II OZ 1353/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 września 2010 roku sygn. akt II SA/Bd 717/10 o zawieszeniu postępowania w sprawie ze skargi J. N. i M. M.-N. na postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] czerwca 2010 roku nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem o sygn. akt II SA/Bd 717/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi J. N. i M. M.-N. na postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego. W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji, powołując art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.) zawiesił postępowanie z urzędu wskazując, że 16 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wydał wyrok w sprawie ze skargi J. i M. małżonków N. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z [...] października 2009 r. w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę, w uzasadnieniu którego wskazano, że skarżący J. i M. małż. N. jako właściciele działki bezpośrednio przylegającej do działki inwestora – K. J., powinni być dopuszczeni jako strony do udziału we wznowionym postępowaniu o pozwolenie na budowę. Wyrok ten nie jest prawomocny, a we wniesionej 6 kwietnia 2010 r. skardze kasacyjnej K. J. zarzuciła między innymi naruszenie art. 28 k.p.a. i art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.; dalej jako prawo budowlane) dotyczący statusu strony w postępowaniu administracyjnym. W ocenie Sądu I instancji, wynik postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będzie miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi małżonków N. z 1 lipca 2010 r. Przesądzi on bowiem o tym, czy skarżący są stronami postępowania we wznowionym postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalno-pensjonatowego położnego w Inowrocławiu, przy ul. W. Ustalenie ma wpływ na rozstrzygnięcie kwestii, czy skarżący – małżonkowie N. powinni być także stronami postępowania w sprawie o legalizację istotnych odstępstw od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z [...] września 2006 r., którą to kwestię Sąd pierwszej instancji powinien rozstrzygnąć w związku z zarzutami skargi z 1 lipca 2010 r. Skarżący oprócz zarzutu naruszenia art. 134 k.p.a., zawarli w skardze zarzut naruszenia przez organy administracji art. 28 k.p.a. i art. 5 ust. 2 pkt 9 prawa budowlanego. W zażaleniu, K. J. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zarzuciła naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że wynik postępowania prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej K. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 16 stycznia 2010 r. będzie mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, prowadzonej ze skargi małżonków N. na postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiot postępowania dotyczącego legalizacji istotnych odstępstw od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z [...] września 2006 r. został określony w postanowieniu PINB w Inowrocławiu z [...] marca 2010 r. a następnie w decyzji tego samego organu z [...] kwietnia 2010 r. W tym postępowaniu państwo N. nie uzyskali statusu strony. Nawet, jeżeli w wyniku złożonej skargi zostaną uznani za strony postępowania to fakt ten nie spowoduje, że zakres postępowania ulegnie zmianie ponad ten określony w postanowieniu z [...] marca 2010 r. Natomiast, w postępowaniu dotyczącym wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, państwo N. uzyskali status stron jedynie w bardzo ograniczonym zakresie, dotyczącym zbadania przez właściwe organy możliwości zacienienia ich nieruchomości przez budowany przez K. J. budynek (strona 18 uzasadnienia wyroku). Jednocześnie, sąd pierwszej instancji uznał, że wskazane jest przeprowadzenie analizy zacienienia domu. Tym samym, sąd wskazał zakres ewentualnego postępowania wznowieniowego. Żadne inne kwestie nie będą mogły być rozpatrywane przez organy administracji po wznowieniu postępowania. Ewentualne uznanie państwa N. za strony we wznowionym postępowaniu, którego przedmiotem są jedynie kwestie dotyczące zacienienia ich budynku, nie może mieć żadnego wpływu na uznanie ich za stronę w postępowaniu dotyczącym legalizacji istotnych odstępstw od projektu budowlanego. W obydwu postępowaniach inne przesłanki faktyczne będą decydować o tym, czy w danym przypadku sprawa "na tyle dotyczy praw i obowiązków państwa N., aby uznać ich za stronę". Ewentualne posiadanie statusu strony podlega samodzielnemu ustaleniu w każdym z postępowań i nie istnieje żadne powiązanie tych postępowań. W żaden sposób kwestia uznania państwa N. za stronę postępowania legalizacyjnego nie jest uzależniona od tego czy zostaną oni uznani za stronę postępowania wznowieniowego, dotyczącego wyłącznie przeanalizowania sprawy ewentualnego zacienienia budynku państwa N. przez budynek K. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z analizy akt wynika, że Sąd I instancji jako przyczynę zawieszenia postępowania wskazał wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy z 26 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 1070/90 w sprawie ze skargi J. N. i M. M.-N. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę budynku mieszkalno – pensjonatowego na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] w Inowrocławiu (z wyłączeniem instalacji wewnętrznych, przyłączy i zjazdu) oraz o umorzeniu wznowionego postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. postępowania w tej sprawie. Wyrokiem tym uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Inowrocławskiego i wskazano, że "z naruszeniem obowiązujących przepisów procedury stwierdziły również, w ocenie Sądu, orzekające w niniejszej sprawie organy, iż skarżący nie posiadają statusu stron we wznowionym postępowaniu, a w konsekwencji – nie zaistniała przesłanka wznowieniowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. W związku z zawartą w uzasadnieniu wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 22 sierpnia 2007 r. wiążącą oceną prawną, iż art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nie może być stosowany w postępowaniu prowadzonym w trybach nadzwyczajnych zmierzających do wyeliminowania z obrotu prawnego mającego charakter ostateczny pozwolenia na budowę, dokonanie ustaleń w zakresie legitymacji skarżących do udziału w przedmiotowym postępowaniu poczynione być musiało pod kątem przesłanek ogólnych przewidzianych w art. 28 kpa.", a następnie: "zgodzić się trzeba ze skarżącymi, że po wznowieniu postępowania nie zostały dokonane w jego trakcie wyczerpujące ustalenia przed podjęciem rozstrzygnięcia w przedmiocie przesłanki wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa." Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że jak wynika z uzasadnień decyzji organów obydwu instancji, organy te badając legitymację skarżących do uczestnictwa we wznowionym postępowaniu poprzestały na ustosunkowaniu się jedynie do usytuowania budynku mieszkalno-pensjonatowego względem granicy z działką nr [..]. Przywołując przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) Sąd wskazywał, że wszystkie te kwestie winny być uwzględnione przy określaniu kręgu stron postępowania w danej sprawie. Potem osobno omówił kwestię zacienienia, uznając, że nie zostały dokonane żadne ustalenia w zakresie dotyczącym możliwości zacienienia pomieszczeń mieszkalnych domu skarżących przez projektowany obiekt mając na uwadze jego wysokość i odległość od ich domu. Z uzasadnienia Sądu nie można wyprowadzać wniosku, że rozstrzygnięcie kwestii zacienienia przesądzi o przyznaniu J. N. i M. M.-N. statusu stron w postępowaniu tylko w tym zakresie. Oznacza natomiast, że pozytywna ocena już tego zagadnienia wystarczy, aby przyznać im taki status w postępowaniu. Konsekwencją uznania skarżących za strony postępowania, będzie stanowić podstawę do merytorycznego badania sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Zasadnie uznał Sądu pierwszej instancji, że przyznanie J. N. i M. M.-N. statusu stron we wznowionym postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlany i pozwolenia na budowę będzie miało znaczenie w postępowaniu w sprawie o legalizację istotnych odstępstw od projektu budowlanego, a w związku z wpłynięciem skargi kasacyjnej od powyżej opisanego wyroku z 26 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 1070/09, nadal trwa przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.