II SAB/Bd 33/10

6 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 października 2010r. sprawy ze skargi A.F. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie bezczynności w sprawie ustalenia odszkodowania oddala skargę. II SAB/Bd 33/10 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] maja 2010 r. A. F. wniósł skargę na bezczynność Starosty [...] (zwanego dalej: Starostą) w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. W skardze wskazał, że wraz z innymi uprawnionymi wnioskami z dnia [...] i [...] sierpnia 2004 r. wystąpił o wypłatę odszkodowania za przejętą z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa na własność Gminy [...] nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Stwierdził, iż przez okres sześciu lat od złożenia wniosku Starosta [...] nie wydał prawomocnej i skutecznej decyzji ustalającej wysokość kwoty nienależnego odszkodowania. Skarżący podniósł, że jego wielokrotne monity do Starosty i Wojewody nie przyniosły żadnych efektów. Dodał, że Starosta celowo przedłużał terminy załatwienia sprawy, tak by doprowadził do całkowitego uchylenia się przez Wójta [...] od obowiązku wypłaty odszkodowania lub dalszego odraczania tej wypłaty. Skarżący zwrócił uwagę, iż w odpowiedzi na złożone przez niego w dniu [...] marca 2010 r. do Starosty wezwanie do usunięcia naruszenia prawa otrzymał jedynie powiadomienie o kolejnym przedłużeniu terminu załatwienia sprawy. Podniósł, iż organ do dnia dzisiejszego nie załatwił sprawy, ograniczając się do powiadomienia zainteresowanego o terminie, do jakiego sprawa ponownie zostanie przełożona. Wywiódł przy tym, że organ bezzasadnie posługuje się skomplikowanym charakterem sprawy jako argumentem do wielokrotnego przedłużania terminu załatwienia sprawy. Zdaniem skarżącego bieg terminu do załatwienia niniejszej sprawy należało liczyć od dnia przekazania przez organ II instancji akt sprawy Staroście w dniu [...] czerwca 2008r., w związku z uprawomocnieniem się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] oddalającego skargę A. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2007r., uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2007r. w sprawie ustalenia odszkodowania na rzecz Z. Z., Z. K., E.R., H. F.-K., A. F. za grunty zajęte pod drogę publiczną. Skarżący zakwestionował podejmowane przez organ czynności mające na celu uzgodnienie wysokości odszkodowania. Podniósł, iż Wojewoda [...] uchylając decyzję Starosty z dnia [...] października zwrócił uwagę na uchybienie przez organ obowiązkowi zawiadomienia stron wynikającemu z art. 10 § 1 k.p.a., na konieczność informowania stron o przyczynach przedłużenia terminu wydania decyzji, a także na uchybienia w wycenie nieruchomości. Skarżący podniósł, iż organ I instancji nie może dzisiaj należycie ocenić sporządzonej przez biegłego opinii i nie może samodzielnie przeanalizować przyjętych w opinii założeń oraz sposobu rozumowania, który ma doprowadzić do wydania prawidłowej decyzji, po ponownym przekazaniu sprawy do rozpatrzenia. Zdaniem skarżącego Starosta rażąco naruszył przepisy postępowania administracyjnego. Zgodnie z postanowieniem Wojewody [...], wydanym w wyniku wniesionego przez niego zażalenia na bezczynność Starosty, organ I instancji winien był rozpatrzyć sprawę do [...] lutego 2009 r.. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż długość postępowania nie wynika z opieszałości organu. W trakcie prowadzonego postępowania podejmowane były działania zmierzające do ustalenia stanu faktycznego i prawnego oraz wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności. Organ wskazał, iż przeprowadzono kilka rozpraw, ale nieobecność stron nie pozwoliła uzgodnić interesów stron. Ponadto prowadzone postępowania uległo przedłużeniu na skutek wniesionych odwołań od wydanych przez Starostę decyzji. Niewątpliwie wpływ na przebieg toczącej się sprawy miały wnoszone przez skarżącego zażalenia na bezczynność rozpatrywane przez organ wyższej instancji uniemożliwiające podejmowanie kroków zmierzających do merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż z bezczynnością w sprawie administracyjnej mamy do czynienia, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności jest skuteczny wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Decydujące znaczenie zatem dla Sądu ma to, czy organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] sierpnia 2004 r. skarżący wystąpił do Wójta [...] z wnioskiem o ustalenie odszkodowania. Starosta [...], któremu przekazano sprawę według właściwości, decyzją z dnia [...] marca 2007 r. ustalił odszkodowanie na rzecz uprawnionych. Decyzja ta została jednakże uchylona przez Wojewodę [...] w dniu [...] września 2007r. Rozstrzygnięcie Wojewody [...] zostało następnie zaskarżone przez A. F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], który to Sąd wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2008 r. oddalił wspomnianą skargę. Wyrok powyższy stał się prawomocny w dniu [...] maja 2008r., a akta administracyjne niniejszej sprawy zostały zwrócone organowi I instancji przez Wojewodę w dniu [...] czerwca 2008r. Zdaniem skarżącego właśnie od dnia zwrotu akt administracyjnych sprawy rozpoczął bieg termin załatwienia sprawy przez Starostę, a co za tym idzie od tego dnia organ pozostaje bezczynny w sprawie. Sąd nie podziela powyższego stanowiska. Należy mieć bowiem na uwadze, iż w dniu [...] maja 2009 r. Starosta [...] po ponownym rozpoznaniu sprawy ustalił odszkodowanie na rzecz uprawnionych osób, w tym skarżącego. Decyzja ta została wprawdzie uchylona przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] października 2009r., jednakże nie zmienia to faktu, iż organ I instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, a tym samym nie można mu zarzucić, iż od dnia [...].06.2008r. pozostawał w bezczynności, jak twierdzi skarżący. Można jedynie zarzucić mu ewentualnie naruszenie terminów przyjętych do wydania decyzji. Wskutek powyższego, zdaniem Sądu, termin do załatwienia sprawy rozpoczął na nowo bieg dla organu I instancji z chwilą przekazania przez Wojewodę akt administracyjnych sprawy, tj. w dniu [...] stycznia 2010 r. Tym samym należało przeanalizować postępowanie organu I instancji prowadzone po tej dacie pod kątem bezczynności. Jak wynika z akt sprawy, w związku z tym, iż w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009r. zakwestionowano sposób dokonania wyceny, Starosta w dniu [...] lutego 2010 r. zwrócił się do rzeczoznawcy majątkowego o ustosunkowanie się do zarzutów i uzupełnienie operatu szacunkowego. Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2010r. zlecił rzeczoznawcy majątkowemu dokonanie wyceny wartości nieruchomości. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. zawiadomił zaś skarżącego, że ze względu na konieczność dokonania ponownej wyceny gruntu i skomplikowany charakter sprawy, rozpatrzenie sprawy nastąpi w terminie do dnia [...] lipca 2010 r. W dniu [...] czerwca 2010 r. do Starosty wpłynęła skarga A. F. na jego bezczynność. W dniu [...] czerwca 2010 r. odbyła się zaś rozprawa administracyjna w sprawie, na którą nie stawił się skarżący, ani jego pełnomocnik i na której uzgodniono, że Wójt [...] przedstawi Radzie Gminy zaproponowaną w operacie szacunkowym z [...] maja 2010 r. kwotę do zaakceptowania. Następnego dnia (tj. [...].06.2010r.) akta niniejszej sprawy wraz ze skargą A. F. zostały przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Uwzględniając powyższe w ocenie Sądu, nie zaszły w sprawie okoliczności pozwalające przypisać Staroście [...] bezczynności. Wprawdzie sprawa nie została zakończona wydaniem kolejnej decyzji ustalającej wysokość odszkodowania, niemniej zdaniem Sądu organ nie miał możliwości jej wydania do momentu przekazania skargi do Sądu ze względu na konieczność podjęcia niezbędnych czynności w celu wyjaśnienia sprawy tj. m.in. zlecenia rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenia aktualnego operatu szacunkowego oraz zapoznania stron z tymże operatem. Należy mieć bowiem na uwadze, iż wprawdzie z przepisów kodeksu postępowania wynika, iż organy administracji powinny działać w sprawie szybko i wnikliwie, jednakże obowiązek załatwienia sprawy przez organ administracji bez zbędnej zwłoki nie może naruszać obowiązków spoczywających na nim z mocy innych przepisów, w szczególności z art. 7 i 77 § 1 k.p.a., które obligują do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Wskazane przepisy nakładają na organ administracji ciężar dowodzenia okoliczności istotnych dla załatwienia sprawy administracyjnej. Istotne jest również to, iż organ zawiadomił strony o braku możliwości rozstrzygnięcia sprawy w ustawowym terminie, podając przy tym przyczyny zwłoki. Dodać należy także, iż od dnia [...].06.2010r. organ, w związku ze złożoną przez A. F. skargą do Sądu, nie dysponował już aktami administracyjnymi sprawy, co wyłączało możliwość rozpoznania przez niego sprawy. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.