I SA/Wa 477/10
WyrokWSA w Warszawie2010-10-27
Skład orzekający: Agnieszka Miernik, Jolanta Dargas, Maria Tarnowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość powinno być powiększone o podatek VAT, aby spełnić konstytucyjną zasadę słusznego odszkodowania?Ratio decidendi
Sąd uznał, że odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość ustalone na podstawie wartości rynkowej, zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, nie powinno być powiększone o podatek VAT. Obowiązek odprowadzenia VAT przez stronę wywłaszczoną nie pozostaje w sprzeczności z konstytucyjną zasadą słusznego odszkodowania, ponieważ wartość rynkowa odzwierciedla cenę najbardziej prawdopodobną do uzyskania na rynku, a podatki są elementem polityki fiskalnej, a nie gry rynkowej.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi [...] S.A. na decyzję Ministra Infrastruktury utrzymującą w mocy decyzję Wojewody ustalającą odszkodowanie za nieruchomość przejętą pod budowę drogi. Skarżący zarzucił, że ustalona kwota odszkodowania jest zaniżona, ponieważ nie uwzględnia podatku VAT, co narusza konstytucyjną zasadę słusznego odszkodowania. Organ odwoławczy oraz sąd administracyjny uznały, że wartość rynkowa nieruchomości, stanowiąca podstawę odszkodowania, nie obejmuje podatku VAT.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: WSA Jolanta Dargas (spr.) WSA Maria Tarnowska Protokolant Agnieszka Bieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2010 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] orzekającą o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł za nieruchomość położoną w obrębie [....], gm. Z. oznaczoną jako działka o nr [...] o pow.[..] ha, będącą uprzednio w użytkowaniu wieczystym [...] S.A., przejętą z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa, a także zobowiązaniu [...] Dyrektora [...] do wypłaty odszkodowania na rzecz [...] S.A. w terminie 14 dni od dnia, w którym w/w decyzja stanie się ostateczna.
W uzasadnieniu decyzji Minister podał, że opisana wyżej nieruchomość decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji drogi [...], została przeznaczona pod budowę drogi [...] nr [...] wraz z przebudową kolidującej infrastruktury technicznej oraz zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] Wojewoda [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania za w/w nieruchomość w kwocie [...] zł. Decyzja ta została uchylona decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] i sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł za nieruchomość położoną w obrębie [...], gmina Z., oznaczoną jako działka o nr [...] o pow. [...] ha, będącą uprzednio w użytkowaniu wieczystym [...] S.A., przejętą z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa, a także zobowiązaniu [...] Dyrektora [...] do wypłaty odszkodowania na rzecz [...] S.A. w terminie 14 dni od dnia, w którym w/w decyzja stanie się ostateczna.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył [...] S.A. podnosząc zarzut, iż wartość nieruchomości ustalona została w kwocie netto bez uwzględnienia należnego podatku od towarów i usług (VAT).
Rozpatrując odwołanie Minister Infrastruktury stwierdził, iż w niniejszej sprawie podstawę do ustalenia wysokości odszkodowania stanowi operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego P. M. w dniu [..] sierpnia 2009 r., zgodnie z którym przedmiotowa działka położona jest w strefie o przeznaczeniu pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, skupiska zabudowy wielorodzinnej, nieuciążliwych usług, rzemiosła i przemysłu. Rzeczoznawca majątkowy opisał, że przedmiotowa działka została wydzielona z działki zabudowanej [...]. Otoczenie tej działki stanowi [...]. Biegły w operacie szacunkowym stwierdził, iż w wyniku przeprowadzonej analizy rynku lokalnego miasta Z. i rynku regionalnego województwa [...], brak było w analizowanym okresie transakcji podobnymi nieruchomościami gruntowymi przeznaczonymi pod drogi. W związku z powyższym wartość wycenianej nieruchomości określono jako iloczyn wartości 1 m2 nieruchomości gruntu, z którego wydzielono przedmiotową działkę. Rzeczoznawca majątkowy dokonując jej wyceny zastosował podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Natomiast wartość prawa użytkowania wieczystego działki została określona zgodnie z § 29 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r., zaś wartość części składowych gruntu jako wartość odtworzeniowa przy zastosowaniu podejścia kosztowego.
Wartość 1m2 gruntu określona została na kwotę [...] zł. Minister stwierdził, iż wartość ta zawiera się w przedziale cen: minimalnej i maksymalnej, uzyskiwanych na badanym rynku transakcyjnym tj. w przedziale [...].
Organ odwoławczy podkreślił, iż operat szacunkowy sporządzony został zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r.
Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego naliczania podatku VAT, Minister zauważył, iż zarzut ten był przedmiotem rozpatrywania w decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r., w której wyjaśniono, iż podatek VAT, związany m.in. z transakcją kupna – sprzedaży nieruchomości, oraz inne podatki i opłaty nakładane przez państwo, stanowią jedno z narzędzi polityki fiskalnej państwa i powinny być traktowane wyłącznie jako element wpływu państwa na wolny rynek. Podatki, jak również inne opłaty nie są efektem gry rynkowej między nabywcą a zbywcą, nie stanowią także efektu wzajemnego oddziaływania na siebie popytu i podaży, a tym samym nie mogą być traktowane jako element wykreowany przez wolny rynek, lecz jak to określa sama teoria wyceny, jako element warunków sprzedaży.
Z uwagi na powyższe, zdaniem Ministra podatek VAT, jak również inne podatki czy opłaty powinny być traktowane jako jeden z kosztów zawarcia transakcji, który odliczany jest od ceny transakcyjnej, a nie jako integralny element tej ceny. Tym samym określona przez rzeczoznawcę majątkowego wartość rynkowa przedmiotu wyceny może być traktowana tylko i wyłącznie jako wartość nie obejmująca podatków i opłat lokalnych oraz innych obciążeń związanych z realizacją umowy. Powyższe stanowisko, zdaniem Ministra znajduje potwierdzenie w interpelacjach Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych oraz Ministra Infrastruktury jak i doktrynie – Elżbieta Rogala "Problemy gmin z ceną zbycia gruntu – netto czy brutto" publ. BDO Finanse Publiczne
Skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł [...] S.A. zarzucając jej naruszenie art. 7, 77 § 1 kpa, art. 104 § 2 kpa, 107 § 3 kpa, 139 kpa oraz art. 21 ust. 2 z Konstytucji RP i § 36 z dnia 21 września 2004 r. poprzez uznanie, że operat szacunkowy został sporządzony w sposób wadliwy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż ustalenie wysokości odszkodowania bez uwzględnienia podatku VAT narusza konstytucyjną zasadę słusznego odszkodowania za wywłaszczenie.
Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że Sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.
Rozpatrując sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów skargę należy uznać za niezasadną. Sąd nie podziela zarzutu skargi, iż wysokość odszkodowania za wygasłe prawo użytkowania powinna być powiększona o podatek VAT w wysokości 22 % wartości utraconego prawa, z tego powodu, że obowiązek odprowadzenia takiego podatku przez skarżącego spowoduje spadek jego wartości. Zdaniem Sądu sytuacja taka nie pozostaje w sprzeczności z konstytucyjną zasadą słusznego odszkodowania w rozumieniu art. 21 ust. 2 Konstytucji RP. Zgodnie bowiem z art. 134 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). podstawę ustalenia odszkodowania stanowi z zastrzeżeniem art. 135 w/w ustawy, wartość rynkowa nieruchomości. W myśl art. 151 ustawy o gospodarce nieruchomościami wartość rynkową nieruchomości, stanowi najbardziej prawdopodobna cena możliwa do uzyskania na rynku. We wskazanych przepisach, ani w żadnych innych nie ma mowy o tym, że do kwoty odszkodowania z tytułu wywłaszczenia (przejęcia z mocy prawa) dodaje się kwotę należnych podatków oraz dodaniu m.in. podatku VAT. W tym zakresie powołana regulacja jest jednoznaczna. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do takiej interpretacji norm zawartych w ustawie o gospodarce nieruchomościami, które na etapie ustalania odszkodowania nakazywałyby powiększenie odszkodowania o podatek VAT. Wtórne w stosunku do odszkodowania obowiązki publiczno-prawne skarżącego związane z podatkiem nie mogą przekładać się na ocenę odszkodowania w kategoriach słuszności, jeśli jego wysokość odzwierciedla wartość rynkową utraconego prawa.
Pozostałe zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów kpa, również uznać należy za niezasadne, gdyż w ocenie Sądu organ II instancji przeprowadził w sposób wnikliwy i wyczerpujący postępowanie dowodowe, prawidłowo ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy i uzasadnił swoje racje decyzyjne zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa
Niezrozumiały jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ § 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, poprzez uznanie, że operat szacunkowy został sporządzony w sposób wadliwy, gdyż stanowisko organu w tej kwestii jest przeciwne – organ II instancji uznał, iż operat szacunkowy stanowiący podstawę ustalenia odszkodowania został sporządzony w sposób prawidłowy.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło