II FZ 92/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S.A. z siedzibą w Gdyni od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 102/10 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w Gdyni na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości kosztów egzekucyjnych postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 102/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę P. S.A. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 23 listopada 2009 r. w przedmiocie określenia wysokości kosztów egzekucyjnych. Uzasadnienie przedmiotowego orzeczenia, w następstwie wniesionego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 czerwca 2010 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął dnia 1 lipca 2010 r., zaś strona, na wniosek której sporządzono uzasadnienie wyroku, nie wniosła skargi kasacyjnej. W konsekwencji, postanowieniem z dnia 15 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził prawomocność przedmiotowego orzeczenia. W związku z uzyskaną w dniu 18 sierpnia 2010 r. w Wydziale Informacji Sądowej informacją o nie wpłynięciu środka odwoławczego oraz o uprawomocnieniu się przedmiotowego wyroku pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 24 sierpnia 2010 r. uzupełnionym pismem z dnia 7 października 2010 r., zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyjaśniono, że dnia 1 lipca 2010 r. pełnomocnik skarżącej mieszcząc się w ustawowym, trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej nadał ją w placówce pocztowej przesyłką poleconą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, co zgodnie z brzmieniem przepisu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej zwanej: p.p.s.a.) jest równoznaczne z wniesieniem jej do Sądu. Powołując się na załączone do wniosku potwierdzenie nadania przesyłki poleconej nr 153700865 oraz uzyskane w trakcie postępowania reklamacyjnego pismo Poczty Polskiej S.A. wskazano operatora pocztowego jako winnego braku doręczenia prawidłowo nadanej przez pełnomocnika skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 102/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił, na podstawie art.88 p.p.s.a., wniosek P. S.A. z siedzibą w G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 kwietnia 2010 r. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, w rozpoznanej sprawie brak było podstaw do merytorycznego rozpatrzenia zasadności wniosku o przywrócenie terminu. W zażaleniu z dnia 9 listopada 2010 r. spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości w trybie art. 195 § 2 albo w trybie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Spółka wskazała na dwa zarzuty: 1. naruszenie art. 141 § 4 w zw. z art. 166 oraz z art. 83 § 3 p.p.s.a., poprzez błędne przyjęcie przez Sąd, że skarga kasacyjna została wniesiona w terminie, mimo faktu, iż Poczta Polska S.A. w ogóle nie doręczyła Sądowi skargi kasacyjnej (nadanej w polskim urzędzie pocztowym przed upływem terminu do jej wniesienia), co z kolei doprowadziło do naruszenia przez Sąd przepisów art. 88 zd. 1 w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a., poprzez błędne stwierdzenie przez Sąd niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej; 2. naruszenie art.88 zd. 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez wydanie przez Sąd postanowienia o odrzuceniu (jako niedopuszczalnego) wniosku o przywrócenie terminu, zamiast wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku o przywrócenie terminu z powodu ewentualnej bezprzedmiotowości postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie spółki zasługuje na uwzględnienie ze względu na zarzut naruszenia art. 88 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zarzut drugi). Na podstawie art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W świetle powyższych przepisów, rację ma autor skargi kasacyjnej, wywodząc że Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu nieprawidłowo odrzucił wniosek spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jako niedopuszczalny w świetle art. 88 p.p.s.a. Jak podkreślił Sąd pierwszej instancji motywując podjęte rozstrzygnięcie: "w rozpatrywanym przypadku strona skarżąca nadała skargę kasacyjną z zachowaniem terminu do jej wniesienia za pośrednictwem operatora publicznego – Poczty Polskiej S.A., która jednak do sądu nie dotarła. Zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisie art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Fakt późniejszego niewywiązania się przez operatora pocztowego z obowiązku skutecznego przekazania pisma nie wpływa na skuteczność doręczenia. (...) skoro sporządzona przez pełnomocnika strony skarżącej skarga kasacyjna wniesiona została z zachowaniem właściwego terminu to brak było podstaw do merytorycznego rozpatrzenia zasadności wniosku o przywrócenie terminu". Nie można zatem mówić o spóźnionym lub niedopuszczalnym wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności w sytuacji, gdy w ogóle nie doszło do uchybienia terminowi. Pamiętać trzeba, że postępowanie w sprawie z wniosku o przywróceniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, gdy strona nie uchybiła terminowi do dokonania tej czynności, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe - art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.(por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 841/04 , publikowany w CBOiS). W związku z powyższymi konstatacjami Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut pierwszy zażalenia nie zasługuje na akceptację. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.