II SA/Bk 450/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.),, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 września 2010 r. sprawy ze skargi E. i E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej 1. oddala skargę, 2. przyznaje radcy prawnemu D. P. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżących wykonane na zasadzie prawa pomocy. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło, iż odwołanie E. i E. S. od decyzji Burmistrza Miasta B.P. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej, zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazano, iż w/w decyzją ustalono skarżącym - właścicielom nieruchomości położonej w B. P., przy ul. N., oznaczonej nr geod. A1, opłatę adiacencką w wysokości 1493 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, spowodowanego budową kanalizacji sanitarnej. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przedmiotowa decyzja została doręczona adresatom w dniu [...] lutego 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Tymczasem odwołanie od powyższej decyzji, datowane na dzień "[...].03.2010 r.", złożone zostało bezpośrednio w organie l instancji w dniu [...] marca 2010 r. Zgodnie zaś z brzmieniem art. 129 § 1 i § 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W myśl art. 57 § 1 kpa, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Odnosząc powyższe do konkretnego przypadku, Kolegium uznało, iż odwołanie skarżących zostało złożone z naruszeniem obowiązującego terminu do jego wniesienia, który upłynął w dniu [...] lutego 2010 r. Jednocześnie organ ustalił, iż zainteresowani nie wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Mając na względzie powyższe stwierdzono, iż wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa. Konsekwencją powyższego jest brak możliwości badania zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rozpoznanie bowiem środka odwoławczego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem E. i E. S. wywiedli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W jej uzasadnieniu skarżący nie przedstawili jednak jakichkolwiek zarzutów dotyczących kwestionowanego postanowienia. Skarżący wskazali natomiast, że Kolegium nie odniosło się merytorycznie do zarzutów podniesionych przez nich w odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta B. P. z dnia [...] lutego 2009 r. W pozostałej części uzasadnienia zawarli argumentację na poparcie wniosku o uchylenie w/w decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Zgodnie z w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu prawnego, to jest jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Sąd nie ma uprawnień do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, ma wyłącznie uprawnienia kasatoryjne. Rozpoznając sprawę nie może, zatem zmienić zaskarżonego aktu prawnego a jedynie, uwzględniając skargę, może go uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę uwzględnienia skargi wskazane w art. 145 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga podlega oddaleniu. Dopiero orzeczenie sądu administracyjnego stanowi podstawę uzyskania merytorycznego, zgodnego z prawem rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonym postanowieniu zostały naruszone przepisy prawa obowiązujące w chwili jego wydawania. Przede wszystkim podnieść należy, iż przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta B. P. z dnia [...] lutego 2009 r. nr w sprawie ustalenia skarżącym opłaty adiacenckiej w wysokości 1493 zł stanowiącej odpowiednik uczestnictwa w kosztach wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej w ulicy N. w B. P. W niniejszej sprawie za bezsporne uznać należy, iż decyzja organu I instancji z dnia [...] lutego 2009 r. została doręczona skarżącym za pośrednictwem Urzędu Miasta B. P. i odbiór jej został pokwitowany na zwrotnym potwierdzeniu odbioru z datą – [...] lutego 2009 r. Odwołanie zaś od przedmiotowej decyzji skarżący złożyli za pośrednictwem organu I instancji w dniu [...] czerwca 2010 r., co potwierdza data prezentaty Urzędu Miasta B. P. – akta administracyjne organu II instancji. Powyższe okoliczności nie są kwestionowane przez strony postępowania, w tym samych skarżących, znajdują oparcie w aktach sprawy i jako takie odpowiadają prawu. W tych uwarunkowaniach nie budzi wątpliwości stanowisko organu II instancji, iż złożenie odwołania w dniu [...] czerwca 2010 r. nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Czternastodniowy terminu do złożenia odwołania od decyzji doręczonej skarżącej w dniu [...] lutego 2009 r. upłynął bowiem z dniem [...] marca 2009 r. Wprawdzie organ odwoławczy błędnie wyliczył datę upływu terminu, wskazując na dzień "[...] lutego 2010 r.", to jednakże powyższy błąd rachunkowy nie wpływa na poprawność podjętego rozstrzygnięcia. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż odwołanie od decyzji organu I instancji zostało wniesione po upływie ponad jednego roku od jej otrzymania przez skarżących. W tym miejscu godzi się podkreślić, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu. Stosownie bowiem do treści art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia (ogłoszenia) decyzji stronie. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Podkreślić przy tym należy, iż istotnym elementem pokwitowania odbioru pisma jest data jego doręczenia, z którą to związane są doniosłe skutki prawne. Dokonując tej czynności, osoba dorosła powinna mieć świadomość, iż bieg terminu do złożenia odwołania rozpoczyna się od wskazanej na pokwitowaniu daty. Co więcej informacja o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach ich wnoszenia zawarta jest w pouczeniu decyzji. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż kwestionowane postanowienie podjęte zostało w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa. Jednocześnie zauważyć należy, iż skarżący nie wnosili prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Końcowo podnieść należy, iż stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania skutkuje brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania odwołania od decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Jak słusznie bowiem podniósł organ odwoławczy, rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż oznacza weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej. Wzruszenie takiej decyzji może nastąpić jedynie w sytuacjach i w trybie przewidzianym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W przedmiotowej zaś sprawie okoliczności uzasadniające wzruszenie decyzji nie występowały. Z przyczyn powyższych, Sąd podzielił ocenę prawną sprawy dokonaną przez organ odwoławczy, a skargę jako bezzasadną oddalił (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przyznanych ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 250 w/w ustawy oraz przepisów § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Obejmują one opłatę ze czynności radcy prawnego w kwocie 240 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług, wyliczony według 22% stawki w kwocie 52,80 zł.