II SA/Wr 395/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis Sędziowie Sędzia NSA Julia Szczygielska (sprawozdawca) Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Protokolant Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 października 2010 r. sprawy ze skargi Uniwersytetu W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzją z dnia [...]r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. po rozpoznaniu odwołania Uniwersytetu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...]r., Nr [...], którą nakazano Uniwersytetowi usunięcie w terminie 12 miesięcy od dnia ostateczności decyzji nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ul. [...] we W., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. uchylił w/w decyzję organu I instancji w części określającej termin wykonania nałożonych obowiązków i ustalił nowy termin ich wykonania do dnia 31 grudnia 2010r., a w pozostałym zakresie utrzymał tę decyzję w mocy. Powyższa decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym i prawnym. Na skutek wniosku Państwowego Inspektora Pracy we W. informującego o oderwaniu się części okładziny sufitowej w sali wykładowej Uniwersytetu przy ul. [...] we W., organ nadzoru budowlanego I instancji przeprowadził kontrolę w/w budynku /sali wykładowej/, podczas której stwierdzono ubytek w okładzinie sufitowej sali nr 50 - na powierzchni 1,0m2. Uzyskano od właściciela obiektu protokoły z okresowych kontroli wykonanych przez mgr inż. M.S. /posiadającego uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej/ i mgr inż. R.F. /posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności instalacyjnej - w zakresie sieci, instalacji i urządzeń wod-kan, cieplnych wentylacyjnych i gazowych/ przeprowadzonych w trybie art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane /obejmujących przewody kominowe, sprawdzenie stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu/ z listopada 2007r. i książkę obiektu budowlanego. Uzyskano również kopię pisma Spółki B - Zakładu Gazowniczego we W. z dnia 28 sierpnia 2006r., Ldz. [...], skierowanego do Uniwersytetu, informującego o odcięciu przyłącza gazowego do budynku przy ul. [...] we W.. Wykonano również dokumentację fotograficzną sali wykładowej nr 50. Wobec powyższego organ nadzoru budowlanego I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego sali wykładowej nr 50 w tymże budynku Uniwersytetu. W dniu 19 marca 2009r. PINB przeprowadził oględziny, w trakcie których stwierdził fakt zamontowania w sali wykładowej nr 50 sufitu podwieszonego i wymianę instalacji oświetleniowej. Podczas oględzin uzyskano protokół z okresowej kontroli budynku przy ul. [...] /roczny/ z listopada 2008r., opracowany przez inż. B.B. posiadającą uprawnienia w specjalności instalacyjne-inżynieryjnej w zakresie instalacji: sanitarnych, wodno-kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych klimatyzacyjno-wentylacyjnych. Postanowieniem z dnia 20 marca 2009r., Nr [...] organ I instancji wezwał właściciela obiektu do przedłożenia protokołu badania wewnętrznej instalacji elektrycznej w sali wykładowej nr 50, po wykonanych robotach. Zobowiązany przedłożył protokół z pomiarów rezystancji w obwodach instalacji elektrycznej w sali nr 50, wykonanych przez R.M. posiadającego kwalifikacje do wykonania czynności kontrolno-pomiarowych. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego dotyczącego budynku przy ul. [...] we W. Uniwersytetu, doprecyzowano przedmiot postępowania - jako stan techniczny budynku Uniwersytetu W tak ukształtowanym stanie faktycznym PINB dla miasta W. decyzją z dnia [...]r., Nr [...] nakazał Uniwersytetowi usunięcie w terminie 12 miesięcy od dnia ostateczności rzeczonej decyzji nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ul. [...] we W. poprzez: – wymianę wewnętrznej instalacji elektrycznej, – udrożnienie instalacji kanalizacji sanitarnej i deszczowej, – uszczelnienie (rozszczelnionej) kanalizacji sanitarnej, – wykonanie izolacji poziomych i pionowych ścian, osuszenie i odgrzybienie tynków, – wymianę rynien, – uszczelnienie pokrycia dachowego (uzupełnienie brakujących dachówek ceramicznych), – zamocowanie dachówek (w których wypłukano zaprawę), wymianę porażonych elementów drewnianych więźby dachowej, – zamocowanie schodów na poddaszu, – zabezpieczenie stropu nad aulą - po usunięciu i odtworzeniu fragmentów porażonych przez szkodniki, – uzupełnienie ubytków cegieł w elewacjach, – uzupełnienie ubytków tynków w elewacjach, – wymianę skorodowanych obróbek blacharskich, – uzupełnienie ubytków w podokiennikach kamiennych, – wymianę ław kominiarskich w budynku administracyjnym, – wykonanie wyjścia do ław kominowych na dachu, – uzupełnienie brakujących elementów instalacji piorunochronnej, – likwidację nierówności (zapadnięć) w nawierzchniach placów, dróg wewnętrznych i pieszych ciągów. Odwołanie od tej decyzji wniósł podmiot zobowiązany. WINB po rozpoznaniu tego odwołania stwierdził, że zgodnie z założeniami przepisów zawartych w rozdziale 6 ustawy - Prawo budowlane, obiekty budowlane winny być utrzymywane zgodnie z przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz w należytym stanie technicznym. Za właściwe utrzymanie obiektów budowlanych ustawa uznaje ich użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywanie w należytym stanie technicznym i estetycznym. Przez "należyty stan techniczny" należy rozumieć stan pełnej sprawności obiektu budowlanego lub jego części, nie posiadającego jakichkolwiek uszkodzeń, zwłaszcza takich, które mogą powodować niebezpieczeństwo przy użytkowaniu obiektu lub jego części. W ramach art. 66 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego ustala czy zaszła którejkolwiek z okoliczności wskazanej w ust. 1 pkt 1-4 tego przepisu, tj. czy obiekt: 1. może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, albo 2. jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska, albo 3. jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4. powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia. Organ odwoławczy wskazał, że z protokołu z przeprowadzonej przez PINB w dniu 8 stycznia 2008r. kontroli obiektu, protokołu kontroli okresowej z dnia 19 listopada 2008r. – roczny oraz protokołu kontroli okresowej z dnia 4 grudnia 2007r. – pięcioletni wynika, iż stan przedmiotowego budynku jest nieodpowiedni, a stwierdzone nieprawidłowości bezsprzecznie obligują organ nadzoru budowlanego do zobowiązania Uniwersytetu Wrocławskiego do ich usunięcia w oparciu o art. 66 Prawa budowlanego, który stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Marginalnie organ podkreślił, że ustalenia poczynione w powyższym zakresie /co do stanu przedmiotowego obiektu użyteczności publicznej/ nie są w żaden sposób kwestionowane przez stronę, która wnosi jedynie o prolongatę terminu wynikającego z decyzji. Co więcej w odwołaniu wskazano, że prace wynikające z nakazu mieszczą się w zakresie planowego przez właściciela obiektu remontu, czym w sposób jednoznaczny potwierdził zasadność nałożonych obowiązków. Odnosząc się do zawartego w odwołaniu wniosku o przedłużenie terminu dla wykonania obowiązków wynikających z decyzji, WINB wyjaśnił, że organ nadzoru budowlanego wydając decyzję w oparciu o art. 66 Prawa budowlanego, nakładającą obowiązki doprowadzenia obiektu do odpowiedniego stanu technicznego, określając termin ich realizacji powinien to uczynić w sposób umożliwiający wykonalność obowiązku pod względem technicznym mając jednocześnie na uwadze, że celem postępowania prowadzonego w oparciu o przepisy rozdziału 6 Prawa budowlanego jest doprowadzenie obiektu do właściwego stanu technicznego w terminie uzasadnionym stanem faktycznym sprawy, tzn. negatywnymi konsekwencjami jakie mogą wynikać z przedłużającego się nieodpowiedniego stanu obiektu. Ustalając ten termin, organ nadzoru budowlanego nie bierze pod uwagę przyszłych zamierzeń inwestycyjnych właściciela obiektu, ponieważ celem jego działalności jest zminimalizowanie niebezpieczeństwa jakie ze sobą niesie nieodpowiedni stan techniczny obiektu. W ocenie organu odwoławczego termin wyznaczony w sentencji niniejszego rozstrzygnięcia jest wystarczający /technicznie uzasadniony/ do wykonania nałożonych obowiązków. WINB jest zobowiązany wyznaczyć na nowo termin do wykonania w/w obowiązków z uwagi na fakt, że w przedmiotowym przypadku organ l instancji zrobił to w sposób nieskuteczny. PINB wskazał bowiem, że niewłaściwy stan techniczny obiektu należy usunąć /poprzez zadośćuczynienie w/w obowiązkom/ w terminie 12 miesięcy od dnia ostateczności decyzji z dnia [...]r., Nr [...]. Tymczasem terminowe wniesienie odwołania od tego rozstrzygnięcia spowodowało, że stało się niemożliwe uzyskanie przez tą decyzję przymiotu ostateczności. W takim przypadku to decyzja organu odwoławczego ostatecznie w myśl art. 16 Kodeksu postępowania administracyjnego rozstrzyga sprawę. Skargę na opisaną wyżej decyzję z dnia [...]r., Nr [...], wniósł Uniwersytet, podnosząc że wyznaczony w niej termin usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ul. [...] we W. do dnia 31 grudnia 2010r. jest za krótki i nierealny do dotrzymania. Skarżący jako jednostka sektora finansów publicznych podlega ustawie - Prawo Zamówień Publicznych, a tym samym procedurom wyłaniania wykonawców dokumentacji projektowej oraz robót budowlanych - w trybie przetargowym, co wiąże się z niezbędnym przedziałem czasowym na przeprowadzenie postępowania przetargowego, wykonaniem przedmiotu zamówienia oraz dopełnieniem wymogów Prawa Budowlanego /uzyskanie decyzji administracyjnej na prowadzenie robót budowlanych, dokonanie zgłoszenia rozpoczęcia robót itp./. Ponadto zakres robót budowlanych jaki należy wykonać celem usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym w/w budynku wymaga oprócz sporządzenia dokumentacji projektowej, wykonania robót budowlanych – sporządzenia również niezbędnych ekspertyz technicznych oceniających przyczyny oraz sposoby usunięcia złego stanu technicznego budynku /np. wykonanie izolacji poziomych i pionowych ścian, osuszenie i odgrzybienia tynków, wymianę porażonych elementów drewnianych, więźby dachowej itp./. Powołując się na powyższe, Uniwersytet wniósł o zmianę i ustalenie terminu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym przedmiotowego budynku do dnia 31 grudnia 2012r.. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dokonując kontroli legalności podjętych w niniejszej sprawie decyzji, Sąd stosownie do zapisu art. 134 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...]r., Nr [...] została podjęta na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.. Na podstawie tego przepisu decyzja organu I instancji, którą nakazano skarżącemu usunięcie w terminie 12 miesięcy od dnia ostateczności decyzji nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ul. [...] we W., została uchylona w części dot. terminu wykonania nałożonych obowiązków. Organ II instancji ustalił termin ich wykonania do dnia 31 grudnia 2010r., a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co powoduje, że zaskarżona decyzja podlega usunięciu z obrotu prawnego. Naruszone zaś zostały przepisy art. 15 oraz art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77 § 1 i 80 k.p.a., naruszenie to zaś mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy. Zgadnie zaś z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wyrażoną w art. 15 k.p.a., organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. Każda sprawa administracyjna podlega dwukrotnemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu, po raz pierwszy przez organ pierwszej instancji, a następnie w wyniku złożenia odwołania przez stronę przez organ drugiej instancji. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem sprawę, rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji, ponownie rozpoznać i merytorycznie rozstrzygnąć. I bez znaczenia jest tutaj czy strona kwestionuje nałożone na nią obowiązki, czy nie. Również bez znaczenia jest fakt, że w odwołaniu wskazano, że prace wynikające z nakazu mieszczą się w zakresie planowanego przez właściciela obiektu remontu, czym – według organu odwoławczego - w sposób jednoznaczny Uniwersytet potwierdził zasadność nałożonych obowiązków. Podstawą materialnoprawną podjętych w niniejszej sprawie decyzji jest art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz. U. Nr 156, poz. 1118 ze zm./, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] PINB dla miasta W. nakazał Uniwersytetowi usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ul. [...] we W. poprzez wykonanie szeregu robót – prac /taksatywne wymienionych w tejże decyzji/ w tym m. innymi: wymianę wewnętrznej instalacji elektrycznej, udrożnienie instalacji kanalizacji sanitarnej i deszczowej, uszczelnienie (rozszczelnionej) kanalizacji sanitarnej, wykonanie izolacji poziomych i pionowych ścian, osuszenie i odgrzybienie tynków, wymianę rynien, zamocowanie dachówek (w których wypłukano zaprawę), wymianę porażonych elementów drewnianych więźby dachowej. Na wykonanie powyższych obowiązków organ I instancji wyznaczył 12-miesięczny termin od dnia ostateczności w/w decyzji, gdy zaś organ odwoławczy uchylając w tej części decyzję organu I instancji wyznaczył ten termin do 31 grudnia 2010r. Zważyć należy, że w orzecznictwie przyjęte zostało, iż celem przepisu art. 66 Prawa budowlanego poza doprowadzeniem do właściwego stanu technicznego obiektów budowlanych, jest dokładne określenie czynności, które właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest zobowiązany wykonać oraz określenie realnego terminu wykonania tych obowiązków. Oznacza to, że wyznaczając termin do wykonania nałożonego obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości organy nadzoru budowlanego powinny kierować się przede wszystkim rodzajem stwierdzonych nieprawidłowości i stopniem naruszenia przepisów techniczno-budowlanych /por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 8 września 2008r., sygn. akt II SA/Kr 477/08, LEX nr 522606; wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 750/08, LEX nr 526563/. Wskazać przy tym również należy, że Naczelny Sąd Administracyjny prezentuje pogląd, podzielany w pełni przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że: " termin wyznaczony przez organ administracji do wykonania obowiązków z art.66 ust. 1 Prawa budowlanego musi być ustalony w sposób racjonalny, a zatem u jego podstaw leżeć musi zarówno ocena zakresu prac, o których orzeczono w decyzji, jak i całokształt okoliczności związanych ze sposobem wykonania tych prac - takich jak konieczność sporządzenia dokumentacji techniczno - budowlanej, ewentualna konieczność opróżnienia niektórych lokali, czy wreszcie pora roku, mająca znaczenie dla wykonywania szeregu prac budowlanych. Oczywiście przy wyznaczaniu terminu do wykonania prac na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego pierwszeństwo powinny mieć takie roboty, które są niezbędne z punktu widzenia bezpieczeństwa zarówno mieszkańców jak i osób trzecich. Takim robotom budowlanym należałoby przypisać pierwszeństwo przed robotami mającymi na celu jedynie poprawę ogólnych warunków użytkowania budynku." /por. wyrok z dnia 5 listopada 2009r.,sygn. akt II OSK 1751/08; – nie publikowany, treść /w:/ orzeczenia.nsa.gov.pl/. W niniejszej sprawie odwołując się od decyzji organu I instancji, skarżący Uniwersytet zakwestionował ją w zakresie terminu wykonania nałożonych obowiązków, wnioskując o jego przedłużenie do 36-miesięcy od dnia ostateczności decyzji. Odwołujący wyjaśnił, że program funkcjonalno-użytkowy, który ma być gotowy do końca 2009r. będzie podstawą do wszczęcia postępowania przetargowego na zlecenie dokumentacji projektowo-kosztorysowej na remont kapitalny obiektu przy ul. [...] we W.. Tak więc do realizacji zadań wynikających z przedmiotowej decyzji Uniwersytet będzie mógł przystąpić dopiero po otrzymaniu pełnej dokumentacji. Jednocześnie strona stwierdziła, że prace remontowe mające wpływ na bezpieczeństwo zdrowia i życia ludzi są wykonywane na bieżąco, w ramach awarii. WINB rozpoznając to odwołanie nie tylko, że nie rozpoznał ponownie sprawy merytorycznie w jej całokształcie, ograniczając się do opisania dokonanych przez organ I instancji czynności postępowania wyjaśniającego i przytoczenia przepisów Prawa budowlanego, ale i nie rozważył, a tym samym nie uzasadnił w sposób należyty wyznaczenia terminu wykonania nałożonych obowiązków do dnia 31 grudnia 2010r. Organ odwoławczy naruszył zatem nie tylko art. 15, ale i art. 7, art. 8, art. 9 i przede wszystkim art. 11 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Należy zauważyć, że wyznaczenie przez WINB terminu do końca 2010r., czyli w istocie 6 miesięcy, na wykonanie przez skarżący Uniwersytet szeregu taksatywne określonych czynności – robót związanych z usunięciem nieprawidłowości w stanie technicznym całego przedmiotowego budynku nie zostało w sposób należyty uzasadnione. Organ stwierdził jedynie ogólnie, że termin ten jest wystarczający przy uwzględnieniu wykonalności obowiązku pod względem technicznym i celu postępowania prowadzonego w oparciu o przepisy rozdziału 6 Prawa budowlanego, którym jest doprowadzenie obiektu do właściwego stanu technicznego w terminie uzasadnionym stanem faktycznym sprawy, tzn. cyt.: "negatywnymi konsekwencjami jakie mogą wynikać z przedłużającego się nieodpowiedniego stanu obiektu". Ustalając ten termin organ nadzoru budowlanego – jak czytamy w zaskarżonej decyzji - nie bierze pod uwagę przyszłych zamierzeń inwestycyjnych właściciela obiektu, ponieważ celem jego działalności jest zminimalizowanie cyt.: "niebezpieczeństwa jakie ze sobą niesie nieodpowiedni stan techniczny obiektu.". Jednakże zauważyć należy, że organ nie wskazał o jakie niebezpieczeństwo chodzi w niniejszej sprawie. Uchybienie to jest o tyle istotne, że podstawą zaskarżonej decyzji stanowi przepis pkt 3 art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, w którym jest mowa jedynie o nieodpowiednim stanie technicznym, a nie o zagrożeniu czy niebezpieczeństwie. Zatem powoływanie się na tego rodzaju okoliczności nie znajdują uzasadnienia w niniejszej sprawie. Uwzględniając powyższe należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie spełnia także wymogów z art. 107 § 1 k.p.a., według którego decyzja powinna zawierać m.in. podstawy prawnej oraz uzasadnienie faktyczne i prawne, oraz § 3 tego artykułu, który stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa /§ 3/. Jak wskazał NSA w przywołanym powyżej wyroku "wprawdzie w zakresie określenia terminu do wykonania czynności, o którym mowa w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118, ze zm.) - organowi nadzoru budowlanego przysługuje "luz decyzyjny", to jednak /.../, nie oznacza to, że konkretne ustalenie tego terminu nie podlega kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. Jak wskazuje się w doktrynie postępowania administracyjnego, decyzje w których organ administracji korzysta z uznania administracyjnego podlegają kontroli pod względem ich zgodności z prawem, ponieważ wymaga zbadania, to czy w ogóle dopuszczalne było uznanie administracyjne, czy nie przekroczono jego granic przy wydawaniu decyzji, jak również czy prawidłowo uzasadniono - w zgodzie z art. 7 k.p.a. wybór danego rozstrzygnięcia sprawy (por. B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2004, s. 461). Dopuszczając zaś kontrolę legalności ustalenia terminu w decyzji opartej o przepis art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, zważyć należy, że decyzja ustalająca ten termin powinna zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. zawierać uzasadnienie rozstrzygnięcia dokonanego także i w tym zakresie, zwłaszcza w sytuacji gdy w toku postępowania nie był kwestionowany sam obowiązek wykonania remontu, a jedynie właśnie termin jego wykonania. Tymczasem w zaskarżonej decyzji uzasadnienia spełniającego owe wymogi nie sposób się doszukać.. W konsekwencji powyższego Sąd doszedł do przekonania, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a do czego ograniczają się kompetencje Sądu w niniejszym postępowaniu, wykazała że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów, o którym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd orzeczono jak w punkcie I sentencji. W punkcie II orzeczono na podstawie art. 152 w/w ustawy.