II SAB/Sz 35/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 października 2010r. sprawy ze skargi Polskiego [...] na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie udzielenia informacji o środowisku I. zobowiązuje Marszałka Województwa do rozpatrzenia w terminie 14 dni wniosku skarżącego Polskiego [...] z dnia [...]r. w zakresie określonym w punkcie 1 wniosku, II. zasądza od Marszałka Województwa na rzecz skarżącego Polskiego [...] kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] P. Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] wystąpiło do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] Wydział Rolnictwa i Ochrony Środowiska z prośbą o udostępnienie informacji w formie kopii sprawozdań [...] dotyczącej organizacji odzysku "T" adres ul. [...], wraz z wykazem przedsiębiorców w imieniu, których działa ta organizacja. Ponadto wnioskująca Spółka zwróciła się o udostępnienie kopii zestawienia zbiorczego z realizacji obowiązku odzysku i recyklingu za rok [...], przekazanego do Ministerstwa Środowiska. Pozyskanie wyżej wymienionych informacji Spółka uzasadniła prowadzeniem prac naukowo-analitycznych dotyczących rynku odpadów, w tym realizacji odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych w Polsce. Spółka zadeklarowała gotowość pokrycia kosztów wykonania kopii, jeżeli takie wystąpią i wynikają z wewnętrznych przepisów Urzędu Marszałkowskiego. Marszałek Województwa [...] pismem z dnia [...] odmówił wnioskującej – P. S.A. z siedzibą w [...] udostępnienia żądanych informacji. Organ powołał się przy tym na stanowisko reprezentowane przez Ministerstwo Środowiska [...] zgodnie, z którym ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U Nr 112, poz. 1198 ze zm.) nie ma zastosowania do udostępniana informacji o danych firm, które uiściły opłatę produktową, ponieważ nie są to informacje publiczne w rozumieniu tej ustawy. Ponadto organ wyjaśnił, że sprawozdanie dotyczące realizacji należnego obowiązku odzysku, a w szczególności recyklingu oraz wysokości należnej opłaty produktowej, składane jest przez przedsiębiorców i organizacje odzysku na podstawie art. 10 oraz art. 15 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (Dz. U. z 2007 r., Nr 90, poz. 607 ze zm.). Według organu sprawozdania te nie są sporządzane jako dokumenty przez organ administracji publicznej i nie stanowią dokumentów urzędowych podlegających udostępnianiu jak informacja publiczna. Marszałek Województwa [...] stwierdził, że udostępnienie żądanego sprawozdania [...] nie może nastąpić również na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), zwanej dalej "uooś", gdyż ten przepis enumeratywnie wymienia zakres informacji, które organ administracji ma obowiązek udostępnić. Według organu sprawozdanie [...] wraz wykazem firm nie mieści się w żadnej kategorii informacji, o których mowa w przytoczonym przepisie. Organ udostępnił jednocześnie wnioskującej Spółce - przesyłając w załączeniu kserokopię - sprawozdanie [...]. o wielkościach wprowadzonych na rynek krajowy opakowań i produktów, osiągniętych wielkościach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych oraz wpływach z opłat produktowych. P. S.A. pismem z dnia [...]. ponownie wniosła o rozpatrzenie wniosku o udostępnienie kopii sprawozdania [...]., złożonego przez T. S.A. wraz z wykazem przedsiębiorców w imieniu których ona działa. Jednocześnie wnioskująca Spółka zwróciła się o ustalenie stosownej opłaty, wyliczonej na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 5 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych stawek opłat za udostępnienie informacji o środowisku i jego ochronie oraz sposobu uiszczania opłat (Dz. U. Nr 114, poz. 788). W przypadku zaś odmowy wydania wnioskowanych dokumentów, Spółka wniosła o wydanie stosownej decyzji, spełniającej wymogi art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego i umożliwiającej odwołanie się do samorządowego kolegium odwoławczego. Spółka wyjaśniła, że nie podziela twierdzeń organu zawartych w piśmie z dnia [...] o braku podstawy do udzielenia żądanych informacji, a w szczególności, że nie miał zastosowania w sprawie art. 9 ust. 1 uooś. Według Spółki, istnieje po stronie organu obowiązek sprawozdawczości (raportowania), który