II SAB/Po 49/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Dyrektora Gimnazjum nr (...) w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; I. zobowiązuje Dyrektora Gimnazjum nr (...) w W. do rozpatrzenia wniosku J. K. z dnia (...) lipca 2010 r. w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia, II. zasądza od Dyrektora Gimnazjum nr (...) w W. na rzecz skarżącego kwotę (...),- zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ A. Łaskarzewska /-/ W. Batorowicz J. K. złożył w dniu (...) lipca 2010 r. do Dyrektora Gimnazjum Nr (...) w W. wniosek o udostępnienie, w trybie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, informacji publicznej w zakresie wyników egzaminu gimnazjalnego - część matematyczno-przyrodnicza z roku szkolnego 2009/2010 w formie wypełnienia załączonego do wniosku formularza lub pliku w formacie Excel, PDF i przesłanie tej informacji pocztą lub elektronicznie na podany adres. Do wniosku załączył formularz, zgodnie z którym udzielenie informacji polegałoby na podaniu punktów uzyskanych przez poszczególnych uczniów z każdego z 36 zadań testu, podane z podziałem na wszystkie klasy rocznika objętego testem (klasy [...] – [...]), z pominięciem danych identyfikacyjnych uczniów. Dyrektor Gimnazjum Nr (...) im. (...) w W. pismem z dnia (...) lipca 2010 r. poinformował wnioskodawcę, że wiarygodnym źródłem i autorem wyników jest Okręgowa Komisja Egzaminacyjna (dalej OKE), na której stronie internetowej znajdują się wyniki. Podano adres internetowy OKE i wskazano, że wyniki są dostępne poszczególnym uczniom oraz ich rodzicom. Organ wyjaśnił, iż przekazanie żądanej informacji wymaga wykazania interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Pismem z dnia (...) lipca 2010 r., które do sekretariatu szkoły wpłynęło w dniu (...) sierpnia 2010 r., J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Dyrektora Gimnazjum Nr (...) w W. Skarżący podał, iż w dniu (...) lipca 2010 r. zwrócił się do Dyrektora Gimnazjum Pana M. U. z prośbą o udzielenie informacji publicznej i do dnia wniesienia skargi nie otrzymał żądanej informacji ani decyzji o odmowie jej udzielenia. Zdaniem skarżącego jest to rażące naruszenie przepisów ustawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Gimnazjum Nr (...) w W. podał, że pismem z dnia (...) lipca 2010 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Wskazał, że przekazanie informacji wymaga wykazania interesu publicznego i takie same stanowisko reprezentuje OKE oraz organ założycielski szkoły, co potwierdzają pisma skierowane do skarżącego przez Dyrektora OKE oraz Zastępcę Burmistrza W. w związku z jego wcześniejszymi wnioskami o przekazanie przetworzonych wyników egzaminów gimnazjalnych z poprzednich lat. Dyrektor Gimnazjum podniósł ponadto, iż skarżący nie wykorzystał trybu skargowego z art. 229 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i nie wystąpił ze skargą do Rady Gminy na działalność Dyrektora. Dyrektor podniósł także, iż w dacie wniesienia skargi nie zajmował stanowiska Dyrektora Gimnazjum. Do odpowiedzi na skargę załączono odpisy korespondencji wymienionej ze skarżącym w związku z jego wnioskami o udostępnienie informacji publicznej, także za rok szkolny 2007/2008 oraz 2008/2009. W piśmie procesowym z dnia (...) października 2010 r. skarżący podniósł, iż bezczynnością jest także przekazanie skargi do Sądu dopiero po 30 dniach od jej złożenia w szkole. Skarżący podniósł, iż Dyrektor szkoły mógłby domagać się wykazania interesu publicznego gdyby wykazał, że żądane informacje wymagają przetworzenia, tj. analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, co dawałoby jakościowo nową informację. Stwierdzenie, że w sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną obligowało dyrektora do zastosowania art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dyrektor powinien więc powiadomić wnioskodawcę o przyczynach braku udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazać w jaki sposób bądź w jakiej formie informacja może być udzielona. Dyrektor szkoły zaniechał dokonania tych czynności, pozostaje tym samym w bezczynności. Skarżący wskazał, iż szkoły otrzymują z okręgowych komisji egzaminacyjnych pliki komputerowe zawierające szczegółowe wyniki egzaminów gimnazjalnych. Z pliku tego szkoła robi wydruk, rozcina poszczególne wiersze i każdy pasek przekazuje odpowiedniemu uczniowi. Właśnie taki pasek otrzymał także jego syn. Skarżący wskazał, iż udzielenie żądanej informacji jest możliwe z pominięciem kolumny zawierającej dane osobowe uczniów. Anonimizacja w praktyce polegałaby na zaznaczeniu na komputerze obszaru z pominięciem kolumny zwierającej dane osobowe i wydani polecenia "drukuj zaznaczony fragment". Zdaniem skarżącego także odesłanie go do strony internetowej OKE jest bezpodstawne, bo informacji musi udzielić urząd, który ją posiada. Zdaniem skarżącego pod wskazanym adresem internetowym OKE nie ma informacji o wynikach szczegółowych, o które wnioskował. Zdaniem skarżącego postępowanie Dyrektora Gimnazjum rażąco narusza prawo do informacji publicznej, które skarżącemu przysługuje. Pismem z dnia (...) października 2010 r. skarżący złożył wniosek o zwrot kosztów, w tym zwrotu uiszczonego wpisu od skargi oraz zwrotu kosztu wydruku pisma (...), przelewu (...) i przesyłki poleconej (...). Na rozprawie sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w dniu (...) listopada 2010 r. Dyrektor Gimnazjum Nr (...) w W. M. U. oświadczył, iż obowiązki dyrektora szkoły pełni od dnia (...) października 2010 r., a dyrektorem jest od dnia (...) października 2010 r. na podstawie aktu powołania. Wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, że sprostanie żądaniu skarżącego spowodowałoby, że w wyniku wymazania nazwisk z zestawień, które dla poszczególnych klas, z zestawieniem uczniów w kolejności alfabetycznej, przekazywane są przez OKE, skarżący uzyskałby w ten sposób informację o wynikach uzyskanych przez poszczególnych uczniów, dających się zidentyfikować. Anonimizacja, o której skarżący pisze, umożliwiłaby uzyskanie takiej informacji. Dyrektor wyjaśnił, iż żądane przez skarżącego informacje szkoła posiadała przed dniem (...) lipca 2010 r., natomiast wchodząc na stronę internetową OKE skarżący uzyskałby wyłącznie wynik ogólny szkoły. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Ustawa ta określa obowiązki organu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wskazując, w jaki sposób postępowanie powinno być zakończone. Podmiot, do którego złożono wniosek, jeśli wniosek ten dotyczy informacji publicznej, powinien albo udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 ustawy), albo w drodze decyzji odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy). Możliwe jest także umorzenie postępowania w drodze decyzji w trybie art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 tej ustawy. Organ, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji ma obowiązek podjąć jedną z tych form działania w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy. Zważyć także należy, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności (T.Woś: Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze PWN, W - wa 1996, s. 62-63). Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest ocena, czy Dyrektor Gimnazjum Nr (...) w W. rozpoznał wniosek skarżącego z dnia (...) lipca 2010 r. w sposób zgodny z wskazanymi wyżej przepisami i czy w związku z tym podniesiony przez skarżącego zarzut bezczynności jest zasadny. Pismem z dnia (...) lipca 2010 r. skarżący wystąpił do Dyrektora Gimnazjum o udostępnienie wyników egzaminu gimnazjalnego - część matematyczno-przyrodnicza z roku szkolnego 2009/2010 w formie wypełnienia załączonego do wniosku formularza. Wypełnienie formularza zgodnie z żądaniem polegałoby na podaniu punktów uzyskanych przez poszczególnych uczniów z każdego z 36 zadań, podanych z podziałem na poszczególne klasy rocznika objętego testem, z pominięciem danych identyfikacyjnych uczniów. Wobec tak sformułowanego żądania w pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej na organy władzy publicznej nałożono obowiązek udostępnienia informacji publicznej. Do kategorii władzy publicznej należy zaliczyć również dyrektora szkoły, przy czym nie ma znaczenia prawidłowe wskazanie we wniosku o udostępnienie informacji publicznej osoby powołanej na to stanowisko. Organem wykonującym określone zadania publiczne jest bowiem dyrektor szkoły, w tym przypadku Dyrektor Gimnazjum Nr (...) w W. Prawo do informacji o działalności organów władzy publicznej obejmuje m.in. dostęp do dokumentów. Ograniczenie tych praw może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji RP). Stosownie do art. 1 ust. 1 przedmiotowej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu tej ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach w niej określonych. Informacją publiczną będzie więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy przy tym sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie od tego, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organów wykonujących władzę publiczną, związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez organ administracji publicznej, ale przymiot taki będą mieć także dokumenty, których organ używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań. Bez znaczenia jest również i to, w jaki sposób znalazły się one w posiadaniu organu i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez organ i odnosiły się do niego bezpośrednio. W tym znaczeniu dokumenty takie muszą wiązać się ze sferą faktów dotyczących organu. Informacją publiczną są zarówno dokumenty bezpośrednio przez organy wytworzone, jak i te, których organy używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą od nich wprost (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2008 r. sygn. akt I OSK 951/08 Lex nr 570419). Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o systemie informacji oświatowej (Dz.U. Nr 49 poz. 463 ze zm.) szkoły i placówki oświatowe prowadzą bazy danych oświatowych obejmujących zbiory danych o których mowa w art. 3 ust. 2-4, w tym dotyczących wyników klasyfikowania i promowania oraz ukończenia nauki w szkole lub placówce oświatowej (art. 3 ust. 3 pkt 1j). Zgodnie z § 51 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.U. Nr 83 poz. 562 ze zm.) wyniki sprawdzianu lub egzaminu gimnazjalnego oraz zaświadczenie o szczegółowych wynikach sprawdzianu lub egzaminu gimnazjalnego dla każdego ucznia (słuchacza) okręgowa komisja egzaminacyjna przekazuje do szkoły nie później niż na 7 dni przed zakończeniem zajęć dydaktyczno-wychowawczych (...). W światłe powołanych przepisów Dyrektor Gimnazjum Nr (...) w W. w dniu (...) lipca 2010 r. dysponował wynikami egzaminu gimnazjalnego uczniów rocznika 2009/2010 i był zobowiązany do merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżącego. W świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej niewystarczające było odsyłanie skarżącego do OKE. Skarżący żądał bowiem udzielenia informacji, która była w dyspozycji skarżonego organu, a nadto dotyczyła sfery faktów istniejących po jego stronie. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż wyniki egzaminów gimnazjalnych szkoła wykorzystuje do realizowania powierzonych jej prawem zadań publicznych. Wyniki te jednocześnie odnoszą się bezpośrednio do szkoły, wiążą się bowiem ze sferą faktów zaistniałych po stronie szkoły, a przez to i po stronie Dyrektora Szkoły, jako organu odpowiedzialnego za realizowanie programu nauczania. W udzielonej pismem z dnia (...) lipca 2010 r. skarżącemu odpowiedzi organ wskazał ponadto, iż żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, co wymaga wykazania interesu publicznego. Zważyć należy, iż skarżący zażądał przekazania mu zestawienia obejmującego wyniki każdego ucznia z poszczególnych klas Gimnazjum objętego egzaminem, wskazując, iż zestawienia takie szkoła otrzymała z OKE z podziałem na klasy. Z wyjaśnień udzielonych przez Dyrektora Gimnazjum Nr (...) na przeprowadzonej przez Sąd rozprawie wynika, że wyniki przekazywane są z uwzględnieniem podziału na klasy, w zestawieniu według nazwisk uczniów ustawionych w kolejności alfabetycznej. W tych okolicznościach zasadne jest stwierdzenie organu, iż pozytywne rozpatrzenie wniosku wymagałoby stosownego opracowania żądanych wyników, tak aby udzielenie informacji nie narażało szkoły na zarzut naruszenia chronionych danych osobowych uczniów. Chybione jest więc stwierdzenie skarżącego, iż usunięcie danych osobowych uczniów polegałoby na zaznaczeniu jednego pola i wydrukowaniu dokumentu z pominięciem tej rubryki. Za tym, że żądanie zgłoszone przez skarżącego dotyczy informacji przetworzonej przemawia także przepis z § 51 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. wyniki egzaminu gimnazjalnego oraz zaświadczenie o szczegółowych wynikach sprawdzianu lub egzaminu gimnazjalnego okręgowa komisja egzaminacyjna przekazuje dla każdego ucznia. W przepisie tym nie ma mowy o zestawieniach wyników dla poszczególnych klas, w konsekwencji uznać należy, iż już z tej przyczyny mamy do czynienia z informacją przetworzoną. W tym miejscu wskazać należy, iż organy posiadające informację publiczną mają obowiązek ją udostępnić chyba, że informacja taka została już wcześniej udostępniona lub funkcjonuje w obiegu publicznym albo żądane informacje mieszczą się w treści art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy dostępie do informacji publicznej ze względu na przepisy ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631) lub innych tajemnic ustawowo chronionych ze względu na ochronę prywatności osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorstwa. Powyższe oznacza, że dyrektor szkoły będący organem, któremu powierzono określone zadania publiczne, zobligowany jest do ochrony prywatności uczniów szkoły, którą kieruje. O ile więc żądane przez skarżącego informacje mieszczą się w katalogu informacji publicznej opisanym w art. 6 ustawy, to ich udostępnienie wymaga odpowiedniego opracowania, uwzględniającego treść formularza załączonego przez skarżącego do wniosku z dnia (...) lipca 2010 r. W sytuacji, gdy wniosek dotyczy udostępnienia informacji przetworzonej zastosowanie ma przepis art. 3 ustawy, zgodnie z którym prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (ust. 1 pkt 1). