II SAB/Gd 34/10

WyrokWSA w Gdańsku2010-10-13

Skład orzekający: Tamara Dziełakowska, Wanda Antończyk, Janina Guść

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostawał w bezczynności w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej naruszył przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące terminów załatwienia sprawy, ponieważ pomimo złożenia wniosku w czerwcu 2006 r. i uchylania kolejnych rozstrzygnięć, do dnia rozpoznania skargi nie wydał decyzji ani innego rozstrzygnięcia w sprawie. W związku z tym sąd uznał skargę na bezczynność za zasadną i zobowiązał organ do wydania rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie zmiany sposobu użytkowania świetlicy zakładowej na cele produkcyjne. Wskazali, że wniosek złożyli w czerwcu 2006 r., a sprawa nie została do tej pory rozstrzygnięta, mimo że wiąże się z uciążliwościami takimi jak hałas i wibracje. Organ w odpowiedzi na skargę podał, że podejmował działania, ale napotykał na trudności, w tym odmowę przeprowadzenia badań przez skarżących i informację o złożeniu wniosku o upadłość przez spółkę.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązał Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania rozstrzygnięcia w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w terminie dwóch miesięcy od dnia zwrotu akt administracyjnych oraz zasądził od Inspektora Nadzoru Budowlanego solidarnie na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Janina Guść Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 13 października 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. B. oraz A. B. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego 1/ zobowiązuje Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku G. B. oraz A. B. w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego położonego na działkach nr [...] i [...] w S. T. – w terminie dwóch miesięcy od dnia zwrotu akt administracyjnych z odpisem orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności, 2/ zasądza od Inspektora Nadzoru Budowlanego solidarnie na rzecz skarżących G. B. oraz A. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący G. B. i A. B. wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w związku z brakiem rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania świetlicy zakładowej Przedsiębiorstwa Produkcyjno- Usługowo-Handlowego "A" Spółki z o.o. w S. T. W skardze skarżący wskazali, że w dniu 22 czerwca 2006r. wystąpili do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o sprawdzenie legalności użytkowania obiektów budowlanych położonych na działkach nr [...] i [...] w S. T., stanowiących własność PPUH "A" Spółki z o.o. w S. T. Wskazano, że na działce [...] znajduje się budynek warsztatowy o powierzchni użytkowej 401,3m², zaś na działce [...] budynek świetlicy zakładowej o powierzchni 200m², przylegający bezpośrednio do budynku zakupionego przez skarżących i zaadoptowanego dla zaspakajania potrzeb rodziny. W pomieszczeniach świetlicy w celu przystosowania jej do prowadzenia działalności produkcyjnej wykonano szereg robót budowlanych, a nadto zostały zainstalowane maszyny służące do obróbki skrawaniem. Skarżący podnieśli, że w wyniku wszczętego na ich wniosek postępowania nie została dotychczas rozstrzygnięta sprawa samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku świetlicy zakładowej jako budynku produkcyjnego, przy czym wniosek o wszczęcie postępowania złożony w czerwcu 2006r. dotyczył zarówno budynku świetlicy, jak i budynku warsztatowego znajdującego się na działce nr [...]. Skarżący wskazywali w swojej skardze na uciążliwości związane z użytkowaniem pomieszczeń na cele produkcyjne, takie jak hałas wibracje i drgania, na pomieszczenie przez nich zamieszkiwane, podnosząc, że pomimo wyznaczonego terminu sprawa nie została rozpoznana. W odpowiedzi na skargę organ podał, że skarga nie znajduje uzasadnienia. Organ wskazał, że po wpłynięciu w dniu 5 lutego 2010r. pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego informującego o wniesionej skardze ponowił działania dotyczące dokonania oceny szkodliwości działalności prowadzonej w budynku po byłej świetlicy na budynek skarżących. Powiatowy Inspektor Sanitarny wyznaczył termin przeprowadzenia pomiaru hałasu na dzień 7 czerwca 2010r., jednakże w trakcie kontroli skarżący ponownie odmówili przeprowadzenia badań z uwagi na brak trwania produkcji w budynku zakładu "A". Nadto organ podał, że w dniu 20 kwietnia 2010r. do organu wpłynęła informacja o złożeniu przez Spółkę z o.o. "A" wniosku o ogłoszenie upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle obowiązujących przepisów prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość tego sądu dotyczy zatem również sytuacji niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dyspozycja art. 35 § 1 k.p.a. nakazuje organom administracji publicznej załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie organ administracji naruszył przepisy k.p.a. dotyczące terminów załatwienia sprawy administracyjnej. Z przedłożonych akt wynika bowiem, że wniosek w sprawie dokonania oceny zmiany sposobu użytkowania obiektów położonych na działkach nr [...] i [...] wpłynął do organu nadzoru 23 czerwca 2006r. Wydawane w sprawie rozstrzygnięcia organu I instancji zostały uchylone przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego rozstrzygnięciami z dnia 20 listopada 2006r., 13 lipca 2007r., 29 października 2007r. oraz 22 kwietnia 2008r. Postanowieniem z dnia 15 maja 2009r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia 27 marca 2009r. zawieszające postępowanie w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania przez Przedsiębiorstwo Usługowo-handlowe "A" w S. T. budynku świetlicy zakładowej na działce nr [...] jako budynku produkcyjnego dla potrzeb przedsiębiorstwa do czasu wykonania badań w celu sprawdzenia uciążliwości, tj. natężenia hałasu i wibracji spowodowanej zmianą sposobu użytkowania świetlicy. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie albo gdy wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, albowiem do dnia rozpoznania skargi na bezczynność organ administracji, po wydaniu ww. postanowienia z dnia 15 maja 2009r., nie wydał decyzji w sprawie wniosku z dnia 23 czerwca 2006r., ani też nie podjął innego rozstrzygnięcia. Z akt administracyjnych wynika, że po wydaniu przez organ II instancji powoływanego postanowienia z dnia 15 maja 2009r. organ nie podejmował czynności, które umożliwiłyby wydanie rozstrzygnięcia w sprawie, do czasu uzyskania w lutym 2010r. informacji o złożonej skardze na bezczynność do organu II instancji. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga jest zasadna i na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Przy czym Sąd ograniczył się do podania oznaczenia działek, na których zlokalizowane są przedmiotowe obiekty, tym bardziej, że jak wynika z akt administracyjnych użytkująca obiekty Spółka złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości. Wobec uwzględnienia skargi Sąd na podstawie art. 200 i 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądził od organu na rzecz skarżących solidarnie zwrot kosztów postępowania w kwocie 100zł stanowiącej równowartość uiszczonego wpisu sądowego ( punkt drugi sentencji wyroku).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło