II OZ 1208/10

II OZ 1208 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 września 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 483/10 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z.K. na decyzję Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia oddalić zażalenie. II OZ 1208 / 10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu Z. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie choroby zawodowej. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy, zaskarżona decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 14 grudnia 2009 r. W dniu 16 czerwca 2010 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (oznaczonej w treści wniosku jako "odwołanie") na powyższą decyzję. W piśmie z dnia 15 lipca 2010 r. uzupełniającym wniosek skarżący wyjaśnił, że po otrzymaniu niekorzystnej dla siebie decyzji zadzwonił do pracownika organu, który stwierdził, że takie są procedury i utwierdził skarżącego w przekonaniu, że organ odwoławczy samoistnie prześle dokumenty świadczące o tym, że skarżący nie akceptuje decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący wniosek o przywrócenie terminu złożył zgodnie z wymogami wskazanymi w art. 87 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.). Dokonując oceny zasadności rozpoznawanego wniosku Sąd pierwszej instancji, wskazał, iż skoro zaskarżona decyzja organu odwoławczego zawierała prawidłowe pouczenie co do trybu i terminu wniesienia skargi, to wywody skarżącego mającego uzasadnić uchybienie w terminowym wniesieniu skargi nie zasługują na uwzględnienie. W ocenie Sądu skarżący dopuścił się niedbalstwa, nie dokładając staranności w prawidłowym prowadzeniu własnych spraw. Świadczy to o winie skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z przedstawionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. a contrario. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. K., wskazując, iż nie kwestionuje własnego częściowego zaniedbania niedotrzymania terminu do złożenia skargi, które wynikało z mylnego zrozumienia sugestii pracownika organu. Skarżący uznał bowiem, że dalszy tok sprawy będzie prowadzony z urzędu po jego ustanej deklaracji o tym, że nie akceptuje wydanej przez organ odwoławczy decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności, wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku swej winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie to było niezawinione. Skarżący został pouczony w treści decyzji organu II instancji o przysługującym mu środku zaskarżenia tej decyzji oraz o trybie jego złożenia. Także zasadnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż z treści rozmowy skarżącego z pracownikiem organu, zgodnie z relacją samej strony, nie można wywieść, iż został on wprowadzony w błąd. Natomiast wyjaśnienia, że mógł on je źle zrozumieć w żaden sposób nie pozwalają na przyjęcie, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Również we wniesionym zażaleniu skarżący nie przedstawił żadnych takich okoliczności, które przemawiałyby za nieprawidłowością oceny dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny wniesione zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw oddalił na mocy art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.