I SA/Go 991/10
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2010-11-03
Skład orzekający: Jan Grzęda, Barbara Rennert, Joanna Wierchowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wojewódzki sąd administracyjny może badać legalność kryteriów oceny projektów w konkursie na dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego oraz czy ocena projektu została dokonana zgodnie z tymi kryteriami?Ratio decidendi
Wojewódzki sąd administracyjny ma prawo badać legalność kryteriów oceny projektów ustanowionych przez instytucję zarządzającą, jednak ogranicza się to do kontroli zgodności oceny z regulaminem i przepisami prawa, bez dokonywania merytorycznej oceny projektu. W niniejszej sprawie sąd stwierdził, że ocena projektu została dokonana zgodnie z regulaminem konkursu i nie naruszała prawa, wobec czego skargę oddalił.Stan faktyczny
S.K. złożył wniosek o dofinansowanie projektu budowy małej elektrowni wodnej w ramach konkursu Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Projekt przeszedł pozytywnie ocenę formalną, lecz nie uzyskał wymaganego pułapu punktów w ocenie specyficznej punktowej, co skutkowało negatywną oceną i odrzuceniem wniosku. Skarżący kwestionował kryteria oceny i zarzucał zawyżenie parametrów konkurencyjnego projektu, co miało wpłynąć na wynik konkursu.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert (spr.) Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant Specjalista Marta Surmacz-Buszkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 r. sprawy ze skargi S.K. na rozstrzygnięcie Wicemarszałka Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 oddala skargę.
S.K. wniósł skargę na rozstrzygnięcie Wicemarszałka Województwa z [...] września 2010 r. (nr [...]) zawierające negatywną ocenę projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.
Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny.
Zarząd Województwa zgodnie z art 25 pkt 1, art. 28 ust. 1 pkt 3 oraz art. 29 ust. 1 -3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712 ze zm.) jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007 - 2013 ogłosił konkurs zamknięty nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013 w ramach priorytetu 3 - "Ochrona i zarządzanie zasobami środowiska przyrodniczego", działanie 3.2. "Poprawa jakości powietrza, efektywności energetycznej oraz rozwój i wykorzystania odnawialnych źródeł energii" zakreślając jego termin od 10 do 25 marca 2010 r. Następnie, z uwagi na znaczne zainteresowanie potencjalnych beneficjentów, przedłużył termin zakończenia konkursu do 15 kwietnia 2010 r.
W ramach tego konkursu skarżący złożył wniosek o dofinansowanie projektu nazwanego "budowa Małej Elektrowni Wodnej na działkach [...] na rzece [...]". Wniósł w nim o przyznanie dofinansowania w wysokości 558.600 zł co stanowić miało 70% wartości całej inwestycji. Skarżący przedstawił we wniosku szczegóły projektu, informując m. in., że buduje małą elektrownię wodną, której moc ma wynosić 37 kW, a roczna produkcja ekologicznej energii elektrycznej ok. 300 MWh.
Zgodnie z regulaminem konkursu stanowiącym załącznik do uchwały Zarządu Województwa z [...] marca 2010 r. Instytucją organizującą postępowanie jest Instytucja Zarządzająca RPO. Funkcje związane z bezpośrednią obsługą naboru projektów pełnione były przez - jak wskazano - Instytucję Pośredniczącą II stopnia w ramach Priorytetu IN RPO - Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (Rozdział lii pkt 1 Regulaminu).
2
Według zapisów regulaminu konkurs miał charakter zamknięty, co oznaczało, że beneficjenci musieli złożyć dokumenty w zakreślonym terminie (rozdz. IV pkt 2). Instytucja Pośrednicząca dokonywała oceny złożonych projektów w oparciu o kryteria formalne, specyficzne dopuszczające oraz kryteria merytoryczne na podstawie list sprawdzających.
W kolejnych zapisach regulaminu (rozdz. IV pkt. 3-7) określono procedurę wyłaniania beneficjentów, wskazując, że ocena wg kryteriów formalnych oraz specyficznych dopuszczających jest oceną 0/1, co oznacza, że weryfikacja dokonywana będzie pod kątem spełnienia poszczególnych kryteriów. Jeżeli w wyniku przeprowadzonych ocen zostanie stwierdzone, że chociaż jedno kryterium formalne lub specyficzne dopuszczające nie jest spełnione, a poprawa w tym zakresie jest możliwa, Wnioskodawca jest wzywany pisemnie do poprawy/uzupełnienia lub złożenia koniecznych wyjaśnień.
Projekty, które pozytywnie przeszły etap oceny formalnej i specyficznej dopuszczającej poddawane są ocenie wg kryteriów specyficznych punktowych. Na tym etapie Projekty w ramach konkursu [...] oceniane są w odniesieniu do średniej z tury konkursowej. Do dalszego postępowania kwalifikują się projekty, które uzyskały minimum 50% punktów w ocenie punktowej.
Po dokonaniu oceny wg kryteriów formalnych, specyficznych dopuszczających oraz
specyficznych punktowych. Instytucja pośrednicząca nadaje każdemu projektowi,
który pozytywnie przeszedł ocenę wg w/w kryteriów, jednoznacznie identyfikujący
numer.
Przystępując do oceny merytorycznej instytucji pośredniczącej powołuje zespoły do
spraw oceny projektów w ramach Grupy Roboczej. Zespoły dokonują oceny
projektów wg kryteriów merytorycznych, na podstawie list sprawdzających.
W przypadku konieczności poprawy/uzupełnienia projektu lub wątpliwości odnoszących się do jego treści, Wnioskodawca jest wzywany pisemnie do poprawy/uzupełnienia lub złożenia koniecznych wyjaśnień.
W uchwale Nr [...] Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny na lata 2007 - 2013 z [...] sierpnia 2009 r. zmieniającej uchwałę [...] w sprawie przyjęcia kryteriów specyficznych dla Priorytetu II, III wyboru projektów w ramach RPO określono przewidziane w regulaminie kryteria specyficzne.
3
Dla programów obejmujących budowę instalacji wykorzystującej odnawialne źródła energii były to trzy kryteria:
1. moc instalacji wykorzystującej odnawialne źródła energii w odniesieniu do średniej z danej tury konkursowej powyżej (150% - 8 pkt.; od 111 % do 150% -6 pkt.; od 91% do 110% - 4 pkt.; od 70% do 90% - 2 pkt.; poniżej 70% - 0 pkt.),
2. koszt osiągnięcia efektu [kW/zł] w odniesieniu do średniej z danej tury konkursowej (powyżej 150% średniej - 0 pkt.; od 131% do 150% średniej - 2 pkt; od 111% do 130% średniej - 4 pkt; od 91 do 11% średniej - 6 pkt; od 71 do 90% średniej - 8 pkt; od 50 - 70% średniej -10 pkt; poniżej 50% średniej -12 pkt)
3. poziom redukcji zanieczyszczeń odniesiony średniej emisji równoważnej danej tury konkursowej (odniesiony do instalacji referencyjnej) (powyżej 150% - 4 pkt; od 111% do 150% - 3 pkt; od 91% do 110% - 2 pkt; do 70% do 90% -1 pkt; poniżej 70% -0 pkt).
Do dalszego postępowania kwalifikują się projekty, które uzyskały określony pułap w
ocenie specyficznej punktowej.
W regulaminie konkursu pułap ten został określony pierwotnie na 50% możliwych do
uzyskania punktów. Ostatecznie został obniżony do 40% możliwych do uzyskania
punktów.
Wniosek skarżącego został zaopiniowany pozytywnie w ocenie formalnej i specyficznej dopuszczającej (pismo z [...] maja 2010 r. - k. 27 akt).
Następnie pismem z [...] lipca 2010 r. poinformowano skarżącego, że jego projekt nie został zakwalifikowany do dalszego etapu konkursu z powodu nieosiągnięcia w specyficznej ocenie punktowej pułapu 50% punktów (k. 31 akt). Do pisma dołączono listę sprawdzającą (k. 26 akt). Wskazano tam, że w każdym z kryteriów projekt osiągnął 0% punktów, gdyż:
1. moc instalacji wykorzystującej odnawialne źródła energii wyniosła 38%w odniesieniu do średniej z danej tury konkursowej
2. koszt osiągnięcia efektu [kW/zł] wyniósł 199,40% w odniesieniu do średniej z danej tury konkursowej
3. poziom redukcji zanieczyszczeń odniesiony średniej emisji równoważnej danej tury konkursowej (odniesiony do instalacji referencyjnej) wyniósł 38,14%. Skarżący wywiódł protest od doręczonej mu oceny. Dowodził w nim, że
przyjęte kryteria oceny były zawodne, ponieważ moc instalowana wynikająca z konkurencyjnego projektu (157 kW) została wielokrotnie zawyżona w stosunku do
4
mocy możliwej do osiągnięcia na rzece, przy której projektowana była elektrownia wodna. Takie zawyżenie spowodowało podniesienie średniej dla tury konkursowej, co z kolei pociągnęło za sobą nieosiajgnięcie przez skarżącego wymaganego pułapu punktów.
Pismem z [...] września 2010 r. (nr [...]) Wicemarszałek Województwa poinformował skarżącego, że jego protest został rozpatrzony negatywnie.
Wskazano, że Instytucja Pośrednicząca po zapoznaniu się z treścią protestu podtrzymała swoje stanowisko i przyznaną punktację informując, iż dane dotyczące konkurencyjnego wniosku zostaną zweryfikowane w trakcie oceny merytorycznej, podczas której zostanie rozważona konieczność powołania niezależnego eksperta. Wyjaśniono jednocześnie, że na etapie oceny specyficznej punktowej bazuje się na danych przedstawionych przez Wnioskodawców. W procesie oceny merytorycznej zapisy dokumentacji są szczegółowo sprawdzane, a w przypadku niejasności, wnioskodawcy są proszeni o dodatkowe wyjaśnienia. Z informacji uzyskanych od Instytucji Pośredniczącej, która dokonuje obecnie oceny merytorycznej konkurencyjnego projektu uzyskano informację, że konkurent skarżącego został poproszony o wyjaśnienia dotyczące kwestii poruszanych przez Wnioskodawcę w przedmiotowym proteście. Po uzyskaniu stosownych informacji projekt zostanie sprawdzony przez Pracowników Instytucji Pośredniczącej, Jeśli w dalszym ciągu będą istniały jakiekolwiek wątpliwości, zostanie włączony do oceny niezależny ekspert. Stwierdzono jednocześnie, iż na podstawie informacji uzyskanych ze strony internetowej skarżący mógł przeliczyć jedynie parametry konkurencyjnego projektu. Nie miał jednak wglądu do zapisów dokumentacji konkurencyjnego projektu oraz zastosowanych w nim rozwiązań technicznych. Poinformowano go też o niemożliwości uwzględnienia prośby o wstrzymanie oceny merytorycznej konkurencyjnego wniosku, ponieważ projekt uzyskał wymagany pułap, uprawniający do przekazania go do oceny merytorycznej. Podkreślono też, iż w trakcie oceny merytorycznej konkurencyjnego projektu, zostanie zweryfikowana poprawność przedstawionych w nim danych.
Ostatecznie stwierdzono, iż celem procedury odwoławczej jest sprawdzenie zgodności dokonanej oceny z kryteriami przyjętymi przez Komitet Monitorujący RPO. Weryfikacja tej oceny doprowadziła do konkluzji, że wniosek skarżącego został oceniony zgodnie z Regulaminem Konkursu. W związku z tym, iż do oceny merytorycznej mogą zostać przekazane projekty, które osiągną wymagany pułap
5
wynoszący 40%, projekt Wnioskodawcy jako niespełniający tego wymogu rozpoznano negatywnie .
Skarżący nie zgodził się z ostatecznie sformułowaną oceną i w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim zarzucił organom naruszenie;
* art. 30 ust. 3 ustawy z 6 grudnia 2006 r. (tekst. jedn. Dz. U. z 2009 roku Nr 84 poz. 712 ze zm.) o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niedokonanie wnikliwego uzasadnienia oceny projektu;
* art. 2, art. 26 ust. 2 w związku z ust. 1 pkt 3 i 10, ust. 2 pkt 6 i 31 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Podnosząc tej treści zarzuty skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że organy nie dokonały wnikliwej oceny sprawy w uzasadnieniach swoich rozstrzygnięć. Wytknięto jednocześnie, że zastosowane kryteria wyboru projektów nie zapewniają realizacji zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów jak również nie odpowiadają wymogowi zasady przejrzystości reguł, które wynikają z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
W ocenie skarżącego, jego projekt był tańszy i lepszy od projektu konkurencyjnego. Zarzucił również zaniechanie powołania eksperta, którego obecność przy rozpoznawaniu wniosków, w ocenie skarżącego, jest konieczna w myśl art. 26 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Skarżący obszernie wywiódł, że jako kluczowe kryterium oceny szczegółowej punktowej przyjęto niepoprawny parametr "wartości mocy zainstalowanej". Wskazał bowiem, że nawet przy znacznej dysproporcji tej wartości nie zachodzi istotna różnica w ilości produkowanej rocznie energii elektrycznej. W ocenie skarżącego miarodajna byłaby właśnie druga z wymienionych wartości. Skarżący podniósł jednocześnie, że parametr mocy zainstalowanej został przez jego jedynego konkurenta zawyżony, ponieważ deklarowane 157 kW nie jest możliwe do osiągnięcia na rzece, na której planowano elektrownię. Rzeka ta [...] ma potencjał hydroenergetyczny rzędu 40-55 kW. Zawyżenie mocy doprowadziło do podniesienia średniej wielkości konkursowej i w konsekwencji do wyeliminowania skarżącego z konkursu.
