VII SA/Wa 1257/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2010 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...] wystąpiło z wnioskiem o stwierdzenie przez organ z urzędu nieważności pozwolenia na budowę stacji bazowej [...] w K. Pozwolenie to inwestor uzyskał decyzją Nr [...] z dnia [...].08.2005r. Starosty K. zatwierdzającą projekt budowlany i wydającą P. pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] nr [...] na działce ewidencyjnej [...]. w K. przy ul. [...]. Jaka organizacja społeczna działająca w oparciu o art. 31§ 1 kpa, stowarzyszenie wskazywało , że decyzja Starosty został wydana z naruszeniem przepisów dotyczących ochrony środowiska , co powoduje jej nieważność. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...].05.2010r. [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia , utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].02.2010r. odmawiające wszczęcia z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty K. z dnia [...].08.2005r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] nr [...] w K. przy ul. [...] na działce nr. ewid. [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy odwołując się do oceny sądu w wyroku z dnia 16.06.2009r. sygn. akt VIISA/Wa 549/09 podkreślił , iż w postępowaniu należało zbadać czy przesłanki nieważnościowe z art. 156 § 1 pkt 2 i 7 kpa ,powoływane we wniosku Stowarzyszenia , są uzasadnione w świetle stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji o pozwoleniu , gdyż tylko wtedy żądanie wszczęcia postępowania byłoby uzasadnione. Organ nie kwestionował zasadności żądania w świetle celów statutowych organizacji i z punktu widzenia interesu społecznego ( art. 31§1kpa). Przeprowadzając analizę w powyższym zakresie organ stwierdził, że działka inwestycyjna objęta była zakresem obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K. , a inwestor przy składaniu wniosku uczynił zadość przepisom art. 32 ust. 4 pkt 1i2 oraz art. 33 ust. 2 pkt. prawo budowlane. Z wypisu miejscowego planu wynika , że dla terenu inwestycji przeznaczona jest funkcja wytwórczo- składowa w której dopuszcza się usytuowanie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a zatem projektowana inwestycja nie narusza planu. Nadto posiada uzgodnienia w zakresie wymagań ochrony środowiska( decyzja Wojewody z [...].05.2005r. oraz Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].06.2005r.). Znajdujący się w aktach raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wskazuje , iż nie stanowi ona zagrożenia dla ludzi i środowiska. Zatem analiza powyższa jak podkreślił organ odwoławczy , nie wykazała , aby kontrolowane rozstrzygnięcie organu powiatowego dotknięte było wadą nieważności z mocy prawa ( art. 156§ 1pkt. 7 kpa) ani też nie stwierdzono , aby decyzja ta rażąco naruszała przepisy obowiązujące w dacie jej wydania. Skargę sądową na powyższe postanowienie złożyło Stowarzyszenie "[...]" domagając się jego uchylenia. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art.7,8,9,11,77 i 107§3 kpa a także § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10.11.2004r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających sytuowanie budowli w sąsiedztwie linii kolejowej. Jak podniosła strona skarżąca , budowla może być zlokalizowana w odległości nie mniejszej niż 20m od osi toru skrajnego i przepis ten został naruszony a organ nie wykazał , aby posiadał uprawnienie do odstąpienia od tego wymogu. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie podlega uwzględnieniu. Jak wynika z akt sprawy w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z urzędu toczyło się już postępowanie sądowe w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16.06.2009r. uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazując , iż zadaniem organu będzie rozważenie zasadności wniosku Stowarzyszenia nie tylko w oparciu o przepisy art. 31§1kpa , ale nadto rozważenie zasadności zarzutów skarżącego zawartych w skardze co do istnienia przesłanek z art. 156§1 pkt 2 i 7 kpa , bowiem organ administracji publicznej wszczyna postępowanie nadzwyczajne z urzędu jedynie wtedy , gdy żądanie organizacji społecznej jest uzasadnione. Stosownie do treści art. 153 ustawy z dnia 30.08.2020r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ , którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Związany powyższymi zaleceniami organ przeprowadził rozważenia co do istnienia przesłanek z art. 31§1 pkt 2 kpa i stwierdził, że za udziałem Stowarzyszenia w niniejszym postępowaniu przemawiają zarówno cele statutowe organizacji jak i interes społeczny ( w interesie społecznym jest sprawdzenie czy oddziaływanie pola elektromagnetycznego nie jest negatywne dla środowiska ). Odwołując się dalej do wskazań sądu , organ rozważał czy przesłanki nieważnościowe przewidziane w art., 156§1 pkt. 2 i 7 kpa są uzasadnione w świetle stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji organu stopnia podstawowego . I tak analizując wniosek inwestora co do działki inwestycyjnej [...] objętej zakresem obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K., organ stwierdził , że uczynił on zadość wymaganiom wskazanym w przepisach art. 32 ust. 4 pkt 1i2 oraz art. 33 ust. 2 pkt. 2i3 prawa budowlanego , zaś wydanie pozwolenia poprzedziło sprawdzenie zgodności projektu z ustaleniami miejscowego planu. Zgodnie z wypisem z miejscowego planu zagospodarowania terenu dla terenu inwestycji przeznaczono funkcję wytwórczo – składową , w której dopuszcza się sytuowanie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Z akt sprawy wynika , że dokumentacja projektowa inwestycji został uzgodniona w zakresie wymagań ochrony środowiska o czym świadczą decyzje Wojewody [...] z dnia [...].05.2005r. i Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].06.2005r. Sporządzony dla przedmiotowej inwestycji raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wskazuje , iż przedmiotowa stacja bazowa telefonii komórkowej nie stanowi zagrożenia dla ludzi i środowiska. Tym samym zasadnie organ uznał że nie zachodzi przesłanka nieważnościowa z art. 156§1 pkt. 7 kpa .Z kolei brak stwierdzenia , że naruszone zostały przepisy obowiązujące w dacie jej wydania i to w stopniu rażącym wykluczał przesłankę z art. 156§1 pkt. 2 kpa. Wskazać tu należy odnośnie zarzutu skargi o pominięciu art. 19 znowelizowanej ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz. U 113 z 2005r. poz.954), iż inwestor stosownie do tego zapisu ustawy , pismem z dnia 5.08.2005r. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w K. z wnioskiem o stosowanie na gruncie przedmiotowej sprawy przepisów dotychczasowych tj. obowiązujących przed datą wejścia w życie powyższej ustawy. Reasumując zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie wiążącej organ i sąd oceny prawnej, wobec czego przedmiotową skargę należało jako bezpodstawną oddalić w oparciu o art. 151 ustawy ppsa.