II OZ 634/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. P. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 maja 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 819/10 pozostawiające bez rozpoznania wniosek C. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. P. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 16 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek C. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. P. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie nadzoru sanitarnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem procesowym z dnia 24 marca 2011 r. skarżący złożył oświadczenie, że jego pismo z dnia 3 marca 2011 r. zatytułowane "Zażalenie na Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 15.02.2011 r." stanowi w istocie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do zarządzenia Przewodniczącego z dnia 29 marca 2011 r. skarżącemu przesłano urzędowy formularz wniosku PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie powyższe doręczono skarżącemu w dniu 12 kwietnia 2011 r. Pismem z dnia 19 kwietnia 2011 r. skarżący oświadczył, że odmawia przesłania wypełnionego formularza PPF w związku z faktem uprzedniego podania informacji o osiągniętych dochodach z prowadzonej działalności gospodarczej. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 16 maja 2011 r. Sąd, na podstawie art. 257 w zw. z art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. W zażaleniu z dnia 3 czerwca 2011 r. skarżący wskazał, że odmówił przesłania wypełnionego formularza PPF, bowiem zawierał on pytania o dane osobowe i majątkowe zarówno skarżącego jak jego żony, które podlegają ustawowej ochronie. Podniósł, że wobec znanego mu przypadku błędnego przesłania przez jeden z sądów rejonowych informacji o danych osobowych strony podmiotowi nieuprawnionemu do uzyskania tej wiedzy, postanowił samodzielnie chronić swe dane osobowe ponieważ nie ma gwarancji, że również WSA w Gliwach nie przekaże jego danych innym nieuprawnionym osobom. Stwierdził nadto, że przesłany przez niego odpis zeznania podatkowego PIT 36L jest wystarczający do ustalenia jego sytuacji finansowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa. Wskazać należy, że w myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosowanie natomiast do treści art. 257 tej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt niniejszej sprawy, a w szczególności ze znajdujących się w nich: oświadczenia skarżącego z dnia 19 kwietnia 2011 r. oraz zażalenia z dnia 3 czerwca 2011 r. bezspornie wynika, że skarżący nie uzupełnił wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu. Okoliczność ta obligowała zatem Sąd pierwszej instancji do pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Podkreślić także należy, że dla obiektywnej oceny sytuacji materialnej strony skarżącej, która to ocena stanowi podstawę postanowienia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy, konieczne jest przedłożenie Sądowi żądanych danych dotyczących osiąganych dochodów i wydatkowanych kosztów utrzymania skarżącego oraz członków jego rodziny pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Zatem nadesłana przez skarżącego informacja o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej i zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2010 nie stanowiły wystarczającej postawy do oceny, czy uiszczenie przez skarżącego wpisu od zażalenia spowodowałoby uszczerbek utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny, co stanowi przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.