II OZ 955/10

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-10-08

Skład orzekający: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wydane na podstawie art. 220 § 1 PPSA, jest zgodne z prawem, gdy strona nie uiściła należnej opłaty?
Ratio decidendi
Zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny nie może podjąć żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, a przewodniczący ma obowiązek wezwać stronę do jej uiszczenia pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stronie przysługuje prawo do ubiegania się o prawo pomocy w przypadku trudności finansowych.
Stan faktyczny
Przewodniczący Wydziału WSA w Rzeszowie wydał zarządzenie wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie SKO w Tarnobrzegu. Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał przedmiotowe zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 728/10 o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości postanawia: oddalić zażalenie Zarządzeniem z dnia 9.08.2010 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał M.S. do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu. Zażalenie na to zarządzenie wniósł M.S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesione zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Wniesiony przez strony środek zaskarżenia jest bezzasadny w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy. Na marginesie zauważyć należy, iż stronie, która nie jest w stanie ponieść częściowych lub jakichkolwiek kosztów postępowania z uwagi na sytuację materialną, przysługuje w myśl art. 243 § 1 przywołanej ustawy prawo do zwrócenia się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, które zgodnie z art. 245 § 1 tej ustawy przyznane może być zakresie całkowitym lub częściowym, obejmującym zwolnienie od opłat sądowych i ewentualne ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, który jest przesłany stronie po zwróceniu się ze stosownym żądaniem. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych, co wynika z art. 243 § 1 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło