III SA/Kr 30/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA Krystyna Kutzner (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2010 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego skargę oddala W dniu [...] 2009r. skarżąca A Spółka . z o.o. z siedzibą w W., zgłosiła w Oddziale Celnym do procedury dopuszczenia do obrotu towar w postaci klamek metalowych do drzwi - szt. 306 , objętych dokumentem SAD [...], w poz.33 . W wyniku weryfikacji ww. zgłoszenia celnego organ celny dokonał zatrzymania przedmiotowego towaru z uwagi na brak : 1. opisu potwierdzającego występowanie znaku "CE" (co oznacza, że dokonano oceny jego zgodności z normą zharmonizowaną , albo europejską aprobatą techniczną ) lub znaku "B" tj. znaku budowlanego , 2. dokumentacji towarzyszącej znakowi "CE" , 3. deklaracji oceny zgodności , 4. upoważnienia producenta dla importera tj. skarżącej. W ocenie organu celnego , w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki określone w art.2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 339/93 z dnia 08.02.1993r w sprawie kontroli zgodności z przepisami w sprawie bezpieczeństwa produktów przywożonych z państw trzecich (Dz.Urz.WE nr L40/1 z 17.02.1993r). W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o wydanie stosownej opinii. W odpowiedzi (opinia z dnia 16.04.2009r i 17.04.2009r) wskazany organ nadzoru budowlanego stwierdził, iż zatrzymane metalowe klamki do drzwi : 1/ są wyrobem budowlanym, 2/ wyrób ten podlega systemowi oceny zgodności i winien być oznakowany znakiem budowlanym, 3/ upoważniony przedstawiciel producenta musi deklarować zgodność tego wyrobu i znakować go (znakiem budowlanym wraz z kompletem informacji, które wymaga Polska Norma oraz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 11.08.2008r – Dz.U. z 2004 r Nr 198, poz. 2041 ), 4/ oznakowanie wyrobu musi być poprzedzone przez upoważnionego przedstawiciela producenta oceną zgodności wyrobu z odpowiednią specyfikacja techniczną (Polska Normą) i wydaniem na własną odpowiedzialność krajowej deklaracji zgodności ; upoważniony przedstawiciel producenta powinien przedstawić badania typu jako załącznik do krajowej deklaracji zgodności. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził w opinii, że dopiero po spełnieniu powyższych obowiązków wyrób oznakowany może być dopuszczony do obrotu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, natomiast towar objęty wnioskiem organu celnego " nie spełnia zasadniczych wymagań" . W dniu 16.04.2009r skarżąca zwróciła się z wnioskiem o zwrot zatrzymanego towaru, do którego załączyła kserokopię dokumentu sporządzonego w języku tureckim oraz kopię upoważnienia do reprezentowania producenta i naklejania znaków przed dokonaniem sprzedaży. W związku z tym , że przedmiotowy towar nie spełniał wymagań określonych ustawą z dnia 16.04.2004r o wyrobach budowlanych (Dz.U. z 2004 r Nr 92, poz.881 ze zm.) i nie mógł być objęty wnioskowaną procedurą dopuszczenia do obrotu , Naczelnik Urzędu Celnego wezwał skarżącą " do dobrowolnego uregulowania sytuacji zgłoszonego towaru " w zakreślonym terminie . Ponadto organ celny wezwał skarżącą do dokonania urzędowego tłumaczenia na język polski dokumentu sporządzonego w języku tureckim, załączonego do jej pisma, jednak skarżąca nie uczyniła tego w wyznaczonym terminie. W toku prowadzonego postępowania , organ celny uzyskał – do wiadomości – pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24.04.2009r, stanowiącego odpowiedź ww. organu na wniosek skarżącej dotyczący zmiany wydanej w sprawie opinii , w którym stwierdzono , że przedstawiony przez Spółkę dokument o nazwie " Deklaracja Zgodności Klamki" nie jest zgodny z wzorem "Krajowej Deklaracji Zgodności" podanej w zał. Nr 2 do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11.08. 2004r. (Dz. U. Nr 198, poz. 2041 z 2004r.) i zawiera szereg nieprawidłowości, które Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wymienił w 9 punktach przedmiotowego pisma. Organ nadzoru budowlanego stwierdził również , że " Certyfikat, który wydała jednostka turecka , a nie jednostka z Unii Europejskiej, dotyczy tylko zarządzania jakością i nie daje podstawy do wystawienia deklaracji zgodności i znakowania". Organ celny otrzymał również od Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego , do wiadomości , przedstawiony przez skarżącą ten sam certyfikat turecki wraz z jego urzędowym tłumaczeniem, którego skarżąca nie dostarczyła na wezwanie organu celnego. Z tłumaczenia tego wynikało, iż przedstawiony przez skarżącą turecki dokument jest tylko zaświadczeniem o przeanalizowaniu i zarejestrowaniu systemu zarządzania jakością w przedsiębiorstwie tureckim. Mając powyższe na uwadze, Naczelnik Urzędu Celnego, w dniu [...] 2009r. wydał decyzję , którą zmienił nieprawidłowe dane zawarte w zgłoszeniu celnym SAD [...] z dnia [...] 2009r. unieważniając poz. 33, w której zgłoszony został wyrób budowlany tj. 306 szt. metalowych klamek do drzwi, nie spełniający zasadniczych wymagań i nie mogących być objęty wnioskowaną procedurą dopuszczenia do obrotu . W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła obrazę prawa materialnego przez przyjęcie, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy zadeklarowane w zgłoszeniu celnym wyroby budowlane nie spełniały wymagań umożliwiających objęcie ich procedurą dopuszczenia do obrotu oraz wniosła o jej uchylenie . W ocenie skarżącej , przedłożyła ona "wszelkie dokumenty uprawniające ją do objęcia deklarowanych wyrobów wnioskowaną procedurą" tj. świadectwo zgodności, certyfikat zachowania zgodności z wymogami ISO, świadectwo zgodności ze standardem ANSI/BHMA, upoważnienie wystawione dla skarżącej przez producenta tureckiego. Odnosząc się do zarzutu , że przedmiotowe klamki nie spełniają zasadniczych wymagań poprzez nieoznakowanie tych wyrobów, skarżąca stwierdziła, iż importowane wyroby zostały przez nią nabyte w celach reklamowo-promocyjnych dla ustalenia zakresu ewentualnego zapotrzebowania polskich odbiorców i towary te nie były przeznaczone do użytku w obiektach budowlanych. Oznakowanie nie jest, zdaniem skarżącej, warunkiem koniecznym dopuszczenia wyrobów budowlanych na polski obszar celny. Zgodnie z ustawą o wyrobach budowlanych, oznakowanie wyrobu budowlanego następuje po wystawieniu krajowej deklaracji zgodności , ale jeszcze przed wprowadzeniem wyrobu budowlanego do obrotu. W ocenie skarżącej , dopuszczenie towaru na polski obszar celny, o którym mowa w art. 79 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, nie jest równoznaczne z wprowadzeniem do obrotu. W piśmie z dnia 06.10.2009r. skarżąca podniosła, że zajęcie jej towaru zostało dokonane na podstawie Rozporządzenia Rady (EWG) nr 339/93 z dnia 8 lutego 1993r. w sprawie kontroli zgodności z przepisami w sprawie bezpieczeństwa produktów przywożonych z państw trzecich (Dz. Urz. WE L.93.40.1 z dnia 17.02.1993r ze zm.), które budzi wątpliwości, czy ma ono zastosowanie do przedmiotowego towaru. Kategorie towarów, do których stosuje się przepisy ww. rozporządzenia , zostały określone w art.2 tiret drugie ww. rozporządzenia i obejmują one : 1/ zabawki , 2/ produkty lecznicze dla ludzi , 3/ weterynaryjne produkty lecznicze oraz 4/ środki spożywcze. Ponadto w art. 79 Wspólnotowego Kodeksu Celnego jest mowa o "dopuszczeniu do obrotu" towaru przez co towar niewspólnotowy nabywa status towaru wspólnotowego , natomiast w art. 5 pkt 2 ww. ustawy o systemie zgodności , funkcjonuje jeden termin wprowadzenia do obrotu oznaczający przekazanie wyrobu po raz pierwszy użytkownikowi , konsumentowi , bądź sprzedawcy przez producenta , jego upoważnionego przedstawiciela lub importera. W większości dyrektyw , zdaniem skarżącej , odróżnia się te dwa pojęcia , przy czym "ocenę zgodności" przeprowadza się przed " wprowadzeniem do obrotu ". Skarżąca zarzuciła , że organ celny wymagał spełnienia "oceny zgodności" przed "dopuszczeniem do obrotu" w rozumieniu przepisów prawa celnego. Powyższa kwestia jest istotna z punktu widzenia określenia momentu , od którego organ nadzoru rynku może podjąć działania kontrolne. W przypadku wyrobów importowanych z krajów trzecich, ocena zgodności musi zostać przeprowadzona przed momentem wprowadzenia do obrotu , ale p o dopuszczeniu ich do obrotu w rozumieniu przepisów prawa celnego. Wskazując na powyższe , skarżąca stwierdziła , że żądanie organu celnego wydania opinii od organów nadzoru rynku krajowego budzi uzasadnione wątpliwości. Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, decyzją z dnia 16.11.2009r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji ,organ odwoławczy podniósł, że w niniejszej sprawie była przeprowadzona weryfikacja zgłoszenia celnego oraz rewizja towaru, co w konsekwencji spowodowało, że Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję zmieniającą dane w ww. zgłoszeniu celnym w odniesieniu do towaru objętego poz. 33 tego dokumentu. Zgodnie z art. 2 ww. Rozporządzenie Nr 339/93 z dnia 08.02.1993r. w sprawie kontroli zgodności z przepisami w sprawie bezpieczeństwa produktów przywożonych z państwa trzecich , jeżeli w ramach kontroli wykonywanej w związku z towarami przeznaczonymi do swobodnego obrotu organy celne stwierdzą, że produktowi nie towarzyszy dokumentacja lub oznakowanie zgodne ze wspólnotowymi lub krajowymi przepisami bezpieczeństwa obowiązującymi w państwie członkowskim, w którym dopuszczenie do swobodnego obrotu nastąpi, organy celne zawieszają dopuszczenie danego produktu do swobodnego obrotu i niezwłocznie zawiadamiają organy krajowe odpowiedzialne za kontrolowanie rynku. Jeżeli organy krajowe odpowiedzialne za kontrolowanie rynku stwierdzą, że dany produkt nie odpowiada obowiązującym przepisom w sprawie bezpieczeństwa produktów, podejmują one właściwe działania obejmujące, jeśli to konieczne, z a k a z wprowadzenia produktu do obrotu oraz zwrócą się do organu celnego o załączenie adnotacji na fakturze handlowej produktu i na każdym innym towarzyszącym dokumencie : "Produkt niezgodny- niedopuszczony do obrotu- Rozporządzenie (EWG) Nr 339/93" (art. 6 ust. 2 ). Dyrektor Izby Celnej podniósł , że z uwagi na konieczność zapobiegania przywozowi na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wyrobów, które nie spełniają zasadniczych lub innych wymagań, przepisy Rozporządzenia z dnia 12.02.2008r. w sprawie działań podejmowanych w związku z zatrzymaniem wyrobów , co do których istnieją uzasadnione okoliczności wskazujące , że nie spełniają one zasadniczych lub innych wymagań (Dz.U. z 2008 r , Nr 38, poz. 215 ze zm.) , nałożyły na organy celne obowiązek stosowania określonego tryby postępowania . W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji , w związku z wątpliwościami , czy przedmiotowy towar spełnia wszystkie wymogi bezpieczeństwa , zgodnie z ww. przepisami , zatrzymał ten towar, a następnie zwrócił się do wyspecjalizowanego organu kontroli, celem wydania stosownej opinii. Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego wydał taką opinię, w której szczegółowo opisał, dlaczego zatrzymany towar nie spełniał wymagań zasadniczych. Konsekwencją powyższego było wydanie zaskarżonej decyzji . Odnosząc się do zarzutu odwołania , iż skarżąca , w jej ocenie , przedłożyła wszelkie dokumenty uprawniające ją do objęcia deklarowanych wyrobów wnioskowaną procedurą, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że przedkładane przez skarżącą dokumenty w trakcie toczącego się postępowania celnego, nie mogły stanowić dowodu potwierdzającego spełnienie przez wyrób wymagań zasadniczych, o których mowa w przytoczonych w decyzjach przepisach. Zgodnie z art. 43a ust 2 ww. ustawy o systemie oceny zgodności, opinie w sprawie spełniania przez wyrób zasadniczych lub innych wymagań ,na wniosek organów celnych, wydają organy wyspecjalizowane, o których mowa w art. 38 ust. 2 