II OZ 926/10
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-09-30
Skład orzekający: Maria Czapska - Górnikiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej skargi na decyzję kasacyjną organu odwoławczego opłata sądowa powinna być wpisem stałym czy stosunkowym?Ratio decidendi
W przypadku skargi na decyzję kasacyjną organu odwoławczego, która uchyla decyzję organu I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia, nie można mówić o należności pieniężnej będącej przedmiotem zaskarżenia. W związku z tym wpis sądowy powinien być wpisem stałym, a nie stosunkowym, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w związku z art. 231 p.p.s.a.Stan faktyczny
G. S. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, które uchyliło decyzję Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego dotyczącą opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Organ odwoławczy ustalił wpis sądowy w wysokości 13 539 zł jako stosunkowy. Skarżąca zakwestionowała wysokość wpisu, wskazując, że powinien być stały w wysokości 500 zł, gdyż przedmiotem skargi była decyzja kasacyjna.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 lipca 2010 r. w zakresie wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
II OZ 926 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Łd 774/10 w zakresie wpisu sądowego w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie.
II OZ 926 / 10
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 29 lipca 2010 r. Przewodniczący II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi określił należny w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] maja 2010 r. wpis sądowy na kwotę 13 539 złotych stosowanie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm. ze zm.- zwanego dalej rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.) i wezwał skarżącą do jego uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła G. S., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie:
1) § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w związku z art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że wpis od skargi wniesionej przez G. S. winien być wpisem stosunkowym, w sytuacji gdy wysokość wpisu sądowego w sprawie winna być ustalona na podstawie § 2 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia Rady Ministrów;
2) § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w związku z art. 231 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, prowadzące do błędnego przyjęcia, że od wniesionej w sprawie skargi skarżąca winna uiścić wpis stosunkowy w wysokości 13 539 zł, a nie wpis stały w wysokości 500 zł.
Wskazując na powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, iż zaskarżona decyzja była tzw. decyzją kasacyjną, uchylającą rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, a zatem nie można było mówić, że przedmiotem zaskarżenia była jakakolwiek należność pieniężna. W konsekwencji powyższego w sprawie od skargi winien być pobrany wpis stały.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowiła decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, którą uchylono decyzję Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z dnia [...] lutego 2010 r. i przekazano sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W decyzji organu I instancji ustalono opłatę w wysokości 902 555,60 zł do wspólnego uiszczenia po ½ części tj. po 451277,80 zł przez byłych współwłaścicieli nieruchomości- W. S. i G. S. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zbyciem nieruchomości gruntowej. Tak więc przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest tzw. decyzja kasacyjna organu odwoławczego.
Stwierdzić trzeba, iż istotna dla oceny zasadności skarżonego zarządzenia jest treść aktu będącego przedmiotem skargi. Przedmiotem bowiem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi są akty i czynności albo bezczynność organów, wymienione w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., które mają być poddane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem. Zatem bardziej trafne jest określenie spraw podlegających wpisowi stosunkowemu jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie. Tym samym nie wszystkie sprawy, które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2009 r. sygn. akt II OZ 38/09, Lex 551909). I tak w przypadku skargi na decyzję kasacyjną zwrócić trzeba uwagę, że decyzja organu I instancji dotycząca należności pieniężnej została uchylona, a przedmiotem skargi jest decyzja organu odwoławczego oparta na art. 138 § 2 k.p.a. i na tym etapie postępowania, przy takiej decyzji, nawet nie jest możliwe określenie wysokości należności pieniężnej objętej skargą. Decyzja taka t.j. kasacyjna, nie nakłada na stronę skarżącą żadnego zobowiązania pieniężnego, a więc przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna i dlatego w rozpoznawanej sprawie wpis winien być określony stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w związku z art. 231 p.p.s.a.
W związku z powyższym za zasadne należało uznać postawione w zażaleniu zarzuty naruszenia § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w związku z art. 231 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 pkt 2 tego rozporządzenia w związki z art. 231 p.p.s.a.
Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. uchylił zaskarżone zarządzenie.
W odniesieniu do wniosku o zwrot od organu kosztów postępowania zażaleniowego to wskazać należało, iż wniosek ten nie znajduje podstaw w przepisach obowiązującego prawa. Odesłanie z art. 166 p.p.s.a. nie może być bowiem stosowane do art. 203 i 204 p.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 4/07, publ. ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło