I OZ 733/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt IV SA/Gl 362/10 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku M. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt IV SA/Gl 362/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek M. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego wskazując, że do dnia wydania niniejszego zarządzenia, nie zostało wykonane zarządzenie Sądu z dnia 14 czerwca 2010 r. wzywające skarżącą do podania konkretnej daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi. Na to zarządzenie skarżąca złożyła zażalenie, w którym zawarła kolejny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazała, że przyczyną nieuzupełnienia przez nią braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi była ciężka sytuacja zdrowotna jej dzieci. Wskazała, że jest matką samotnie wychowującą dwójkę 5 – letnich dzieci, które cierpią na ostre i groźne ataki astmy oskrzelowej, w związku z czym zmuszona jest wywozić dzieci na okresowe leczenie w odległości około 400 km od miejsca zamieszkania. Wskazano, że tym razem taki wyjazd nastąpił pod koniec czerwca, a na dzień składania niniejszego zażalenia (18 sierpnia 2010 r.) dzieci nadal pozostają poza domem. Skarżąca podała, że ze względu na wiek dzieci, dla których rozłąka z matką jest bardzo bolesna, stara się je odwiedzać co dwa tygodnie, co z kolei łączy się z koniecznością "podreperowania" domowego budżetu. W związku z tym, pracuje od godziny 9.00 do około 20.00, aby finansowo podołać tym podróżom. W związku z tym, skarżąca podniosła, że zaistniała sytuacja nie jest wynikiem jej zaniedbania, lecz niezależną od niej sytuacją losową. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 49 § 2 zdanie pierwsze wskazanej ustawy, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Przy czym wskazać należy, że siedmiodniowy termin, o którym mowa we wskazanym wyżej przepisie jest terminem ustawowym, a terminy takie nie mogą być przez przewodniczącego przedłużane ani skracane. W związku z tym uznać należy, że w niniejszej sprawie, wobec brzmienia powołanego wyżej przepisu i nieuzupełnienia braków formalnych wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach musiał pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że przedmiotem jego oceny była wyłącznie prawidłowość wydania zarządzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z dnia 22 lipca 2010 r., zatem pozostałe kwestie podnoszone w zażaleniu przez skarżącą nie mogły być rozpoznawane w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.