I FZ 384/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 19 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2010 r., o sygn. akt III SA/Gl 1612/09 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi W.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 marca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/GL 1612/10 skarżąca W. B. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Jako podstawę prawną wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oraz § 2 ust. 2 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca podniosła, że podstawa prawna wskazana w zarządzeniu, tj. § 2 ust. 2 pkt 12 rozporządzenia w sprawie wpisu sądowego nie odnosi się do niniejszej sprawy, albowiem dotyczy wpisu stałego w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie kasyn gry. W ocenie skarżącej w sprawie winien zaleźć zastosowanie § 1 pkt 1 wskazanego wyżej rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Jak słusznie podnosi skarżąca, Wojewódzki Sąd Administracyjny w sposób błędny jako podstawę wezwania do uiszczenia wpisu wskazał § 2 ust. 2 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Jednakże w ocenie tutejszego Sądu błędne wskazanie podstawy prawnej stanowiło jedynie oczywistą omyłkę pisarską, pozostającą bez wpływu na treść wezwania. W sprawach skarg na decyzje organów podatkowych orzekające o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki zastosowanie winien znaleźć § 2 ust. 3 pkt 12 przedmiotowego rozporządzenia. W myśl powołanego przepisu w sprawach skarg z zakresu zobowiązań podatkowych, nieobjętych wpisem stosunkowym, wpis stały wynosi 500 zł. Taka też kwota wskazana została w wezwaniu Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a jedynie omyłkowo jako podstawę prawną wskazano § 2 ust. 2 pkt 12, zamiast § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia w sprawie wpisu. Ponieważ zaskarżone zarządzenie, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.