III SA/Wa 2533/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia przekazać sprawę do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach Pismem z 27 sierpnia 2010 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z [...] lipca 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej. Od 30 lipca 2010 r., czyli przed wniesieniem skargi zmieniły, się zasady stosowania nadzwyczajnych środków wzruszania decyzji organu kontroli skarbowej. Zgodnie z art. 26 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65 ze zm.) właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dyrektora urzędu kontroli skarbowej jest tenże dyrektor urzędu kontroli skarbowej. On też rozpoznaje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym stanowi art. 26 ust. 3 tej ustawy. Z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 127, poz. 858), wynika natomiast, że obowiązki i uprawnienia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej jako strony w sprawach uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych oraz wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną dyrektora urzędu kontroli skarbowej, w których w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przysługuje lub została wniesiona skarga do sądu administracyjnego, przejmują organy właściwe w tych sprawach od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Skoro od 30 lipca 2010r. właściwym w sprawie, z mocy ustawy stał się Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K., w chwili wniesienia skargi sądem właściwym był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Zgodnie bowiem z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm. dalej: "P.p.s.a.") w związku z § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652, ze. zm.) dla obszaru województwa Śląskiego właściwym miejscowo jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, biorąc pod uwagę treść ww. przepisów oraz na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.