II SA/Go 694/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.C. na zarządzenie Prokuratora Rejonowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania podejrzanego celem przymusowego doprowadzenia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2009 r. T.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na zarządzenie Prokuratora Rejonowego z dnia [...] października 2009 r. wydane na podstawie art. 75 § 2 i art. 326 § 3 pkt 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeksu postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) w przedmiocie zatrzymania podejrzanego celem przymusowego doprowadzenia do Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego w celu przeprowadzenia jednorazowego badania psychiatrycznego. Skarżący wniósł o stwierdzenie przez Sąd, iż zaskarżone zarządzenie wydane zostało z naruszeniem prawa. Zdaniem skarżącego w wyniku wprowadzenia w życie zarządzenia Prokuratury Rejonowej z dnia [...] października 2009 r. został on pozbawiony wolności osobistej od dnia [...] do [...] października 2009 r. co naruszyło jego konstytucyjne prawa. Z treści pisma z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...] Prokuratora Rejonowego adresowanym do T.C. i załączonym do odpowiedzi na skargę wynika, iż w dniu [...] października 2009 r. Sąd Rejonowy rozpoznał jako organ uprawniony zażalenie T.C. na zarządzenie Prokuratora Rejonowego z dnia [...] października 2009 r., uznając je za zasadne i legalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, iż poddanie merytorycznemu badaniu zasadności wniesionej skargi poprzedzone jest ustaleniem czy sprawa będąca przedmiotem skargi podlega kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i stosują środki określone w ustawie. Jednocześnie jednak należy mieć na uwadze, że kontrola ta jest ograniczona do form działania administracji publicznej wskazanych w treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej nazywaną p.p.s.a., tj. skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez stronę skarżącą aktu lub czynności niewymienionego w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ppsa podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest zarządzenie Prokuratora Rejonowego dotyczące skarżącego, a związane z prowadzonym przez organy ścigania postępowaniem przygotowawczym. Zasady prowadzenia tego postępowania uregulowane są w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, póz. 555 z późn. zm.). Nie ulega wątpliwości, iż wydane w trakcie postępowania karnego akty prawne lub czynności nie zaliczają się do żadnej z kategorii aktów lub czynności wymienionych w cytowanym wcześniej art. 3 § 2 p.p.s.a., a zatem nie podlegają one kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji także ocena wydanego przez Prokuratora zarządzenia nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Z uwagi na powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji. Dodać należy na marginesie, iż w zaskarżonym zarządzeniu zawarte było pouczenie organu skierowane do skarżącego o prawie do złożenia od zarządzenia środka zaskarżenia w postaci zażalenia. Skarżący pouczony o sposobie i terminie złożenia zażalenia skorzystał z możliwości zaskarżenia zarządzenia do Sądu Rejonowego, które to zażalenie zostało rozpoznane przez sąd. .