6
W dodatkowym piśmie procesowym skarżący podtrzymał swe stanowisko o zawodności przyjętych kryteriów oceny projektów.
W złożonej odpowiedzi na skargę Wicemarszałek Województwa wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność - wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych. Jak wynika bowiem z art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Cytowany przepis został dodany na mocy art. 6 pkt 27 ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. Nr 216, poz. 1370). Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny
7
projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Skarga podlega opłacie sądowej.
Skarga S.K. spełniała powyższe wymogi formalne. Skargę złożono w ustawowym terminie, po wyczerpaniu środków odwoławczych i otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Do skargi dołączono dokumentację i uiszczono należny od niej wpis.
Zgodnie z art. 30c ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z tym przepisem w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może:
* uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą,
* oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia,
* umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.
Kierując się treścią cytowanego przepisu art. 30c ust. 3 ustawy uznać trzeba, iż sąd administracyjny, badając legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie jest uprawniony do orzeczenia w sposób merytoryczny - poprzez przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, może jedynie - stwierdzając że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo - przekazać sprawę instytucji zarządzającej do ponownego rozpoznania złożonego wniosku, przy czym instytucja ta będzie związana oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku (art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju).
Z zacytowanego przepisu wynika stosunkowo zawężona kognicja wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Nie ulega wątpliwości, że z treści art. 30e ustawy wynika istotne ograniczenie przedmiotu zaskarżenia. W przepisie tym mowa, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z wyłączeniem przepisów wyczerpująco w tym artykule wymienionych. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, ustawa wyłącza w ten sposób możliwość zaskarżenia wszystkich tych działań podejmowanych w administracyjnym postępowaniu konkursowym, które nie mają charakteru aktów lub czynności, o
8
których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przedmiotem skarg nie może być zatem np. ogłoszenie o konkursie aibo warunki konkursu.
Powyższe uwagi mają doniosłe znaczenie w rozpoznawanej sprawie, ponieważ istota zastrzeżeń skarżącego, podnoszonych zarówno w toku postępowania konkursowego jak i w skardze oraz dodatkowym piśmie procesowym dotyczyła sformułowania kryteriów szczegółowej oceny punktowej. Zdaniem skarżącego były one niemiarodajne dla oceny rzeczywistej merytorycznej wartości wniosków.
Wyjściową kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest odpowiedź na pytanie, czy sąd rozpoznając sprawę ze skargi na ocenę wniosku o dofinansowanie projektu dokonaną przez instytucję zarządzającą jest uprawniony tylko do badania zgodności oceny z regulaminem ustanowionym przez instytucję zarządzającą, czy może także badać - pod względem zgodności z prawem przepisu regulaminu ustanowionego przez instytucję zarządzającą, w tym również ustanowione kryteria oceny wniosków.
W ocenie Sądu tego rodzaju ocena jest dopuszczalna. Ograniczona jest jednak jedynie do kryterium legalności, z pominięciem innych kryteriów (np. celowości). Ustawowe wymogi stawiane zasadom wyłaniania beneficjentów wynikają z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Mowa tam, że instytucja zarządzająca powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów.
Kwestionowane przez skarżącego kryteria nie były sprzeczne z tymi wymogami.
W drugim etapie postępowania konkursowego (specyficznej oceny punktowej) przewidziano obiektywne kryteria wspólne dla wszystkich uczestników przyjmowane -zgodnie z regulaminem konkursu - bez dokonywania ich szczegółowej merytorycznej oceny. Kryteriom tym nie można postawić zarzutu nieprzejrzystości, ponieważ odnosiły się one do wymiernych wartości liczbowych, a nie subiektywnych -ocennych. Nie zmienia takiego ich charakteru podnoszone przez skarżącego zastrzeżenie, że we wskazywanych przez niego okolicznościach przyjęte kryteria były zawodne i niemiarodajne. Jak bowiem wskazano w odpowiedzi na skargę oraz w informacji o negatywnym rozstrzygnięciu protestu, wyeliminowanie skarżącego z konkursu nie prowadzi automatycznie do przyznania dofinansowania podmiotowi, który deklarował we wniosku nierzeczywiste parametry inwestycji. Nadto, co również
9
nie budzi sporu, kryteria te były skarżącemu znane przed rozpoczęciem postępowania o przyznanie dofinansowania w ramach przedmiotowego programu.
Przyjęte kryteria nie naruszały również zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów. Kwestionowane przez skarżącego kryteria dawały pierwszeństwo inwestycjom, które miały produkować więcej prądu elektrycznego z odnawialnych źródeł energii. Takie ukształtowanie kryteriów wyboru beneficjenta, które preferuje inwestycje maksymalizujące efektywność energetyczną jest zgodne z celem działania w ramach realizowanego priorytetu programu operacyjnego. Nie można zatem mówić, że eliminowanie projektów zakładających niższe parametry narusza zasadę równego dostępu do pomocy. Przyjęte kryteria oceny specyficznej punktowej były jednakowe dla wszystkich potencjalnych beneficjentów wszystkich projektów dotyczących danej kategorii operacji. Przy ich zastosowaniu nastąpić ma wyselekcjonowanie projektów, których realizacja w najwyższym stopniu odpowiadać będzie założeniom programu operacyjnego w ramach określonego priorytetu i działania.
Podobnie nieprawidłowe jest stanowisko skarżącego o bezzasadnym wyłączeniu udziału ekspertów w etapie formułowania regulaminu i kryteriów oceny punktowej. Te bowiem zostały przyjęte i zaakceptowane w przewidziany w ustawie sposób.
Poza kognicję sądu administracyjnego wykracza natomiast merytoryczna ocena zastrzeżeń skarżącego dotyczących szczegółów technicznych konkurencyjnego projektu, tzn. zawyżenia parametrów technicznych powodującego zawyżenia parametrów średnich wśród uczestników programu. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie, czy sformułowana ocena projektu była zgodna z prawem. Sąd nie jest uprawniony do badania prawidłowości oceny innych wniosków. Ocena ta zresztą, jak wskazano w odpowiedzi na skargę, jest elementem merytorycznego badania wniosku, stanowiącego kolejny etap postępowania z wniosku o dofinansowanie.
Zastrzeżeń Sądu nie budzi również sposób sformułowania oceny wniosku oraz treść uzasadnienia informacji o negatywnym rozstrzygnięciu protestu. "Ocena specyficzna liczbowa" projektu została dokonana prawidłowo w oparciu o przyjęte kryteria. Wyliczenia były prawidłowe, a dane przyjęte za podstawę obliczenia były skarżącemu znane. Jak zresztą wskazano, istota zarzutów stawianych przez skarżącego, dotyczy niepełności przyjętych kryteriów oceny oraz przyjęciu kryteriów deklarowanych we wniosku konkurenta skarżącego bez dokonania ich oceny merytorycznej już na etapie oceny liczbowej. Skarżący nie kwestionował wyników obliczeń.
Nie można również stawiać organom zasadnie zarzutu niewłaściwego uzasadnienia przyjętego stanowiska w ocenie oraz w informacji o negatywnym rozstrzygnięciu protestu. Do oceny dołączono listę sprawdzającą pozwalającą na zweryfikowanie przyjętych za podstawę oceny obliczeń. W piśmie informującym o negatywnym rozstrzygnięciu protestu obszernie wyjaśniono racje, którymi kierowano się przy formułowaniu zajętego stanowiska.
Ostatecznie skarga okazała się bezzasadna w zakresie wszystkich podniesionych w niej zarzutów.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że ocena projektu dokonana została w sposób, który nie narusza prawa, dlatego oddalił skargę w oparciu o przepis art, 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło