II OZ 514/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Po 510/11 pozostawiające bez rozpoznania wniosek W. O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. B., Z. D., I. D., W. O., i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek W. O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. B., Z. D., I. D., W. O., i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2010 r. W. O. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do zarządzenia Przewodniczącego z dnia 23 listopada 2010 r. skarżącemu przesłano urzędowy formularz wniosku PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie powyższe doręczono skarżącemu w dniu 7 grudnia 2010 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie nadesłał urzędowego formularza. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2011 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania złożony przez W. O. wniosek o przyznanie prawa pomocy. Po wniesieniu sprzeciwu od powyższego zarządzenia, wezwaniem z doręczonym w dniu 28 lutego 20011 r. ponownie zobowiązano skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W wyznaczonym terminie skarżący nie dopełnił powyższego obowiązku. W tej sytuacji Sąd, powołując się na art. 260 w zw. z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. W zażaleniu na powyższe postanowienie W. O. wniósł o jego uchylenie i nadanie biegu złożonemu przez niego wnioskowi o przyznanie prawa pomocy i jego merytoryczne rozpoznanie. Wskazał, że Sąd pierwszej instancji niewłaściwie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, podczas gdy zostały w nim przedstawione wszelkie informacje niezbędne do rozstrzygnięcia o zasadności wniosku. Tymczasem stan zdrowia skarżącego, przebyty niedawno wypadek i jego skutki sprawiły, że nie był w stanie odesłać doręczonego mu formularza w terminie. Okoliczność ta jednak nie może stanowić przeszkody rozpoznania wniosku, gdyż Sąd dysponuje już okolicznościami dotyczącymi jego stanu rodzinnego i majątkowego, które powinny wystarczyć do rozstrzygnięcia o zasadności wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 252 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl art. 257 tej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie bezsporne jest nieuzupełnienie przez skarżącego braku wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu. Okoliczność ta obligowała zatem Sąd pierwszej instancji do pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.