II GZ 259/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 672/10 w zakresie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi B. B. na rozstrzygnięcie Urzędu Marszałkowskiego Województwa M. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 672/10 zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi B. B. na rozstrzygnięcie Urzędu Marszałkowskiego Województwa M. z dnia [...] marca 2010 r., w przedmiocie nieuwzględnienia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 1613/09, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84, poz. 712), w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 2000 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i zezwala - w ramach systemu realizacji programu operacyjnego - na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w związku z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji RP". Zdaniem WSA w Krakowie, rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania, albowiem w jego opinii w niniejszej sprawie występuje analogiczne zagadnienie, jakie będzie przedmiotem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. B. B. w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które polegało na niewłaściwym zastosowaniu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu skarżący wskazał, że obowiązek zawieszenia postępowania powstaje wówczas, gdy Sąd I instancji rozpoznając sprawę przedstawi w tym postępowaniu pytanie prawne Trybunałowi Konstytucyjnemu (art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a.). W przypadku stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjności przepisu, na podstawie którego sąd wydał orzeczenie interes prawny stron pozostaje zabezpieczony, gdyż posiadają instrument prawny (wniosek o wznowienie postępowania) służący eliminacji z obrotu prawnego aktu wydanego na podstawie niekonstytucyjnego przepisu. Skarżący podkreślił, że praktyka zawieszania postępowań przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne spowodowała, że przedsiębiorcy zostali pozbawieni prawa do sądowej kontroli procedury odmowy przyznawania dofinansowania ze środków Unii Europejskiej. Zawieszanie postępowań pozbawia definitywnie skarżącego prawa do rozpoznania jego sprawy, zaś jej późniejsze rozstrzyganie będzie całkowicie bezprzedmiotowe. Przed rozpoznaniem przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego będzie trwała realizacja M. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013 (MRPO) w dotychczasowej formie z faktycznym wyłączeniem kontroli sądów administracyjnych. Przed rozstrzygnięciem pytania prawnego zamknięty zostanie konkurs z 2009 r., w ramach którego projekt złożył skarżący. Tymczasem zgodnie z Regulaminem konkursu nr [...] w ramach MRPO 2007-2013, możliwość dofinansowania projektów istnieje do momentu rozstrzygnięcia kolejnego naboru wniosków mikroprzedsiębiorstw w ramach Schematu 2.1.A (tj. do momentu przyjęcia przez Zarząd Województwa M. uchwały w sprawie wyboru projektów do dofinansowania). Zgodnie z harmonogramem Małopolskiego Centrum Przedsiębiorczości, kolejny konkurs ma zostać ogłoszony w sierpniu 2010 r., a jego rozstrzygnięcie nastąpi w lutym 2011 r. Do tego terminu powinna się zakończyć procedura odwoławcza i ewentualne podpisanie umowy o dofinansowanie. Po upływie tego terminu umowa o dofinansowanie ze skarżącym nie zostanie podpisana. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z powołanego przepisu wynika, że między zawieszaną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem, o którym stanowi wskazany wyżej przepis, istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik tego innego toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, w której postępowanie ma być zawieszone. Innymi słowy rozstrzygnięcie w tej innej sprawie tylko wtedy upoważniać będzie do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia tej sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. W szczególności, zawieszając postępowanie w sprawie, należy mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem. Powyższe okoliczności należało oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zagwarantowane stronie takie prawo NSA uznał za priorytetowe względem ewentualnego wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Strona ma bowiem możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania, w przypadku gdyby TK stwierdził o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a tym samym jej interes prawny pozostaje zabezpieczony. Z tych względów zawieszenie postępowania w sprawie NSA uznał za niecelowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w postanowieniu.