VII SAB/Wa 135/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi E.S. w przedmiocie bezczynności Prezydenta [...] I. zobowiązuje Prezydenta [...] do wydania aktu administracyjnego w wyniku rozpoznania wniosku E. S. z dnia 29 grudnia 2006 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia przez Sąd akt administracyjnych z odpisem prawomocnego wyroku. W dniu [...] grudnia 2006r. E. S. złożyła wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę budynku usługowo -mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia 3 stycznia 2007r., z uwagi na fakt, iż wniosek nie czynił zadość przepisom ustawy Prawo budowlane (zawierał niekompletne i niewłaściwe oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane) wezwano E. S., w trybie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwana dalej Kpa) do usunięcia braków wniosku w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie inwestor nie złożył oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunku do działki nr [...], [...] z obrębu [...],. Wniosek E. S. został pozostawiony bez rozpoznania z dniem 16 stycznia 2007r. W dniu 12 czerwca 2007r., w trybie art. 37 § 1 Kpa E. S. wniosła za pośrednictwem Prezydenta [...] do Wojewody [...] zażalenie na nie wydanie przez Prezydenta [...] decyzji o pozwoleniu na budowę budynku usługowo-mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. Wojewoda [...] pismem z dnia 10 sierpnia 2009r, odnosząc się do postawionego organowi I instancji zarzutu bezczynności, uznał wyjaśnienia organu I instancji za zasadne. Pismem z dnia 8 kwietnia 2008r. E. S. wniosła, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę budynku usługowo -mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wezwania o uzupełnienie wniosku zawartego w piśmie z dnia 3 stycznia 2007r. nie można uznać za skuteczne, ponieważ organ nie wskazał podstaw prawnych wezwania. W związku z powyższym nie jest również skuteczne pozostawienie wniosku z dnia 29 grudnia 2007r. o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę, bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie podjął działania bez zbędnej zwłoki, gdyż wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wpłynął do organu w dniu 29 grudnia 2006r., natomiast już w dniu 3 stycznia 2007r. E. S. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wobec nie uzupełniania braków, do których została zobowiązana pozostawiono wniosek bez rozpoznania z dniem 16 stycznia 2007r. Zdaniem organu, w sprawie zachodziły przesłanki do zastosowania przepisu art. 64 ust. 2 Kpa, a przepis ten nie określa formy wezwania wnoszącego do usunięcia braków. W ocenie organu, w niniejszej sprawie wszystkie wymogi przewidziane w art. 64 § 2 Kpa zostały spełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.) stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Zgodnie z przepisem art. 37 § 1 Kpa na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżąca Spółka powyższy wymóg wyczerpała. Wniosła do Wojewody [...] zażalenie w trybie art. 37 § 1 Kpa na bezczynność Prezydenta [...]. Dodatkowo należy wskazać, że terminy do wniesienia skargi do Sądu, przewidziane w przepisie art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. Zdaniem Sądu bezsprzeczne jest, że Prezydent [...] nie miał podstaw do zastosowania w toku rozpoznania przedmiotowego wniosku inwestora z dnia 29 grudnia 2006r., przepisu art. 64 Kpa, a tym samym w przypadku braku wykonania nałożonych obowiązków nie mógł zastosować sankcji w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie na podstawie art. 64 § 2 Kpa służy uzupełnieniu braków formalnych podania takich jak niewskazanie adresu wnoszącego podanie oraz niespełnienie innych wymagań co do treści pisma, przez które należy rozumieć braki podania wskazane w art. 63 § 2 i 3 Kpa. W przypadku, gdy wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę jest niekompletny, to w zależności od charakteru braków organ administracji architektoniczno-budowlanej stosuje art. 64 § 2 Kpa lub art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Jeżeli wniosek jest niekompletny pod względem formalno-prawnym, organ powinien wezwać do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 Kpa, natomiast w sytuacji materialno-prawnych braków wniosku powinien być zastosowany art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, przewidujący nałożenie postanowieniem obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości w określonym terminie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 616/06,publ. LEX nr 258274). W okolicznościach niniejszej sprawy organ powinien wezwać inwestora do uzupełnienia braków w trybie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane i w przypadku braku wykonania wezwania orzec merytorycznie w sprawie, a nie pozostawiać wniosku bez rozpoznania. Sąd orzekł jak w sentencji zgodnie z przepisem art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny.