II OZ 727/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 91/10 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody M. z [...] października 2009 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 91/10, po rozpoznaniu wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody M. z [...] października 2009 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla Szkoły Muzycznej I i II stopnia im. B. R. przy ul. [...] w K. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że w przypadku decyzji udzielających pozwolenia na budowę sytuacja jest specyficzna bowiem ryzyko kontynuowania prac budowlanych mimo świadomości zaskarżenia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę do sądu administracyjnego, spoczywa na inwestorze. Nie ma żadnego aktu, który obligowałby go do kontynuowania prac budowlanych. Inwestor musi jednak mieć świadomość, iż w razie uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji stanowiącej umocowanie do prowadzonych prac, będzie on zobligowany do podjęcia działań mających na celu przywrócenie stanu poprzedniego. Zdaniem Sądu powyższe prowadzi do wniosku, iż wstrzymanie wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę musi mieć charakter wyjątkowy, uzasadniony okolicznościami wskazującymi, iż jakiekolwiek podjęte przez inwestora działania będą prowadziły do znacznych i właściwie niemożliwych do odwrócenia skutków. Sąd wskazał ponadto, że skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności, z których wynikałoby, iż niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Powołany w skardze fakt, że zrealizowanie przedmiotowego obiektu ograniczy możliwość zabudowy należącej do wnioskodawcy nieruchomości co narazi go na straty materialne, w ocenie Sądu nie stanowi przesłanki, o jakiej mowa w art. 61 § 3 ppsa. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. podnosząc, że proces budowlany spowoduje zwiększenie obciążenia, a w konsekwencji także ryzyko zagrożenia dla nieruchomości skarżącej, biorąc pod uwagę zewnętrzne oraz wewnętrzne parametry budynku. W ocenie skarżącej w sprawie niniejszej istnieją okoliczności stanowiące przesłanki z art. 61 § 3 ppsa. Odpowiedź na zażalenie złożył uczestnik postępowania – inwestor Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. B. R. przy ul. [...] w K. wnosząc o utrzymanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w mocy oraz wskazując, że Szkoła Muzyczna przy ul. [...] istnieje czterdzieści pięć lat. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy w pełni podzielić stanowisko Sądu I instancji, że ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd ponosi jedynie inwestor i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona. Ponadto, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności podnoszone przez stronę w celu uzasadnienia wstrzymanie przedmiotowej decyzji, powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz okoliczności powołane w zażaleniu są niewystarczające do stwierdzenia, że wypełniły się przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ppsa. Okoliczności te nie stanowią przesłanek z art. 61 § 3 ppsa. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.