I SA/Gl 896/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2010 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. orzeka, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącego J. J. kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Prezydent Miasta Z. ustalił J. J. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2007 w kwocie [...] zł. Od decyzji tej podatnik, pismem z dnia [...] 2010 r., wniósł odwołanie, po rozpatrzeniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Przedmiotowa decyzja organu odwoławczego z dnia [...] r. (jak wynika z aktach administracyjnych dołączonych do akt nn. sprawy) wydana w składzie trzyosobowym została podpisana przez wszystkich członków składu orzekającego. W piśmie z dnia [...] 2010 r. J. J. wniósł do tutejszego Sądu – za pośrednictwem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. – skargę na decyzję tegoż organu domagając się stwierdzenia jej nieważności. Strona zwróciła uwagę na fakt, iż zaskarżona decyzja nie zawiera pieczątki oraz podpisu jednego członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.. Nadto skarżący zakwestionował merytoryczną zasadność rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się natomiast do zawartego w skardze zarzutu dotyczącego braku podpisu na doręczonym podatnikowi egzemplarzu decyzji wszystkich członków organu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wskazało, że z egzemplarza decyzji pozostającego w jego dyspozycji wynika, iż w rozpoznaniu sprawy uczestniczyli trzej członkowie Kolegium, oraz że zaskarżoną decyzję podpisali wszyscy członkowie składu orzekającego. Tym samym, w ocenie organu tak wydana decyzja nie narusza art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej. Niemniej jednak w dalszej części uzasadnienia organ stwierdził, że brak podpisu wszystkich członków organu kolegialnego pod treścią decyzji doręczonej stronie wyklucza uznanie danego aktu administracyjnego jako decyzji podatkowej. Podkreślił, że skarżący nie załączył do skargi kserokopii decyzji, dlatego też nie można jednoznacznie stwierdzić, czy strona faktycznie otrzymała decyzję dotkniętą tym brakiem. Mając to na uwadze organ wskazał, że wystąpił do skarżącego o przedstawienie mu otrzymanej decyzji organu bez podpisu członka składu orzekającego. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że po przedłożeniu przez J. J. do wglądu wadliwej decyzji podejmie on kroki zmierzające do wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc. Zdaniem organu dopiero wtedy możliwe będzie złożenie do Sądu wniosku o uwzględnienie żądania strony i umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. W odpowiedzi na wezwania Sądu skarżący nadesłał w pierwszej kolejności kserokopię doręczonego mu przez organ egzemplarza decyzji z dnia [...] r. nie zawierającej podpisu jednego członka składu orzekającego, a następnie jego oryginał. Ponadto, jak wynika z akt sprawy (vide: notatka służbowa z dnia 19 października 2010 r.), skarżący J.J. nie odpowiedział na skierowane do niego przez organ wezwanie z dnia [...] r. do nadesłania doręczonego mu egzemplarza zaskarżonej decyzji, w związku z tym decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] nie została przez organ wyeliminowana z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, iż przepis art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, przewiduje, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z kolei w myśl art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), regulującego postępowanie, w którym wydano zaskarżoną decyzję, organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Warto w tym miejscu wskazać, iż prawidłowo wydana decyzja podatkowa winna zawierać – oprócz takich elementów jak: oznaczenie organu podatkowego, datę jej wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygniecie, uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o trybie odwoławczym – podpis osoby upoważnionej, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego (art. 210 § 1 pkt 8 ustawy Ordynacja podatkowa). W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że pomimo iż egzemplarz zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. znajdujący się w aktach administracyjnych został podpisany przez wszystkich członków składu orzekającego, to doręczony skarżącemu egzemplarz decyzji zawierał podpisy jedynie dwóch osób – przewodniczącego składu orzekającego oraz jednego członka Kolegium, natomiast brak jest podpisu drugiego członka. Zauważyć należy, iż w sytuacji wydania decyzji przez organ kolegialny (np. samorządowe kolegium odwoławcze) wszyscy członkowie składu orzekającego zobowiązani są do podpisania wydanego rozstrzygnięcia. Brak podpisu wszystkich członków składu może budzić wątpliwości co do autentyczności decyzji oraz stwarzać możliwość nadużyć w postaci np. wydawania decyzji jednoosobowo. Podpisy są tu gwarancją, że decyzja została rzeczywiście podjęta kolegialnie. Brak podpisu albo podpis niepełny (przy organach kolegialnych) uznać należy za rażące naruszenie prawa dające podstawę do stwierdzenia nieważności takiej decyzji albo jej braku w ogóle (zob. H. Dzwonkowski, Z. Zgierski Ordynacja podatkowa – Komentarz, Wydawnictwo C.H. BECK, Warszawa 2008, s. 955). Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Lublinie w swoim wyroku z dnia 12 lutego 1991 r., sygn. akt SA/Lu 889/90, w którym stwierdził, iż "decyzje wydawane przez organ kolegialny (...) stanowią wyraz woli członków składu orzekającego, którzy tworząc całość są nie tylko upoważnieni, ale i zobowiązani do podpisywania decyzji (...)". Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż decyzja organu II instancji, jako nie zawierająca podpisu osoby upoważnionej do jej wydania, została dotknięta wadą nieważności, dlatego też w myśl art. 145 § 1 pkt 2 ppsa należało orzec, jak w punkcie 1 sentencji wyroku, natomiast stosownie do art. 152 ppsa, postanowiono, jak w punkcie 2 sentencji orzeczenia. O kosztach postępowania sądowego orzeczono zgodnie z treścią art. 200 ppsa. Na mocy art. 119 pkt 1 ppsa, Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.