrzuceniu. Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż organ obowiązany będzie dokonać prawidłowego doręczenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r., biorąc pod uwagę poczynione przez Sąd uwagi, co otworzy dopiero stronie bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (w terminie 30 dni od dnia prawidłowego doręczenia tej decyzji). Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.