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, ze pojęcie "interesu publicznego" jest pojęciem niedookreślonym, nie posiadającym zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa, w tym organów, którym powierzono określone zadania. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. W zakresie prawa dostępu do informacji oznacza to, że interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów. Zważyć także należy, że to urząd musi wykazać, że dana informacja nie jest istotna dla ogółu obywateli. W sytuacji zatem braku interesu publicznego w danej sprawie, organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji z takim właśnie uzasadnieniem. Podkreślić jednak należy, iż wnioskodawca, występujący o udostępnienie informacji publicznej, na etapie składania wniosku nie musi wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a zatem w momencie formułowania i kierowania wniosku nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym i mogą odmówić jej udostępnienia tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie wykaże istnienia interesu publicznego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 czerwca 2007 r. II SA/Wa 112/07 Lex nr 340009). Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeśli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia informacji powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia, wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. Organ może zatem, umorzyć postępowanie z wniosku o udzielenie informacji publicznej tylko wówczas, gdy nie może udostępnić informacji w formie w jakiej życzy sobie tego wnioskodawca, ale wcześniej ma on obowiązek wezwać wnioskodawcę do zadecydowania, czy chce otrzymać informację w formie, która jest możliwa. Jeśli wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, to tylko wówczas można umorzyć postępowanie w sprawie. W rozpatrywanej sprawie skarżony organ naruszył powyższy przepis, nie zwracając się do skarżącego z informacją z jakich przyczyn żądana informacja nie może zostać udostępniona w formie wskazanej we wniosku, oraz nie żądając od skarżącego wskazania w jakiej formie w tej sytuacji jego wniosek może zostać pozytywnie rozpatrzony. W rozpatrywanej sprawie stosownych działań skarżonego organu, uwzględniających powyższe regulacje prawne, zabrakło. Kierując do wnioskodawcy pismo z dnia (...) lipca 2010 r. Dyrektor Gimnazjum Nr (...) w W. nie wskazał bowiem, w jakiej formie informacja może zostać udostępniona, jak również nie wezwał skarżącego, w przedstawionym wyżej trybie, do wskazania w jakiej formie oczekuje udostępnienia informacji, jak również do wskazania, iż jej udzielenie jest istotne dla interesu publicznego. Dopiero uzyskanie stanowiska wnioskodawcy, lub jego milczenie w tym zakresie, umożliwi ostateczne rozpatrzenie wniosku z dnia (...) lipca 2010 r. W tych okolicznościach Sąd uwzględnił skargę, zobowiązując organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od zwrotu akt wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Orzekając o kosztach Sąd działał na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 wskazanej ustawy. Powołane przepisy dopuszczają zasądzenie na rzecz strony skarżącej, której skarga zostaje uwzględniona, od organu, zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zakres niezbędnych kosztów określa przepis art. 205, który do kosztów niezbędnych do dochodzenia praw zalicza wyłącznie koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. W tych okolicznościach Sąd uwzględnił zgłoszony wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów wyłącznie w zakresie, w jakim dotyczył zwrotu kosztów uiszczonego wpisu od skargi. Rozpoznając ponownie sprawę skarżony organ zobowiązany jest do rozpatrzenia wniosku z dnia (...) lipca 2010 r. w sposób przewidziany przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, z uwzględnieniem wskazań wynikających z niniejszego uzasadnienia wyroku oraz terminów określonych powyższą ustawą. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ A.Łaskarzewska /-/ W.Batorowicz MK