I OZ 995/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 908/10 o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 908/10 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez W. S. decyzji, wskazując na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, chociaż z akt sprawy wynika, że skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2010 r., nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku, bowiem skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze charakter zaskarżonej decyzji, nakładającej odpłatność za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej w wysokości 91,96 złotych miesięcznie, Sąd wskazał, że nałożony na skarżącą obowiązek uiszczenia powyższej kwoty ma charakter świadczenia pieniężnego, a zatem skutki wykonania takiego świadczenia mają niewątpliwie odwracalny charakter. W zażaleniu na powyższe postanowienie W. S. zarzuciła, że nie wnosiła o wstrzymanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...]. Otrzymane w jej sprawie decyzje to: decyzja PCPR C. nr [...] i decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie nr [...], w których chodzi o kwotę 150 złotych miesięcznie, a nie o kwotę 91,96 złotych miesięcznie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, czyli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z akt sprawy wynika, że W. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo – wychowawczej. Powyższą decyzją utrzymana została w mocy decyzja działającego z upoważnienia Starosty Powiatu C. Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], ustalająca w punkcie 4 odpłatność za pobyt dziecka w Placówce Opiekuńczo – Wychowawczej w R. w kwocie 150 złotych miesięcznie w okresie od [...] marca 2010 r. do [...] lutego 2011 r. i w odniesieniu do tej decyzji skarżąca pismem z dnia [...] września 2010 r. zwróciła się do Sądu o wstrzymanie jej wykonania. W tej sytuacji, skoro Sąd pierwszej instancji rozpoznał wadliwie wniosek skarżącej, odnosząc się do decyzji, która nie została przez nią zaskarżona, należało zażalenie uwzględnić. Obowiązkiem Sądu będzie zatem rozpoznanie wniosku skarżącej w odniesieniu do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2010 r., nr [...]. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.