II FZ 720/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) Barbara Kołodziejczak - Osetek po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2011 r., o sygn. akt I SA/Gd 770/10 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 5 lipca 2011r., o sygn. akt I SA/Gd 770/10 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi F. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 1 czerwca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 5 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 771/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie F. T. na postanowienie z dnia 5 lipca 2011 r. odrzucające skargę kasacyjną na wyrok tego Sądu z dnia 20 października 2010 r. o oddaleniu skargi F. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 1 czerwca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Niedopełnienie tego warunku jest brakiem nieusuwalnym, powodującym odrzucenie zażalenia. Zaznaczył, iż skarżący wniósł osobiście sporządzone zażalenie, a z akt sprawy nie wynika, aby należał do podmiotów uprawnionych do jego osobistego sporządzenia, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł F. T. domagając się jego uchylenia. Podniósł, iż składając skargę kasacyjną jednocześnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych w sprawie i ustanowienie pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządził osobiście F. T., który nie należy do podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 p.p.s.a. do sporządzenia takiego zażalenia. Zaznaczyć należy, iż skarżący został pouczony przez Sąd o bezwzględnym obowiązku w powyższym zakresie, tzn. przymusie adwokacko-radcowskim i przysługującym stronie prawie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (zwrotne potwierdzenie odbioru k-184) Pomimo tego pismem z dnia 3 sierpnia 2011 r. skarżący złożył samodzielnie sporządzone zażalenie na postanowienie WSA z dnia 5 lipca 2011 r. Tak więc F. T., pomimo prawidłowego pouczenia o ustanowionym przez ustawodawcę przymusie adwokacko-radcowskim we wniesieniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, sporządził i podpisał przedmiotowe zażalenie osobiście, nie posiadając przy tym stosownych uprawnień, o których stanowi art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest niedopuszczalny. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2011 r., odpowiada prawu. Bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy pozostaje fakt, że skarżący wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej wnioskował o przyznanie prawa pomocy, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym postanowieniem z dnia 14 lutego 2011r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Nie znajdując usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia wniesionego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.