II SA/Wr 384/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Protokolant: Asystent sędziego Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 października 2010 r. sprawy ze skargi S. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę. Postanowieniem z dnia 3 marca 2010r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. na podstawie art. 57 ust. 7, art. 59 f i art. 59 g ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) wymierzył skarżącemu karę w wysokości 50.000 zł z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania hali magazynowej. W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2009r. wstrzymał skarżącemu budowę magazynu wyrobów gotowych z powodu realizacji budowy w sposób istotnie odbiegający od pozwolenia na budowę z dnia 8 maja 2008r., a następnie nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia projektu zamiennego. W dniu 8 października 2009r. pracownicy organu stwierdzili składowanie w hali magazynowej materiałów i wyrobów gotowych. W toku przeprowadzonej w dniu następnym kontroli ustalono ułożenie na około 25% powierzchni hali palet z folią maszynową i siatkową rolniczą, sznurkiem rolniczym i taśmą opakowaniową oraz częściami maszyny w opakowaniu transportowym. Magazyn wyrobów gotowych jest obiektem budowlanym zaliczonym do kategorii XVIII i zgodnie z art. 55 pkt 1 Prawa budowlanego przed przystąpieniem do użytkowania należało uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Wcześniej inwestor powinien uzyskać zatwierdzenie projektu zamiennego i pozwolenie na wznowienie robót. Niewiarygodne było tłumaczenie skarżącego, że towar był ułożony w hali w celu sprawdzenia wytrzymałości posadzki. Nawet wówczas oznaczałoby to przystąpienie do użytkowania magazynu. Według projektu zamiennego kubatura hali wynosi 1879 m3. Uzasadniło to wymiar kary, uwzględniający stawkę opłaty 500 zł, współczynnik kategorii obiektu 10 oraz dziesięciokrotne podwyższenie wynikające z art. 57 ust. 7 ustawy. W zażaleniu skarżący zaprzeczył, aby przystąpił do użytkowania hali. Fałszywe doniesienie o tym złożył poprzedni wykonawca obiektu. Wobec nieprawidłowego wykonania posadzki, skarżący zlecił innemu wykonawcy wykonanie nowej posadzki. W karcie gwarancyjnej nowej posadzki zawarto zapis o przeprowadzeniu prób obciążeniowych. Próby te poległy na ustawianiu w części hali palet z obciążeniem i ich przestawianiu co 14 dni, co potwierdzono protokolarnie. Nowy kierownik budowy nie godził się na przystąpienie do użytkowania hali, jak zeznał w charakterze świadka, ale jednocześnie podpisał protokoły próbnego obciążenia posadzki, co nie pozostawało w sprzeczności, jak przyjął organ I instancji. Próby nie oznaczały bowiem użytkowania hali. Obecnie próby zostały zakończone i hala stoi pusta. Na hali nie było nigdy urządzeń i wyposażenia magazynowego. Docelowo towar będzie składowany na regałach paletowych. Organ I instancji pominął szereg dokumentów złożonych przez skarżącego do akt postępowania. Zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy powyższe postanowienie. Organ omówił stan prawny sprawy wynikający z art. 54, 55, 57 i 59 f ustawy – Prawo budowlane. Przedstawił przebieg postępowania dowodowego. Jak ustalono, w przedmiotowym obiekcie składowane były materiały należące do skarżącego, w celu przechowywania których powstał ten obiekt. Argumentacja skarżącego była bezzasadna, bowiem ustawa nie przewiduje odstępstwa od wymogu uzyskania pozwolenia na użytkowanie, w razie przeprowadzenia próbnego rozruchu obiektu. Rozruch ten odpowiadał w pełni czynnościom jakie wykonywane są podczas normalnej eksploatacji magazynu. Próbny rozruch obiektu jest w istocie przystąpieniem do jego użytkowania. Wszelkie aspekty zdatności użytkowej wybudowanego obiektu powinny wynikać ze zgodności jego realizacji z zatwierdzonym projektem budowlanym. Skarżący uruchomił docelową funkcję użytkową obiektu tj. składowanie towarów, więc przystąpił do użytkowania hali. Naruszył tym art. 55 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane. Wymierzenie