ustawy. Fakt nie spełnienia przez wyrób wymagań zasadniczych potwierdzają dokumenty wydane przez Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego, którego opinia, jako organu kompetentnego do podejmowania takich ocen jest dla organu celnego wiążąca i autorytatywna. Sporny wyrób nie spełnił warunków dopuszczenia go do obrotu na terytorium RP. Do odwołania skarżąca dołączyła dokumenty. Dwa z nich tzn. upoważnienie producenta materiałów budowlanych dla skarżącej do reprezentowania firmy i naklejania znaków zgodnych z certyfikatami przed dokonaniem sprzedaży oraz zaświadczenie o systemie zarządzania jakością zgodnie z wymogami normy, dołączone były do akt zgromadzonych w trakcie postępowania przez organ celny pierwszej instancji i wysłane zostały do organu kontroli obrotu. Dokumenty te nie miały jednak wpływu na zmianę opinii Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i nie stanowiły dowodu na potwierdzenie stanowiska skarżącej, a tym samym nie świadczyły o spełnieniu przez wyrób wymagań zasadniczych. W odwołaniu skarżąca wymieniła ponadto certyfikat zachowania zgodności z wymogami ISO oraz świadectwo zgodności ze standardami ANSA/BHMA jako dokumenty uprawniające do objęcia wyrobu wnioskowaną procedurą. Do odwołania dołączono również świadectwo zgodności ze standardami tureckimi. Dokumenty te , zdaniem organu odwoławczego , nie były jednak wymagane w przedmiotowej sprawie i z tego powodu nie mogły one stanowić dowodu na potwierdzenie argumentów skarżącej. Odnosząc się do kolejnych argumentów odwołania , Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o wyrobach budowlanych (Dz.U.Nr 92, poz. 881 z 2004r. ze zm.) "Wyrób może być wprowadzony do obrotu, jeżeli nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych w zakresie odpowiadającym jego właściwościom użytkowym i przeznaczeniu...". Wyrób nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, jeżeli jest oznakowany ...(art. 5 w/wym. ustawy). Z przytoczonych przepisów wynika, iż wyrób budowlany winien spełnić określone wymogi (tzn. nadawać się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych) i nie jest w tym wypadku istotne, w jakich celach został on sprowadzony z zagranicy. Okoliczność , że przedmiotowe klamki zostały przywiezione w celach reklamowych i nie będą wykorzystania przy wykonywaniu robót budowlanych, nie zmienia faktu , że pomimo tego , wyrób winien spełnić ściśle sprecyzowany ustawą warunek. Co do kwestii "wprowadzenia do obrotu "organ odwoławczy podniósł , że zgodnie z art. 5 pkt 2 ww. ustawy o systemie oceny zgodności - którego brzmienie zostało nadane ustawą z dnia 15 grudnia 2006r. o zmianie ustawy o systemie oceny zgodności oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 249 , poz. 1834), przez wprowadzenie do obrotu należy rozumieć udostępnienie przez producenta, jego upoważnionego przedstawiciela lub importera, nieodpłatnie albo za opłatą, po raz pierwszy na terytorium Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej lub Państwa Członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)- strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym wyrobu, w celu jego używania lub dystrybucji. Z powyższego wynika, iż definicja wprowadzenia do obrotu obejmuje zarówno przekazanie po raz pierwszy wyrobu w celu jego używania, jak również oferowanie do sprzedaży. Wprowadzenie do obrotu powoduje, że towar staje się dostępny na rynku UE. Tak więc " dopuszczenie do wolnego obrotu " i "wprowadzenie do obrotu" nie są sformułowaniami równoznacznymi. Przytoczone definicje zawarte są w odrębnych uregulowaniach prawnych i dotyczą odrębnych okoliczności. Pierwsza definicja reguluje status celny towaru, druga natomiast wprowadzenie do obrotu w kontekście udostępnienia go na wymienionym terytorium. Oczywistym jest, iż w kwestii dopuszczenia towaru do wolnego obrotu na obszarze celnym Wspólnoty decyzję podejmują organy celne. Podkreślenia wymaga jednak fakt, iż organy celne zostały również zobligowane ww. Rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 339/93 z dnia 8 lutego 1993r. w sprawie kontroli zgodności z przepisami w sprawie bezpieczeństwa produktów przywożonych z państw trzecich, do monitorowania problemu dotyczącego bezpieczeństwa produktu poprzez podejmowanie działań mających na celu zapobieganie późniejszemu wprowadzaniu do obrotu towaru, który nie spełnia zasadniczych wymagań. Mając na uwadze , Dyrektor Izby Celnej stwierdził , że stanowisko skarżącej w tym zakresie jest sprzeczne z obowiązującymi przepisami i nie zgodził się z twierdzeniem skarżącej, że kontrola pod względem bezpieczeństwa produktów i spełnienia przez wyrób wymagań zasadniczych odbywać się może dopiero po dopuszczeniu towaru do obrotu na terytorium Wspólnoty, a przed wprowadzeniem towaru do obrotu . W ocenie organu odwoławczego, decyzja Naczelnika Urzędu Celnego została wydana prawidłowo, na podstawie obowiązujących przepisów prawa i brak jest podstaw do jej uchylenia . Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego a to: 1/ art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 339/93 z dn. 8.02.1993 r. w sprawie kontroli zgodności z przepisami w sprawie bezpieczeństwa produktów przewożonych z państw trzecich poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowym stanie faktycznym wyroby budowlane w postaci metalowych klamek do drzwi nie spełniają wymagań umożliwiających objęcie ich procedurą dopuszczenia do obrotu 2/ art. 5 pkt 2 ustawy o systemie oceny zgodności oraz art. 79 wkc poprzez przyjęcie, że wprowadzenie towaru na obszar celny jest równoznaczne z wprowadzeniem towaru do obrotu. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca podniosła, że przedmiotowy towar stanowiący 306 szt. metalowych klamek importowany był wyłącznie dla celów reklamowo- produkcyjnych. Towary te nie były przeznaczone do użytku w obiektach budowlanych. Towar ten winien być zatem zgodnie z procedurą celną wprowadzony na polski obszar celny, do realizacji czego, zdaniem skarżącej, nie jest wymagana dokumentacja wskazana w zaskarżonej decyzji, której brak zarzuca organ celny. Dokumentacja ta konieczna jest bowiem do wprowadzenia do obrotu, co nie jest tożsame z wprowadzeniem go na polski obszar celny. Wprowadzenie do obrotu jako kolejny etap procedury celnej uzasadnia konieczność podjęcia przez podmiot wprowadzający towar do obrotu zgromadzenie dokumentacji potwierdzającej zgodność i bezpieczeństwo tego towaru. Dyrektywy Nowego Podejścia podlegają prawu swobodnego przepływu. W przypadku wyrobów importowanych z krajów trzecich, ocena zgodności również musi zostać przeprowadzona przed momentem wprowadzenia do obrotu , a po dopuszczeniu tychże towarów na obszar celny. Wskazany w art. art. 5 pkt 2 ustawy o systemie oceny zgodności termin wprowadzenia do obrotu oznacza przekazanie wyrobu po raz pierwszy użytkownikowi, konsumentowi bądź sprzedawcy przez producenta, jego upoważnionego przedstawiciela lub importera. Wprowadzenie do obrotu i oddanie do użytku towaru określają moment, od którego organy nadzoru rynku mogą podjąć działania kontrolne. Stanowisko takie uzasadnia również art. 45 powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którego treścią odpowiedzialność karna ciąży na osobie, która wprowadza do obrotu wyroby niezgodne z zasadniczymi wymaganiami, a nie kształtuje odpowiedzialności za wprowadzenie tychże wyrobów na polski obszar celny. Mając na uwadze powyżej przytoczone okoliczności organ celny dokonał zbędnej i pochopnej, w ocenie skarżącego, decyzji oddając towar importowany do opinii Inspektoratu Budowlanego. Zgodnie z ustawą o wyrobach budowlanych oznakowanie wyrobu budowlanego następuje po wystawieniu krajowej deklaracji zgodności, ale jeszcze przed wprowadzeniem wyrobu budowlanego do obrotu. Zamiarem importera , zdaniem skarżącej , może nie być wprowadzenie do obrotu towaru na terytorium RP lecz np. zbycie do innego kraju, w którym istnieją inne procedury i wymogi dotyczące dopuszczenia towaru do obrotu. Wówczas wszelkie procedury oraz dokumenty wskazane przez organ celny nie będą miały zastosowania. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie dodając , że nie zgadza się ze stanowiskiem skarżącej , że kontrola pod względem bezpieczeństwa produktów i spełnienia przez wyrób wymagań zasadniczych odbywać się może dopiero po dopuszczeniu towarów do obrotu na terytorium Wspólnoty , a przed wprowadzeniem towaru do obrotu. Odnosząc się do zarzutu, iż zgłoszony towar nie był przeznaczony do sprzedaży na terytorium Wspólnoty , lecz poza jej granicami, organ podniósł , że w dokumencie SAD skarżąca zadeklarowała procedurę dopuszczenia do obrotu , z czego wynika , iż intencją skarżącej było , aby organ dopuścił towar do wolnego obrotu na terytorium Wspólnoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny , zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002 r Nr 153, poz.1270) . Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem, Sąd bada, czy organ administracyjny ustalił stan faktyczny zgodnie z obowiązującymi przepisami , a następnie, czy do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwe przepisy oraz , czy przepisy te prawidłowo zinterpretował. W rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną jest , że skarżąca w dniu 14 kwietnia 2009r zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar – 306 sztuk klamek metalowych do drzwi pochodzenia tureckiego , które zostały zadeklarowane w poz.33 zgłoszenia celnego SAD [...]. W związku z tym, że w ocenie organu celnego, przedmiotowy towar nie spełniał określonych wymagań w zakresie bezpieczeństwa produktów przywożonych z państw trzecich, organ dokonał jego zatrzymania. Zastrzeżenia do ww. towaru funkcjonariusz celny opisał w " Protokole zatrzymania wyrobu wobec którego istnieją uzasadnione okoliczności wskazujące na brak spełnienia przez wyrób zasadniczych wymagań" z dnia 14 kwietnia 2009r. Zgodnie z obowiązującą procedurą uregulowaną w ww. Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 12 lutego 2008r w sprawie działań podejmowanych w związku z zatrzymaniem wyrobów, co do których istnieją uzasadnione okoliczności wskazujące, że nie spełniają one zasadniczych lub innych wymagań , organ celny zwrócił się w trybie § 3 ww. Rozporządzenia do wyspecjalizowanego organu tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wydanie stosownej opinii na temat zatrzymanego towaru. W wydanej opinii z dnia 16 kwietnia 2009r , uzupełnionej pismem z dnia 17 kwietnia 2009r , organ nadzoru budowlanego stwierdził , że przedmiotowe klamki metalowe do drzwi jako wyrób budowlany nie spełniają zasadniczych wymagań. W opinii tej organ szczegółowo wykazał , jakie obowiązki muszą być spełnione , aby wyroby te mogły być dopuszczone do obrotu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. W toku prowadzonego postępowania organ celny uzyskał dokument – pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 kwietnia 2009r , z którego wynikało, że skarżąca podjęła czynności zmierzające do zmiany niekorzystnej dla niej opinii przedstawiając w tym organie dodatkowe dokumenty , które jednak nie spowodowały zmiany stanowiska tego organu. W związku z powyższym pismem z dnia 30 kwietnia 2009r wezwał skarżącą do dobrowolnego uregulowania sytuacji przedmiotowego towaru w terminie 3 dni od dnia odebrania wezwania , a po bezskutecznym upływie tego terminu , w dniu [...] 2009r wydał decyzję unieważniającą ww. zgłoszenie celne w poz. 33 obejmującej 306 sztuk klamek metalowych do drzwi. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Celnej decyzją z dnia 16 listopada 2009r. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Naczelnik Urzędu Celnego był uprawniony do zatrzymania przedmiotowego towaru i jego działania poprzedzające wydanie decyzji były zgodne z procedurą określoną w ww. Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 12 lutego 2008r . Opinia wydana przez wyspecjalizowany podmiot była wiążąca dla organu celnego , czego konsekwencją było niedopuszczenie przedmiotowego towaru do objęcia wnioskowaną procedurą celną. Działania podejmowane przez skarżącą zarówno na etapie postępowania piewrwszoinstancyjnego , jak i na etapie postępowania odwoławczego nie mogły przynieść zamierzonego przez skarżącą skutku . Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w wydanej opinii precyzyjnie określił , jakie dokumenty są wymagane do tego , aby przedmiotowe klamki właściwie oznakowane , mogły być dopuszczone do obrotu. "Deklaracja Zgodności Klamki" przedstawiona przez skarżącą nie była zgodna ze wzorem Krajowej Deklaracji Zgodności podanej w zał. Nr 2 do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r ( Dz.U . z 2004 r Nr 198, poz.2041 ) . Nieprawidłowości tego dokumentu zostały szczegółowo opisane w piśmie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 kwietnia 2009r. W piśmie tym organ nadzoru budowlanego wskazał również na nieprawidłowości dotyczące przedstawionego przez skarżącą upoważnienia i certyfikatu. Wskazane wyżej dokumenty zostały również przedstawione organowi celnemu. Ocena tych dowodów w postępowaniu przed organem nadzoru budowlanego była wiążąca dla organów celnych. Inne dokumenty przedstawiane przez skarżące - certyfikat zachowania zgodności z wymogami ISO , czy świadectwo zgodności ze standardami ANSI/BHMA – nie były wymagane przez obowiązujące przepisy , dlatego nie mogły stanowić dowodu na okoliczność spełnienia przez wyrób wymagań zasadniczych. W związku z powyższym za uzasadnione należy uznać stanowisko organu celnego , że zgłoszeniu celnemu przedmiotowych klamek nie towarzyszyła dokumentacja wymagana zgodnie przepisami prawa , jak również , że klamki te nie były właściwie oznakowane . Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie , że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji unieważniająca ww. zgłoszenie celne w poz.33 są zgodne z prawem. Powyższej oceny nie mogła zmienić argumentacja skargi, iż przedmiotowe klamki były nabyte w celach reklamowo-promocyjnych , gdyż przepisy ww. ustawy o wyrobach budowlanych nie różnicują wymogów, jakie musi spełniać wyrób budowlany ze względu na jego przeznaczenie. Każdy wyrób budowlany, bez względu na to , czy jest przywożony w celach reklamowych, czy innych, musi spełniać te same wymagania właściwe dla określonego towaru. Odnosząc się z kolei do kwestii , kiedy wyrób budowlany powinien spełniać wymagania określone przepisami ww. ustawy o wyrobach budowlanych , czy w momencie dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów celnych , czy też w momencie wprowadzania tych wyrobów na rynek , Sąd w całości podzielił stanowisko organów celnych. Zgodnie z ww. Rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 339/93 w sprawie kontroli zgodności z przepisami w sprawie bezpieczeństwa produktów przywożonych z państw trzecich, " w przypadku towarów przywożonych w państw trzecich organy celne powinny być ściśle zaangażowane w operacje kontroli rynku ..." Działania , jakie te organy podejmują w związku z zatrzymaniem wyrobów , co do których istnieją uzasadnione okoliczności wskazujące , że nie spełniają one zasadniczych lub innych wymagań zostały określone w ww. Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 12 lutego 2008 r . Jakkolwiek dopuszczenie do obrotu w rozumieniu art.79 Wspólnotowego Kodeksu Celnego ( Dz.U.UE.L.1992.302.1 ze zm.) nie jest terminem tożsamym z terminem " wprowadzonym do obrotu" określonym w art.4 ww. ustawy o wyrobach budowlanych , to już na etapie przyjęcia zgłoszenia celnego wyrób budowlany musi spełniać zasadnicze lub inne wymagania. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ) – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu , jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień , dlatego należało orzec jak w sentencji.