IV SAB/Po 35/10
PostanowienieWSA w Poznaniu2010-10-21
Skład orzekający: sędzia WSA Bożena Popowska, Sędzia WSA Donata Starosta, Sędzia WSA Anna Jarosz (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ podjął działania po wniesieniu skargi, ale po upływie ustawowego terminu?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, ponieważ organ podjął działania po wniesieniu skargi, co uczyniło postępowanie bezprzedmiotowym. Pomimo przekroczenia ustawowego terminu 14 dni na udzielenie informacji publicznej, fakt podjęcia czynności przez organ po wniesieniu skargi skutkował brakiem celu w dalszym prowadzeniu postępowania sądowego.Stan faktyczny
Stowarzyszenie złożyło skargę na bezczynność Burmistrza w udzieleniu informacji publicznej dotyczącej prac przygotowawczych związanych z budową szynobusu. Burmistrz odpowiedział po upływie 14-dniowego terminu, ale przed wydaniem orzeczenia przez sąd. Stowarzyszenie domagało się uwzględnienia skargi i zasądzenia kosztów. Burmistrz wniósł o oddalenie skargi, wskazując na udzielenie odpowiedzi po złożeniu wniosku.Rozstrzygnięcie
Postanowienie o umorzeniu postępowania i zasądzeniu od Burmistrza na rzecz Stowarzyszenia zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Anna Jarosz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2010 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego Mieszkańców [...] na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: I. postępowanie umorzyć; II. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy [...] na rzecz Stowarzyszenia Zwykłego Mieszkańców [...] kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia [...] maja 2010 r. Stowarzyszenie Zwykłe Mieszkańców [...], reprezentowane przez radcę prawnego G. W. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w udzieleniu informacji publicznej dotyczącej tego, czy aktualnie w Urzędzie Miasta i Gminy [...] są prowadzone prace przygotowawcze (zapadły rozstrzygnięcia) związane z budową szynobusu. Pełnomocnik podkreślił, że Burmistrz pomimo upływu 14 dni nie podjął żadnych działań. Pełnomocnik wniósł o uwzględnienie skargi przez Burmistrza w trybie autokontroli, uwzględnienie skargi przez Sąd w przypadku nie załatwienia sprawy w trybie autokontroli oraz zasądzenie od Burmistrza Miasta i Gminy [...] na rzecz skarżącego Stowarzyszenia kosztów postępowania w kwocie 357 zł wyjaśniając, że na wnioskowaną kwotę składają się wynagrodzenie pełnomocnika w minimalnej wysokości, opłata sądowa od skargi oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa.
W odpowiedzi na skargę Burmistrza Miasta i Gminy [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że wniosek o udzielenie informacji wpłynął do urzędu dnia 12 maja 2010 r., a pismem z dnia 08 czerwca 2010 r. udzielono Stowarzyszeniu odpowiedzi w przedmiotowej sprawie. Opóźnienie w udzielaniu odpowiedzi związane było z uwagami co do planowanego przebiegu szynobusu, zgłaszanymi do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Organ ocenił, że treść uzasadnienia skargi nie dotyczy żądania zawartego w treści pisma stowarzyszenia, lecz odrębnej skargi na nieudostępnienie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co winno skutkować oddaleniem skargi przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm., dalej p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wykazane w pkt 1-2.
Zważyć należy, iż bezczynność organu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji lub odmawia udzielenia takiej informacji w nieprzewidzianej do tej czynności formie prawnej.
W rozpatrywanym przypadku skarżony organ wobec złożonego w dniu 12 maja 2010 r. wniosku o udostępnienie informacji publicznej pozostawał w bezczynności do dnia doręczenia skarżącemu żądanego dokumentu, co w niniejszej sprawie nastąpiło już po skutecznym wniesieniu skargi. W tym miejscu należy zauważyć, iż zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.
Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, iż skarga na bezczynność wpłynęła do organu w dniu 31 maja 2010 r. Organ administracji wyjaśnił w odpowiedzi na skargę, że udzielił odpowiedzi dnia 08 czerwca 2010 r., zatem dopiero po wniesieniu skargi skarżony organ dokonał czynności materialno-technicznej. Poza sporem jest, więc, że organ przekroczył wskazany w ustawie czternastodniowy termin. Powyższego faktu w żaden sposób nie zmienia to, że fragment uzasadnienia skargi (punkt 1 uzasadnienia) nie koresponduje z żądaniem skargi. Tego typu uchybienie nie może mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie, zresztą właściwe uzasadnienie skargi zostało przez pełnomocnika skarżącego złożone do akt wraz z pismem z dnia 23.06.2010 r.
Wskazać należy, iż w sytuacji, gdy organ w bezczynności już nie pozostaje, przestał istnieć cel postępowania sądowego i w konsekwencji Sąd nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do rozpatrzenia sprawy w sposób prawem przewidziany. Stąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na mocy art. 201 §1 p.p.s.a.
jh
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło