II SA/Bd 893/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant: Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 października 2010 r. sprawy ze skargi K. M. i A. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. II SA/Bd 893/10 Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] r., nr[...], na podstawie art. 104 kpa oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 1 i art. 66 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. "Prawo budowlane" (t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) nakazał K. i A. M. oraz B. B. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości określonych w opinii biegłego sądowego J. M., polegających na wykonaniu następujących robót budowlanych w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w B., uzupełnieniu brakujących elementów murowych, uzupełnieniu spoinowania, zabezpieczeniu muru przed wilgocią, odgrzybieniu i osuszeniu muru, o ile wykaże to uprzednio sporządzona ekspertyza mykologiczna, ustalając termin wykonania obowiązków na 31 lipca 2010 r. Organ wskazał, że 17 marca 2010 r. przeprowadzono oględziny stanu technicznego ściany szczytowej od strony posesji przy ul. [...]. Przeglądu dokonał biegły sądowy, który stwierdził, że przedmiotowa "ściana straciła nośność poprzez wyboczenie i pozostawienie takiego stanu, naraża konstrukcję na awarię budowlaną", i że należy niezwłocznie przystąpić do kompleksowej naprawy muru. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W odwołaniu K. i A. M. zarzucili naruszenie art. 156 § 1 pkt 5 oraz 6 Kpa z uwagi na niemożność wykonania decyzji, art. 39 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez brak zgody organu konserwatorskiego na prowadzenie prac oraz art. 47 Prawa budowlanego z uwagi na brak zgody na wejście na teren posesji przy ul. Kopernika 8, wnosząc o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] r. Nr[...], na podstawie art. 104 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 66 ust. 1 pkt 3, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ww. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dot. nakazu wykonania robót budowlanych opisanych w pkt 1-4, i uchylił zaskarżoną decyzję w części dot. ustalenia terminu ich wykonania, zakreślając nowy termin do dnia 20 września 2010 r. Organ wskazał, że obowiązek utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym i estetycznym wynika z art. 5 ust. 2 art. 61 i art. 62 Prawa budowlanego i w przypadku, kiedy organ nadzoru budowlanego stwierdzi nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego lub jego części, zobowiązany jest nałożyć na właściciela lub zarządcę obiektu obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości (art. 61 i art. 66 Prawa budowlanego). Ustosunkowując się do odwołania stwierdził, że brak przesłanek do uchylenia nałożonego nakazu. Organ odwoławczy uchylił jedynie cześć decyzji dot. ustalenia terminu wykonania robót zakreślając nowy termin do 20 września 2010 r. Odnosząc się do zarzutu dot. braku zgody Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, organ wskazał, iż nakazanie przez PINB roboty nie będą powodowały zmiany wyglądu budynku, który znajduje się na terenie wpisanym do rejestru zabytków, tego typu prace nie wymagają zgody Konserwatora, co wynika z ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (art. 36 ust. 1 pkt 11). Odnosząc się do zarzutu dot. braku zgody właścicieli sąsiedniej nieruchomości na wejście na ich teren organ wskazał, że skarżący nie przedstawili żadnych dowodów potwierdzających to stwierdzenie i że po otrzymaniu przedmiotowej decyzji z [...]r. zobowiązani powinni wystąpić do właścicieli sąsiedniej posesji o zgodę na korzystanie z ich terenu lub budynków oraz uzgodnić przewidywany sposób, zakres i termin zajęcia ich nieruchomości celem wykonania koniecznych napraw własnej ściany granicznej, (art. 47 ust. 1 Prawa budowlanego), a w przypadku nieuzgodnienia warunków, inwestor winien wystąpić do Starosty [...] o rozstrzygnięcie w tej sprawie w drodze decyzji (z art. 47 ust. 2). Składając skargę na powyższą decyzję K i A. M. zarzucili naruszenie art. 156 § 1 pkt 5 oraz 6 Kpa z uwagi na niemożność wykonania decyzji albowiem realny plac budowy uniemożliwia im prowadzenia jakichkolwiek robót budowlanych, art. 39 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez – brak zgody organu konserwatorskiego oraz art. 47 Prawa budowlanego - brak zgody na wejście na teren posesji przy ul. [...] i wnieśli o uchylenie skarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zwrot kosztów według norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę, powtarzając argumentację zaskarżonej decyzji organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu prawnego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie natomiast z przepisami art. 134 § 1 i art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w graniach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że w trakcie przeprowadzonych kontroli, oględzin stanu technicznego ściany budynku będącego własnością skarżących od strony posesji przy ul. [...] stwierdzono, że przedmiotowa ściana straciła nośność poprzez swe wyboczenia i że pozostawienie takie stanu naraża konstrukcję na awarię budowlaną i że należy niezwłocznie przystąpić do kompleksowej naprawy muru. W związku z powyższym należy zauważyć, że stosownie do treści przepisów art. 66 ust. 1 pkt 1 i3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 153, poz. 1118 z późn. zm.), gdy doszło do stwierdzenie, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Przywołany przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego stanowi nie tylko upoważnienie dla organu nadzoru budowlanego do wydania stosownej decyzji, lecz wręcz statuuje obowiązek wydania stosownej decyzji przez powołany do tego organ, a zaniechanie wydania takiej decyzji stanowiłoby naruszenie prawa. Z akt sprawy, a w szczególności z protokołu oględzin i opinii biegłego w sposób jednoznaczny wynika, że nakazane roboty nie będą powodowały zmiany wyglądu budynku, który znajduje się na terenie wpisanym do rejestru zabytków. Tego rodzaju prace nie wymagają więc zgody wojewódzkiego konserwatora zabytków, po myśli przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiec nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.). Przepis art. 36 ust. 1 pkt 11 tej ustawy stanowi bowiem, że podejmowanie innych działań (tj. poza wymienionymi w pkt 1-10), które mogłyby prowadzić do naruszenia substancji lub zmiany wyglądu zabytku wpisanego do rejestru wymaga stosownego pozwolenia. Nie wymagają więc takiego pozwolenia takie działania, które nie będą prowadzić do naruszenia substancji lub zamiany wyglądu zabytku wpisanego do rejestru. Z akt sprawy, a w szczególności z analizy treści opinii biegłego oraz wydanych decyzji absolutnie nie wynika, aby nakazanie w niniejszej sprawie czynności mogłyby wywołać skutek przewidziany w art. 36 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy o ochronie zabytków (tj. naruszenie substancji lub zmianę wyglądu przedmiotowej ściany). Odnosząc się natomiast do stwierdzenia skarżących o braku możliwości wykonania nałożonych obowiązków organ, w ocenie Sądu prawidłowo ustalił w oparciu o akta sprawy, że skarżący nie przedstawili żadnych dowodów potwierdzających to stwierdzenie oraz na treść przepisów art. 47 ust. 1 oraz art. 47 ust. 2 ww. ustawy Prawo budowlane, zawierających rozwiązanie w wypadku napotkanych przeszkód. Z przywoływanej opinii biegłego wynika także brak jakichkolwiek przeszkód technicznych z wykonaniem przez skarżących nałożonych obowiązków zważywszy, że ściana budynku sąsiedniego jest niższa i przysłania tylko część ściany budynku nr 6 oraz, że część nakazanych prac można wykonywać od wewnątrz. Reasumując należy stwierdzić, że wydając zaskarżoną decyzję nie doszło do naruszenia przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Nie doszło także do naruszenia przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, czy też jakichkolwiek innych przepisów obowiązującego prawa. I dlatego wobec braku przesłanek art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Sąd na podstawie art. 152 tej ustawy skargę oddalił.