został wskazany w wyżej wymienionej ustawie jako obowiązek ujawniania posiadanych przez organa administracji informacji o środowisku i jego ochronie, o czym stanowi (art. 8 ustawy uooś). Zdaniem wnioskodawcy sprawozdania wraz załącznikami podlegają, więc udostępnieniu na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 4 wyżej wymienionej ustawy. Ponadto w oparciu o treść art. 16 i art. 17 uooś Spółka wywiodła, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przyczyn odmowy udostępnienia przedmiotowej informacji. Marszałek Województwa [...] w piśmie z dnia [...] podtrzymał stanowisko zawarte w swoim piśmie z dnia [...] i poinformował stronę, że nie znajduje podstaw do zmiany stanowiska. Organ nadmienił, że T. S.A. realizując należny obowiązek min. za rok [...] złożyła, do Marszałka Województwa, zgodnie z art. 10 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej, sprawozdanie roczne wraz z wykazem przedsiębiorców w imieniu, których działa. Tym samym T. S.A. nie miała obowiązku złożenia sprawozdania [...] przewidzianego w art. 15 w/w ustawy, wraz z załączonym wykazem przedsiębiorców, w imieniu których działa, a na który to obowiązek powołuje się wnioskodawca. Marszałek dodał także, że informacja, o którą zwróciła się wnioskująca Spółka nie mieści się w zakresie pojęcia udostępnienie informacji publicznej. Kwestia wypełnienia obowiązku odzysku i recyklingu, bądź ponoszenia opłaty produktowej (w przypadku braku realizacji należnych obowiązków) przez konkretną organizację odzysku, w ocenie organu, nie jest sprawą publiczną nawet, jeżeli obowiązki wynikają z ustawy. Organ podkreślił, iż kontrola na realizacją należnych obowiązków wynikających z ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (Dz. U. Nr 90, poz. 607 ze zm.) nie należy do opinii publicznej i została powierzona wyłącznie powołanym do tego organom administracji. Informacja w postaci przedłożonego przez T. S.A. sprawozdania, jak wyjaśnił organ, nie zostało sporządzone jako dokument przez organ administracji i tym samym nie stanowi dokumentu urzędowego, podlegającego udostępnieniu jak informacja publiczna. Wskazując na powyższe organ uznał, że nie może wydać decyzji odmawiającej udostępnienia informacji, nie będącej informacją publiczną w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W opinii Marszałka udostępnienie sprawozdania [...] wraz z listą przedsiębiorców, z którymi organizacja odzysku współpracuje na podstawie podpisanych umów, nie może nastąpić również na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227 ze zm.), gdyż żądanie to nie mieści się w katalogu informacji o których mowa w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Przytoczony przepis stanowi, iż udostępnieniu podlegają raporty na temat realizacji przepisów dotyczących ochrony środowiska, a nie sprawozdania wynikające z ustawy z dnia 11 maja 2001 roku o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej. Tym samym organ uznał, że nie istnieje żadna regulacja ustawowa, która zawierałaby podstawę prawną do wydania decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji o treści żądanej przez wnioskodawcę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie P. S.A., działając poprzez pełnomocnika radcę prawnego M.K., na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosła o zobowiązanie Marszałka Województwa [...] do rozpoznania wniosku skarżącej Spółki z dnia [...] oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej Spółki zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi Spółka zarzuciła bezczynność Marszałkowi Województwa [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia kopii sprawozdań [...] T. S.A. wraz z wykazem przedsiębiorców, w imieniu którego działa ta organizacja na terenie województwa [...]. Powyższa bezczynność stanowi, według Spółki, o naruszeniu art. 9 ust. 1 pkt 4, art. 16 oraz art. 17 uooś poprzez odmowę udostępnienia danych w postaci powyższych kopii dokumentów Według skarżącej Spółki nie znajduje poparcia stanowisko organu, że przepis art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej obliguje organ do udostępnienia tylko raportów odnośnie realizacji obowiązków dotyczących ochrony środowiska. Sprawozdania organizacji odzysku – jak wyjaśniła Spółka - są ze swej istoty sprawozdaniami zbiorczymi i de facto stanowią raporty na temat realizacji przepisów dotyczących ochrony środowiska. Przy tym ujawnieniu podlegają kompletne raporty (sprawozdania), bowiem brak jest podstaw prawnych do utajnienia ich poszczególnych części, w tym wykazu przedsiębiorców. Spółka ponownie powołała istnienie obowiązku po stronie organu w zakresie sprawozdawczości (raportowania), wynikającego wprost z ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórym i odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej i stanowi wykonanie jednego z obowiązków nałożonych na organizacje oraz na przedsiębiorców mających na celu przekazanie informacji dotyczących ochrony środowiska. Samo udostępnienie informacji następuje zdaniem - skarżącej Spółki - na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 4 uooś. Marszałek Województwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko reprezentowane w pismach z dnia [...]. Według organu, wbrew twierdzeniom skargi, skarżąca Spółka zwróciła się o udostępnienie kopii sprawozdań [...] organizacji odzysku wraz z wykazem przedsiębiorców, w mieniu których ta organizacja działa, a nie jak stwierdziła w skardze skarżąca jedynie z prośbą o udostępnienie sprawozdania organizacji w zakresie gospodarowania niektórym i odpadami oraz o opłacie produktowej. Ponadto organ stwierdził, że sprawozdanie [...] o wysokości należnej opłaty produktowej, (o które wnosiła strona) składane było na podstawie art. 15 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej, wraz z listą przedsiębiorców, o której mowa w art. 10 ust. 2 pkt 2 tej ustawy. Natomiast zgodnie z zapisem ustawowym sprawozdań rocznych sporządzonych w oparciu o art. 10 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej, nie składają przedsiębiorcy i organizacje, które sporządziły sprawozdanie [...] o wysokości należnej opłaty produktowej, o którym mowa, w art. 15 powołanej ustawy. Tym samym żądanie skarżącej Spółki, o udostępnienie informacji zawartych odpowiednio w art. 10 i art. 15 ustawy było w ocenie organu niemożliwe do spełnienia. Organ stwierdził, że T. S.A. złożyła Marszałkowi Województwa [...] sprawozdanie zgodnie z art. 10 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej wraz z wykazem przedsiębiorców z którymi współpracuje, to Spółka wnioskująca o te informacje w przypadku udostępnienia kserokopii przedmiotowych dokumentów, otrzymałaby listę podmiotów (zawierającą nazwę przedsiębiorcy wraz z danymi adresowymi), z którymi T. S.A. podjęła współpracę. Natomiast zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Środowiska dane podmiotów nie są informacjami o środowisku. Reasumując organ stwierdził, że wbrew temu, co twierdzi skarżąca Spółka sprawozdanie złożone przez T. S.A. wraz z wykazem współpracujących z nią przedsiębiorców, nie może być udostępnione w trybie art. 9 ust. 1 pkt 4 uooś, który jak zaznaczył organ wskazuje, że udostępnieniu podlegają raporty na temat realizacji przepisów dotyczących ochrony środowiska, a nie sprawozdania wynikające z ustawy z dnia 11 maja 2001r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie zagospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta z mocy przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., obejmuje również bezczynność organów. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 P.p.s.a.). Skarga okazała się zasadna, a jej żądanie należało uwzględnić. Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo zaistnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (vide: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis-Nexis", Warszawa 2008, str. 97). Dla dopuszczalności skargi nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inne akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania (por. wyrok NSA-OZ we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 1983 r., SA/Wr 6/83, GP 1983, nr 24, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 r., SAB/Wa 24/05, Lex nr 190899). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że z analizy dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż Marszałek Województwa w okresie od dnia [...] (data wpływu do organu) do dnia wniesienia skargi, tj. do [...]