II OZ 1057/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K., J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 391/10 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. K., J. K. na decyzję Wojewody M. z [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 391/10, po rozpoznaniu wniosku J. K. i J. K. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody M. z [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia P. Ł. pozwolenia na budowę instalacji gazowej z punktem redakcyjno-pomiarowym dla lokali nr [...] w budynku mieszkalnym na działce ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. I. [...] w W. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że w przypadku decyzji udzielających pozwolenia na budowę sytuacja jest specyficzna bowiem ryzyko kontynuowania prac budowlanych mimo świadomości zaskarżenia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę do sądu administracyjnego, spoczywa na inwestorze. W ocenie Sądu I instancji biorącego pod uwagę interesy wszystkich stron postępowania, wykonanie zaskarżonej decyzji nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, wiec wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący J. K. i J. K. podnosząc, że proces budowlany spowoduje ryzyko zagrożenia dla nieruchomości której są współwłaścicielami. W ocenie skarżących w sprawie niniejszej istnieją okoliczności stanowiące przesłanki z art. 61 § 3 ppsa. Odpowiedź na zażalenie złożył uczestnik postępowania – inwestor P. Ł. i P. Ł. wnosząc o utrzymanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w mocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy w pełni podzielić stanowisko Sądu I instancji, że ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd ponosi jedynie inwestor i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona. Ponadto, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności podnoszone przez stronę w celu uzasadnienia wstrzymania przedmiotowej decyzji, powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz okoliczności powołane w zażaleniu są niewystarczające do stwierdzenia, że wypełniły się przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ppsa. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.