II SA/Bd 795/10

26 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędziowie: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 października 2010r. sprawy ze skargi G.G. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącej 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) umorzył postępowanie dotyczące budynków położonych na działce nr [...] przy ul. C. w W. oraz sposobu ich użytkowania. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, postępowanie w przedmiotowej sprawie, wszczęte z wniosku G. G., umorzone zostało decyzją z dnia [...], [...]. Wskutek odwołania złożonego przez G. G. i G. G., mocą decyzji K. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] ([....]) decyzja pierwszej instancji została uchylona i przekazana organowi, który ją wydał do ponownego rozpoznania. W związku z wytycznymi zawartymi w treści decyzji drugiej instancji, ponownie rozpatrując wniosek G. G., wszczęto odrębne postępowania: [...] w sprawie użytkowania budynku garażowo-gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr [....] przy ul. C. w W., [....] dobudowy wiatrołapu do budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr [...] oraz [...] w sprawie w sprawie przyłącza kanalizacyjnego do budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr [...]. W związku zatem z faktem, iż kwestie podniesione we wniosku rozpatrzone zostaną w wyżej wskazanych postępowaniach – postępowanie dotyczące budynków położonych na działce nr [...] stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym należy je umorzyć. We wniesionym odwołaniu G. G. podniosła, iż wnioskiem złożonym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. zwróciła się o udostępnienie dokumentów procesu inwestycyjnego realizowanego od roku 1992 na działce nr [..] w W., podając jednocześnie przepisy prawa budowlanego, które w jej przekonaniu zostały naruszone, co nie zostało przez organ pierwszej instancji zrealizowane. Decyzją z dnia [..] Nr [...] K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ drugiej instancji zauważył, iż PINB właściwie ustalił, iż dalsze prowadzenie postępowania, obejmującego budowę obiektów z ewentualnymi nieprawidłowościami powstałymi w trakcie budowy oraz eksploatowanie tych obiektów z ewentualnymi nieprawidłowościami powstałymi w trakcie ich eksploatacji, nie może być prowadzone w jednym postępowaniu, z uwagi na różne przepisy prawa materialnego, stanowiące podstawę rozstrzygnięcia, w związku z czym postępowanie umorzył, wszczynając uprzednio odrębne postępowania w przedmiotowych sprawach, co w opinii organu drugiej instancji jest zasadne. W skardze G. G. podniosła, iż postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało wskutek złożenia przez nią w dniu 22 kwietnia 2009 r. wniosku o wskazanie podstawy prawnej użytkowania jako garażu budynku usytuowanego na działce sąsiedniej do działki skarżącej, jak również o wyjaśnienie innych wskazanych kwestii. Skarżąca zwróciła uwagę, iż postępowanie organu pierwszej instancji jest postępowaniem przewlekłym i biurokratycznym, co zaskarżyła do organu wyższej instancji, który uznał bezzasadność jej skargi. Następnie, jak wskazała skarżąca, wydana została decyzja umarzająca postępowanie, która, po wniesieniu odwołania, uchylona została przez K. WINB. Skarżąca zauważyła, że w decyzji pierwszej instancji nie zostały wyjaśnione wszystkie podniesione przez nią kwestie. Następnie, PINB ponownie umorzył postępowanie prowadzone w przedmiotowej sprawie, która to decyzja utrzymana została z kolei przez organ wyższego stopnia. Skarżąca podniosła, iż decyzja organu pierwszej instancji nie zawiera ani faktycznego, ani prawnego uzasadnienia stanowiska. Zwróciła ponadto uwagę, iż K. WINB nie wskazał, w oparciu o jakie przepisy wszczęte zostały postępowania dotyczące każdego z obiektów. W odpowiedzi na skargę K. Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić, jednakże z innych powodów, niż to podaje skarżąca. Postępowanie administracyjne zostało umorzone na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Postępowanie może być bezprzedmiotowe z przyczyn podmiotowych i przedmiotowych. Przedmiot postępowania w tej sprawie w dalszym ciągu istnieje. Postępowanie zostało wszczęte w spawie budynków i sposobu ich użytkowania, położonych na działce nr [...] przy ul. C. w W. O ile w trakcie postępowania ujawnia się inne przedmioty postępowania albo tryby postępowania, to nie należy umarzać postępowania pierwotnego, ale z postępowania wyłączyć materiały do odrębnego postępowania. W rozpatrywanej sprawie należy w dalszym ciągu prowadzić postępowanie w pierwszym z wyróżnionych podmiotów, czyli w sprawie użytkowania budynku garażowo – gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. C. w W. W tej sprawie należy wydać postanowienie o wyłączeniu materiałów w sprawach wymienionych w sprawach wymienionych w pkt 2 i 3 uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji i prowadzić je jako osobne postępowania. Podstawę prawną postanowienia o wyłączeniu mogą być przepisy art. 62 K.p.a. a contrario i art. 104 § 1 i 2 K.p.a. Decyzja wydana w sprawach wyodrębnionych w sposób, jak w zaskarżonej decyzji, mogłaby narazić się na zarzut ponownego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie (naruszenie zasady ne bis in idem). Sprawy te zostały bowiem rozstrzygnięte ostateczną decyzją o umorzeniu, która korzysta z domniemania powagi rzeczy osądzonej (wyrok NSA z 11 kwietnia 2003 r. sygn. I SA 2315/01). Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a., organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Rozpatrywanie zarzutów skarżącej jest zatem przedwczesne. Uzasadnia to, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie jak w sentencji.