. nie rozpatrzył w pełni i w sposób prawidłowy wniosku o udostępnienie informacji o środowisku i jego ochronie, określonego w piśmie P. Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] z dnia [...]. jako prośba o: 1. udostępnienie kopii sprawozdań [...] organizacji odzysku wraz z wykazem przedsiębiorców w imieniu, których działa T. S.A., 2. udostępnienie kopii zestawienia zbiorczego z realizacji obowiązku i recyklingu za rok [...] przekazanego Ministerstwa Sprawiedliwości. Wprawdzie we wskazanym wyżej okresie organ w załączeniu do pisma z dnia [...]. (doręczonym w dniu [...]) przesłał wnioskującej Spółce kserokopię zestawienia zbiorczego wymienionego w pkt 2 jej wniosku, to jednak nie można zaakceptować sposobu załatwienia sprawy w zakresie dotyczącym pkt 1 wniosku skarżącej Spółki. Z treści wniosku wyrażonego w piśmie z dnia [...]. P. S.A., wnioskująca wprawdzie nie wyraziła wprost ustawowej podstawy żądania, to jednak już z treści pisma z dnia [...] zatytułowanego "wniosek o wydanie decyzji" Spółka wywiodła swoje prawo do żądania informacji na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). W tak przyjętym stanie faktycznym Sąd stwierdza, że obowiązkiem organu, było załatwienie sprawy zgodnie z zasadami wyrażonymi w wyżej wymienionej ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Powyższa ustawa zawiera własne uregulowania w zakresie trybu i sposobu udostępnienia informacji, w sposób odrębny od ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Interes prawny w żądaniu udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie jest także zagwarantowany zainteresowanemu w Konstytucji w art. 61 ust. 1 oraz art. 74 ust. 3. Prawo dostępu do informacji o środowisku gwarantuje również Konwencja z Aarhus z dnia 25 czerwca 1998 r. o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Dz. U. z 2003 r. Nr 78, 706). W ramach ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, organy zobowiązane są do udostępnienia każdemu tego rodzaju informacji o środowisku i jego ochronie, które znajdują się w posiadaniu tego organu. Sposób realizacji tego uprawnienia regulują przepisy Działu II uooś zatytułowanego "Udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie" Organ może udostępnić stronie żądane informacje w przypadku, gdy ich zakres jest zgodny z treścią art. 9 ust. 1 ustawy. Skierowanie pisemnego wniosku o udzielenie tej informacji, obliguje organ do podjęcia następujących czynności: 1). udzielenia informacji w formie czynności o charakterze materialno – technicznym; 2). jeżeli zaś wniosek zawiera żądanie informacji, która nie znajduje się w posiadaniu organu to załatwienie wniosku następuje w terminie niezwłocznym, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego wniosku przez: - przekazanie wniosku organowi administracji, w którego posiadaniu znajduje się żądana informacja i powiadomienie o tym wnioskodawcy; - zwrócenie wniosku wnioskodawcy, jeżeli nie można ustalić organu; 3). jeżeli wniosek jest sformułowany w sposób zbyt ogólny, niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, następuje wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku, z jednoczesnym udzieleniem stosownych wyjaśnień, w szczególności dotyczących informacji o możliwości skorzystania z publicznie dostępnych wykazów, o których mowa w art. 21 ust. 1 uooś, 4). w przypadku braku możliwości udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie w sposób lub w formie określonych we wniosku, następuje powiadomienie pisemne podmiotu żądającego informacji w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazaniem, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona. Jeżeli w terminie 14 dni od dnia otrzymania takiego powiadomienia podmiot żądający informacji nie złoży wniosku w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, następuje wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji w sposób lub w formie określonych we wniosku; 5). jeżeli wystąpiły okoliczności o których mowa w art. 16 ust. 1 uooś – obligatoryjne podstawy odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji lub w art. 17 uooś - fakultatywne podstawy odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji, następuje wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie art. 20 ust 1 uooś. Organ może nie udostępnić informacji o środowisku i jego ochronie, w przypadkach wymienionych w art. 16 ust. 1 uooś, tj. jeżeli informacje dotyczą: 1). danych jednostkowych uzyskiwanych w badaniach statystycznych statystyki publicznej chronionych tajemnicą statystyczną, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm.); 2). spraw objętych toczącym się postępowaniem sądowym, dyscyplinarnym lub karnym, jeżeli udostępnienie informacji mogłoby zakłócić przebieg postępowania; 3). spraw będących przedmiotem praw autorskich, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.), lub patentowych, o których mowa w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.), jeżeli udostępnienie informacji mogłoby naruszyć te prawa; 4). danych osobowych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.), dotyczących osób trzecich, jeżeli udostępnienie informacji mogłoby naruszać przepisy o ochronie danych osobowych; 5). dokumentów lub danych dostarczonych przez osoby trzecie, jeżeli osoby te, nie mając obowiązku ich dostarczenia i nie mogąc być takim obowiązkiem obciążone, dostarczyły je dobrowolnie i złożyły zastrzeżenie o ich nieudostępnianiu; 6). dokumentów lub danych, których udostępnienie mogłoby spowodować zagrożenie dla środowiska lub bezpieczeństwa ekologicznego kraju; 7). informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania; 8). przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, realizowanych na terenach zamkniętych, co do których nie prowadzi się postępowania z udziałem społeczeństwa, zgodnie z art. 79 ust. 2; 9). obronności i bezpieczeństwa państwa. Ponadto, jak stanowi art. 17 uooś, odmowa udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie, może nastąpić jeżeli: 1). wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych będących w trakcie opracowywania; 2). wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych przeznaczonych do wewnętrznego komunikowania się; 3). wniosek jest w sposób oczywisty niemożliwy do zrealizowania; 4). wniosek jest sformułowany w sposób zbyt ogólny. Z bezczynnością organu w zakresie udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie podejmuje żadnych czynności wobec wniosku, przewidzianych w wyżej wymienionych przepisach, w tym również nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia stosownej informacji. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że kontrowersje budzi rozumienie przez organ treści art. 9 ust. 1 pkt 4 uooś, który to przepis został wskazany przez Spółkę wnioskującą jako podstawa żądania udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie. Organ uznał, że zgodnie z w/w przepisem udostępnianie przedmiotowej informacji może nastąpić, gdy informacja sporządzona jest w formie raportu na temat realizacji przepisów dotyczących ochrony środowiska. Spółka uważa natomiast, że w ramach tego przepisu może domagać się od organu administracji publicznej informacji w formie sprawozdań o realizacji przez konkretny podmiot należnego obowiązku odzysku, a w szczególności recyklingu wynikających z przepisów ustawy z dnia 11 maja 2001r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (Dz. U. z 2007r. Nr 90, poz. 607 ze zm.), która to informacja mieści się w ogólnie rozumianej sprawie o środowisku i jego ochronie. Sąd zauważa, że w treści wymienionych wyżej ustaw nie znajdziemy definicji legalnej pojęcia raportu i sprawozdania, co powoduje, że należy się posiłkować w tym zakresie definicjami tych pojęć używanymi powszechnie w języku polskim. W tym celu Sąd posłużył się definicjami tych pojęć określonym w Uniwersalnym Słowniku Języka Polskiego PWN pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2008r., str. 887 oraz str. 1350). Zgodnie z tym źródłem pod pojęciem raport rozumie się ustne lub pisemne sprawozdanie, doniesienie o czymś, zwykle zwierzchnikowi, instytucji nadrzędnej itp., także relacja, meldunek. Natomiast pod pojęciem sprawozdanie rozumie się ustne lub pisemne przedstawienie przebiegu, szczegółowe zdanie sprawy z czegoś, opis jakichś zdarzeń, wypadków, relacja, raport. Zestawienie powyższych pojęć jak wynika z ich opisów prowadzi do wniosku, że mają wspólne cechy znaczeniowe i w kontekście niniejszej sprawy powinny być stosowane zamiennie. Sąd uznał, że wobec powołanych wyżej wywodów nie znajduje uzasadnienia stanowisko organu o nieistnieniu obowiązku udostępnienia informacji, z uwagi tylko, na użyte przez wnioskującą sformułowanie żądania w formie udostępnienia sprawozdania, bowiem pojęcia te są z punktu widzenia zagadnienia informacji o ochronie środowiska, uznać należy za pojęcia tożsame. Sprawa wniosku skarżącej podlega zatem załatwieniu w ramach ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Ustawa ta jednak nie przewiduje takiej formy załatwienia z jaką mamy do czynienia w sprawie tj. odmowy udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie w formie zwykłego pisma. Rozpoznając skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji o środowisku, sąd administracyjny bada jedynie, czy organ zobowiązany do udostępnienia informacji o środowisku wywiązał się z tego obowiązku, czy też pozostaje w zwłoce w załatwieniu wniosku osoby ubiegającej się o udostępnienie takiej informacji. Sąd w takim przypadku nie jest natomiast uprawniony do dokonywania oceny, czy udostępniona dokumentacja jest z punktu widzenia prawa prawidłowa i pełna. Oceną sądu nie jest bowiem objęta kwestia poprawności pod względem przepisów prawa przeprowadzenia oceny pełności sprawozdania (raportu) sporządzonego przez podmiot w ramach realizacji należnego obowiązku odzysku, a w szczególności recyklingu oraz wysokości należnej opłaty produktowej, a co za tym idzie jakości udzielonych informacji, a jedynie to, czy zostały one udzielone. Przedmiotem takiej sprawy jest bowiem wyłącznie to, czy organ pozostaje w bezczynności, a nie to czy udostępnione przez organ dokumenty są tymi którymi powinien dysponować organ i które zostały objęte obowiązkiem udostępnienia. Stanowisko takie zostało wyrażone w wyroku NSA OZ we Wrocławiu z dnia 10 września 2002 r., II SAB/Wr 78/02 (Dostęp do informacji publicznej, I. Kamińska, M. Rozbicka- Ostrowska LexixNexis Wa-wa 2007 str.134) i zasługuje ono na pełną akceptację. Uzasadnia to specyfika postępowania w sprawie bezczynności. Otóż w myśl art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Fakt, iż udzielona przez organ informacja nie satysfakcjonuje skarżącego nie może być traktowany jako bezczynność w załatwieniu jego wniosku. Jak już bowiem wskazano przy orzekaniu w sprawie ze skargi na bezczynność organu, sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności (patrz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 lutego 2010r., sygn. akt II SAB/Ol 62/09, opublikowany w internetowej bazie orzeczeń NSA - orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie przesądzając kwestii sposobu załatwienia wniosku w zgodzie z treścią żądania strony o udostępnienie informacji o środowisku i jego ochronie, w postaci udostępnienia kopii sprawozdania (raportu) [...], na zasadach określonych ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wskazać należy na obowiązek organu załatwienia sprawy w prawnych formach określonych powołaną wyżej ustawą. Powyższe oznacza, że jeżeli organ uzna, iż istnieją podstawy do odmowy udostępnienia informacji zgodnej z żądaniem strony to winien to uczynić wydając stosowną decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, która będzie spełniała wymogi w zakresie wyrażenia podstaw odmowy i ich uzasadnienia. Organ administracyjny powinien rozważyć, czy w przypadku w którym żądanych informacji nie posiada, a zatem nie mogąc uczynić zadość żądaniu skarżącego, które jest w sposób oczywisty niemożliwe do zrealizowania, powinna zostać wydana decyzja administracyjna na podstawie art. 17 pkt 3 uooś. Mając na uwadze powołane wyżej powody i ustalony stan faktyczny skargę należało uznać za uzasadnioną i zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) konieczne stało się zobowiązanie przez Sąd Marszałka Województwa [...] do załatwienia w terminie 14 dni wniosku skarżącej Spółki z dnia [...] r. w zakresie punktu pierwszego w sposób przewidziany ustawą z dnia [...]. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 286 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności, a termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. O obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 210 § 1 i 205 wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.