II GZ 313/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia F. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 lipca 2010 r.; sygn. akt V SA/Wa 1065/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. w S. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2010 r.; nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu niewykorzystanej dotacji wraz z odsetkami postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 29 lipca 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1065/10 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi F. w S. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu niewykorzystanej dotacji wraz z odsetkami. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku skarżącej brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku ogranicza się do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącą na znaczną szkodę. Brak jest natomiast konkretnego wskazania okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Sąd stwierdził, że skarżąca, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji, których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, nie zawarła żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Zdaniem Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. F. w S. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się rozpoznania zażalenia, jako oczywiście uzasadnionego oraz o jego uchylenie w całości i wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji zgodnie z wnioskiem zawartym w skardze, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie go do ponownego rozpoznania. Wskazała, że obecna sytuacja finansowa F. pozwala na stwierdzenie ponad wszelką wątpliwość, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki po stronie skarżącej, polegające na jej likwidacji na skutek wyczerpania środków finansowych i majątku F. Szeroką argumentację na poparcie powyższych twierdzeń skarżąca zawarła w uzasadnieniu zażalenia, załączając również kserokopie sprawozdania finansowego F. za 2009 r., bilansu sporządzonego na dzień 31 grudnia 2009 r. oraz zeznania CIT-8 za rok podatkowy 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, majątkową lub niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zawarty w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, Komentarz do art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III, pkt 9). Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Skarżąca w zawartym w skardze wniosku, nie powołała żadnych informacji, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, a więc nie wykazała możliwości zaistnienia przesłanek, o których mowa w powoływanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że wnosi o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia sprawy przez sąd, gdyż jej wykonanie może narazić skarżącą na znaczną szkodę. Taka konstrukcja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oznacza, iż Sąd pierwszej instancji nie miał możliwości merytorycznej jego oceny, również w zakresie, w jakim miał obowiązek z urzędu uwzględnienia okoliczności przemawiających za jego wstrzymaniem lub odmową wstrzymania. Postępowanie zażaleniowe ma na celu kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez Sąd pierwszej instancji, a nie ponowne rozpatrzenie sprawy w oparciu o nowe okoliczności sprawy. Dlatego też nie jest możliwe uwzględnienie na obecnym etapie postępowania okoliczności podnoszonych dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Oddalenie zażalenia nie stoi na przeszkodzie złożeniu ponownego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności, w sytuacji wystąpienia nowych okoliczności w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.