I SA/Kr 1329/10

Sygn. akt I SA/Kr 1329/10 | | POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędziowie: WSA Grażyna Firek (spr.), WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2010r., sprawy ze skargi Muzeum [...] w K., na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M., z dnia 22 lipca 2010r. nr [...], w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe - Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek skargi Muzeum [...] w K. na rozstrzygnięcie Urzędu Marszałkowskiego z 22 lipca 2010 roku, znak [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Zaskarżony akt został wydany na podstawie art. 30b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 roku, Nr 84, poz. 712 ze zm.). Postanowieniem z dnia 24 listopada 2009r., sygn. akt V SA/Wa 1613/09, (uzupełnionym postanowieniem z dnia 8 marca 2010 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne – czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy k.p.a. i zezwala – w ramach systemu realizacji programu operacyjnego – na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji. Pytanie prawne zostało zarejestrowane w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 9/10. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.- dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Użyte w powołanym przepisie sformułowanie "może" wydaje się sugerować, że zawieszenie postępowania sądowego w razie zawisłości przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy innej, ale mogącej wpłynąć na wynik sprawy rozpoznawanej aktualnie jest jedynie uprawnieniem, a nie obowiązkiem sądu. Trzeba jednak wskazać, że sędziowie w zakresie orzekania są związani zarówno Konstytucją RP, jak i ustawami (art. 178 ust. 1 Konstytucji RP), z drugiej strony zaś – również ich wiąże zasada bezpośredniego stosowania przepisów ustawy zasadniczej (art. 8 ust. 2 Konstytucji), z której wynika, iż posiadają one charakter wiążący. Oznacza to, iż możliwa jest sytuacja, w której Sąd będzie miał wątpliwości co do zgodności przepisów rangi ustawowej z Konstytucją RP, nie mając jednocześnie kompetencji do samodzielnego rozstrzygnięcia tej kwestii. Wówczas – związany nakazem stosowania przepisów Konstytucji RP – nie może podejmować orzeczenia w oparciu o przepisy, które w jego ocenie są z Konstytucją sprzeczne, nawet usprawiedliwiając to późniejszą możliwością wznowienia postępowania. Sąd może w takiej sytuacji na zasadzie art. 193 Konstytucji RP wystąpić z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego. W orzecznictwie podkreśla się, że możliwość takiego wystąpienia, w wypadku uzasadnionych wątpliwości co do zgodności ustawy z Konstytucją, przeradza się w obowiązek sądu (tak Sąd Najwyższy w wyrokach z 3 grudnia 2008 roku, sygn. akt V CSK 310/08, Lex Omega nr 484695; z 24 czerwca 2004 roku, sygn. akt III CK 536/02, Lex Omega nr 172784; z 27 marca 2003, sygn. akt V CKN 1811/00, Lex Omega nr 521816). Analogicznie, jeżeli wątpliwości co do zgodności ustawy z Konstytucją pojawią się wówczas, kiedy inny sąd zadał już pytanie prawne o konstytucyjność tego samego przepisu ustawy, sąd orzekający w danej sprawie – nie mogąc samodzielnie tej kwestii rozstrzygać, a jednocześnie uznając przepisy ustawy za niekonstytucyjne – winien postępowanie zawiesić. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela wątpliwości, podniesione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu powołanego wyżej postanowienia o przedstawieniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu. W szczególności uzasadnione wątpliwości co do zgodności z Konstytucją RP budzi treść art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach polityki rozwoju, pozwalający stronie wnosić środki odwoławcze, przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W ocenie Sądu jest to sprzeczne to art. 2, art. 7 i art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, a zatem zasadę państwa prawnego, działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa, a także wykracza poza zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Sąd stanął jednocześnie na stanowisku, że orzekanie na podstawie przepisów ustawy, które są sprzeczne z normami Konstytucji, naruszyłoby jej art. 8 ust. 2. Mając powyższe na uwadze, Sąd zawiesił postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygnaturze akt P 9/10, za podstawę przyjmując art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd zawiesił postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygnaturze akt P 9/10, za podstawę przyjmując art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.