II SA/Rz 926/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Joanna Zdrzałka Protokolant st. sekr. sąd. Paweł Kozik po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi R.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego -skargę oddala- Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 roku, nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. (dalej: PINB w S.), na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071, ze zmian.; dalej K.p.a.) odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie obiektu garażowo-gospodarczego usytuowanego na działce o nr ewid. 945 przy ul. K. w Z., wybudowanego bez wymaganego przepisami pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że z wnioskiem o zawieszenie, w dniu 23 lipca 2009 roku, zwrócił się R. Z. Jako okoliczności mające go uzasadniać podał brak możliwości jednoznacznego określenia właściciela działki nr 945. W ocenie organu kwestia sądowego rozstrzygnięcia, jakiemu podmiotowi przysługuje prawo własności działki nr 945 nie ma charakteru prejudycjalnego, stąd brak podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie. Nie znajdując podstaw do uwzględniania wniesionego od postanowienia z dnia [...] sierpnia 2009 roku zażalenia R. Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB), postanowieniem z dnia [...] października 2009 roku, nr [...] utrzymał je w mocy. Motywując swoje rozstrzygnięcie WINB podał, że decyzją z dnia [...] października 2008 roku, nr [...] PINB w S., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118, ze zm.) nakazał R. Z. rozbiórkę wybudowanego bez pozwolenia na budowę obiektu garażowo-gospodarczego usytuowanego na działce nr 945 położonej w Z. przy ul. K. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało uchylone decyzją WINB z dnia [...] grudnia 2009 roku, nr [...]. W toku ponownego rozpatrywania sprawy z wnioskiem o zawieszenie wystąpił R. Z. podnosząc, że przed Sądem Rejonowym w S. toczy się sprawa o dział spadku i zniesienie współwłasności działki nr 945 położonej w Z. Zdaniem WINB rozstrzygnięcie organu I instancji było zgodne z prawem. Organ podał, że w jego ocenie nie zachodzą żadne z okoliczności wskazanych w art. 97 § 1 oraz 98 § 1 K.p.a. W szczególności nie ma podstaw by zasadnie twierdzić, że postępowanie o dział spadku i zniesienie współwłasności działki nr 945 jest zagadnieniem, bez którego uprzedniego rozstrzygnięcia nie można rozpatrzyć sprawy w przedmiocie legalności usytuowanego na niej budynku. Organ zwrócił uwagę, że bezsporne jest, iż inwestorem jak i użytkownikiem budynku na działce nr 945 w Z. jest R. Z. Ustalenie to, w relacji do treści art. 52 prawa budowlanego jest wystarczające, albowiem przepis ten stanowi, że obowiązek wykonania czynności nakazanych w decyzjach wydanych na podstawie art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51 prawa budowlanego spoczywa na inwestorze, właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego. Z postanowieniem WINB nie zgodził się R. Z. i wniósł na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarżący podtrzymał swoją ocenę, że bez uprzedniego rozstrzygnięcia, kto jest właścicielem działki nr 945, na której usytuowany jest sporny obiekt, nie powinno się prowadzić postępowania w przedmiocie jego legalności. Powołując się na analogiczne argumenty, jak w zaskarżonym postanowieniu, WINB wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sąd rozpoznając skargę w granicach sprawy bada zgodność zaskarżonego aktu z obowiązującym porządkiem prawnym. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy obu instancji we właściwym zakresie ustaliły stan faktyczny istotny dla sprawy oraz poprawnie wskazały i zrekonstruowały treść norm stanowiących podstawę prawną wydanych decyzji. Stosownie do treści art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. organ prowadzący postępowanie administracyjne zobligowany jest je zawiesić, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przez wystąpienie zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (tzn. w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Jest to poza tym zagadnienie otwarte, tzn. nie było przedtem prawomocnie przesądzone na właściwej drodze. Jego treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: a) postępowanie administracyjne jest w toku; b) rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania administracyjnego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd; c) zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Organ administracji publicznej obowiązany jest ustalić związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego a zagadnieniem wstępnym. W razie gdy związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. Analiza zaskarżonego postanowienia WINB pozwala stwierdzić, że taka właśnie sytuacja była podstawą jego wydania. Przedmiotem postępowania, którego zawieszenia domagał się R. Z. jest rozstrzygnięcie, czy wybudowany przez niego na działce nr 945 położonej w Z. przy ul. K. obiekt garażowo-gospodarczy jest samowolą budowlana, a jeżeli tak, to jakie są tego prawne następstwa. Okolicznością bezsporną jest, że inwestorem obiektu, którego dotyczy postępowanie nadzorcze jest skarżący – R. Z.; ustalenie to nie było przez skarżącego kwestionowane. Stosownie do treści art. 52 prawa budowlanego podmiotem zobowiązanym do wykonania na własny koszty czynności nakazanych w związku z samowolą budowlaną jest inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. O tym jakiego rodzaju mogą to być czynności rozstrzyga treść art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51 prawa budowlanego. Krąg podmiotów zobowiązanych do wykonania decyzji zawierających nakaz podjęcia określonych czynności w związku z dopuszczaniem się samowoli budowlanej został określony jednoznacznie i precyzyjnie. Oznacza to, że jeżeli nie zachodzi konieczność ich zidentyfikowania w oddzielnym postępowaniu administracyjnym bądź sądowym, to nie ma podstaw do zawieszania postępowania nadzorczego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., albowiem organ nie musi ustalać na kogo nałożyć obowiązki wskazane w art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51 prawa budowlanego. Jeżeli więc osoba inwestora obiektu budowlanego, którego dotyczy postępowanie nadzorcze jest znana i nie ma sporu co do jej statusu, to kwestia ustalenia kto jest właścicielem nieruchomości, na której ów obiekt się znajduje jest bez znaczenia. Nie ma zatem racji skarżący twierdząc, że postępowanie w przedmiocie legalności wybudowanego przez niego obiektu garażowo-gospodarczego doznało przemijającej przeszkody wymagającej zawieszenia postępowania, albowiem nie są ustaleni właściciele nieruchomości, na której obiekt ten się znajduje. Ewentualna realizacja prawnych konsekwencji dopuszczenia się samowoli budowlanej w rozpatrywanej sprawie spoczywa na inwestorze, którym jest skarżący. Mając na uwadze całość wyżej poczynionych uwag Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.