skarżącemu kary i jej rozmiar było zgodne z art. 57 ust. 7 i art. 59 f ustawy. Przytoczone ustalenia wynikały z zeznań świadków oraz dokumentów, w tym dotyczących okoliczności dokonania sprawdzenia wytrzymałości nowej posadzki przez jej dociążenie w sposób typowy dla przyszłego użytkowania. W skardze do sądu administracyjnego skarżący powtórzył dotychczasowe zarzuty, wskazując na naruszenie art. 7 i art. 8 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a., a także art. 15 k.p.a. i art. 78 Konstytucji wskutek nieodniesienia się do zarzutów zawartych w odwołaniu i nieprzedstawienia zasadności przesłanek rozstrzygnięcia oraz braku wszechstronnego rozważenia zebranego materiału procesowego, ponadto zarzucił naruszenie art. 54, 55 i 57 Prawa budowlanego przez uznanie prób obciążeniowych posadzki za użytkowanie hali magazynowej. Według skarżącego organ jedynie przytoczył przeprowadzone dowody bez dokonania ich oceny. Organ nie rozpoznał sprawy na nowo. Uzasadnienie postanowienia nie spełnia wymagań z art. 107 § 3 k.p.a. . Organ oparł się na dowodach przeprowadzonych przed wszczęciem postępowania. Skarżący przedstawił w końcu argumenty mające przekonywać o tendencyjności organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie naruszała prawa w sposób określony w art. 145 § 1 p.p.s.a. Stan prawny i faktyczny sprawy został w sposób należyty przedstawiony w tej decyzji. Okoliczności te w istocie były bezsporne. Rozważenia i ocen wymagał stan faktyczny sprowadzający się do tego, że inwestor wybudował halę magazynową, a następnie umieścił w niej przedmioty, dla których składowania hala powstała. W ocenie organu oznaczało to samowolne (art. 55 ust. 1 i kategoria obiektu XVIII w załączniku do ustawy – Prawo budowlane) przystąpienie do użytkowania hali magazynowej, uzasadniające zgodnie z art. 57 ust. 7 prawa budowlanego wymierzenie kary w rozmiarze wynikającym z art. 59 f ust. 1 tej ustawy, dziesięciokrotnie podwyższonym. Kara ustalona została w sposób prawidłowy. Według skarżącego zaś, przeprowadzał on jedynie próbne obciążenie posadzki hali magazynowej. W tym zakresie Sąd podziela ocenę organu, że nastąpiło przystąpienie do użytkowania hali magazynowej. Jak powszechnie wiadomo, zdarzają się przypadki przeprowadzania próbnego rozruchu urządzeń stanowiących element wyposażenia lub instalacji danego obiektu budowlanego. Nie ma wówczas wątpliwości, że następuje to przed zakończeniem budowy oraz nie w celu przystąpienia do użytkowania obiektu. Odmienna sytuacja zachodzi, gdy inwestor przystępuje do użytkowania całego obiektu w sposób zgodny z jego przeznaczeniem, jak jednak twierdzi, czyni tak na próbę. Wówczas nie ma wątpliwości dla obiektywnego obserwatora, że nastąpiło przystąpienie do użytkowania obiektu. Można dodać, że próby wytrzymałości posadzki były możliwe poprzez jej odciążenie przedmiotami innymi, niż takimi, które miały być normalnie składowane w hali magazynowej w toku jej eksploatacji. Wstawienie do magazynu towarów handlowych oznaczało nie tylko przystąpienie do użytkowania hali, ale pośrednio służyło sprawdzeniu jakości wykonania posadzki. Jednak to sprawdzenie nastąpiło w toku użytkowania hali. Bezzasadne były zarzuty procesowe zawarte w skardze. Organ nie zakwestionował mocy dowodowej materiału procesowego przedstawionego przez skarżącego. Z materiału tego wynikało jedynie, że skarżący przystąpił do użytkowania hali magazynowej, przy czym jednym z celów tego użytkowania było sprawdzenie wytrzymałości posadzki. Organ nie oparł się w części na dowodach zebranych przed wszczęciem postępowania, bowiem wszczęcie to poprzedzało zawiadomienie strony (art. 61 § 4 k.p.a.). Skarżący odniósł się do dowodów zgromadzonych przez organ przed doręczeniem zawiadomienia (por. art. 81 k.p.a.) i w zasadzie ich nie kwestionował. Intencje towarzyszące decyzji skarżącego o przystąpieniu do użytkowania hali, nie miały znaczenia uwalniającego od zarzutu samowoli. Dlatego i zgodnie z art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. H.B. 12.11.2010r.