I OZ 801/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 262/10 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi B. W. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 9 czerwca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 16 września 2010 r. wezwał B. W. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od jego skargi na bezczynność Wójta Gminy [...]w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 9 czerwca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył B. W., wskazując, że pozostaje ono w sprzeczności z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, ze zm.), stanowiącym, iż dostęp do informacji publicznej jest bezpłatny. Zdaniem skarżącego oznacza to, iż postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące udzielenia dostępu do informacji publicznej, stanowiące gwarancję realizacji uprawnienia ustawowego, powinno być wolne od opłat. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.), jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie do art. 220 § 1 cyt. ustawy, sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, która nie została należycie opłacona, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a.). W świetle § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wpis stały wynosi 100 zł. Skarga B. W. dotyczy bezczynności Wójta Gminy [...], ma do niej zatem zastosowanie powyższy przepis § 2 ust. 1 pkt 6. W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału II WSA w Warszawie prawidłowo ustalił wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie i wezwał skarżącego do jego uiszczenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu, podkreślić należy, że art. 7 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, stanowiący, że dostęp do informacji publicznej, z zastrzeżeniem art. 15 ustawy, jest bezpłatny, nie dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą na czynność lub bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej. Rozpoznając skargę sąd administracyjny nie udostępnia bowiem informacji publicznej, a jedynie bada prawidłowość czynności lub bezczynności podmiotów zobowiązanych do udostępnienia takiej informacji. Powołany przepis nie stanowi zatem uregulowania szczególnego w stosunku do generalnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Możliwość zaskarżenia działań organów administracji jest co do zasady gwarancją korzystania z uprawnień przyznanych obywatelom przez ustawy. Jednak regułą jest ponoszenie opłat sądowych przez osobę domagającą się kontroli czynności lub bezczynności organów administracji. Niniejsza sprawa nie stanowi wyjątku od tej zasady. Zwolnienie od kosztów sądowych może nastąpić jedynie na wniosek strony złożony na urzędowym formularzu, w przypadku, gdy jej sytuacja majątkowa uniemożliwia poniesienie tych kosztów w całości lub w części bez uszczerbku utrzymania wnioskodawcy i jego rodziny. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.