III SA/Wr 716/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Skarbu Państwa – Gospodarstwa Leśnego "Lasy Państwowe" Nadleśnictwo B. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania w sprawie określenia zobowiązaniu w podatku od nieruchomości wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin. Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pozostawiło bez rozpoznania odwołanie Skarbu Państwa – Gospodarstwa Leśnego "Lasy Państwowe" Nadleśnictwo B. S. bez rozpatrzenia, z powodu nieuzupełnienia jego braków formalnych. Rozstrzygnięcie to doręczono pełnomocnikowi odwołującego się w dniu [...] r., wraz z pouczeniem, że przysługuje od niego zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w terminie 7 dni, od dnia jego doręczenia. Pismem z dnia [...] r. Skarb Państwa – Gospodarstwo Leśne "Lasy Państwowe" Nadleśnictwo B. S. [...] r. wniósł skargę na opisane w osnowie postanowienie. W skardze zawarto wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wnioskodawca podniósł, że zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie o możliwości złożenia zażalenia, w terminie 7 dni od doręczenia rozstrzygnięcia, do tego samego organu, co też strona skarżąca uczyniła. Dodano, że zażalenie to zostało rozpoznane i w dniu [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało postanowienie utrzymujące je w mocy. Wnioskodawca podniósł, że nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, bowiem postąpił zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, które nie informowało o możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwane dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy, a przy tym wykazane zostanie, iż niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Ocena okoliczności uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnienia braku winy strony w tym uchybieniu, dokonana w rozpoznawanej sprawie przez Sąd, uzasadnia przyjęcie, iż wnoszący skargę nie dotrzymał terminu z powodów przez siebie niezawinionych. W ocenie Sądu, należy zgodzić się z wnioskodawcą, że zaskarżone postanowienie Kolegium zawierało błędne pouczenie. Wbrew bowiem informacji zawartej w skarżonym rozstrzygnięciu, postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia jest ostateczne, a zatem służy na nie skarga do sądu administracyjnego (art. 228 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie podkreślano, że pouczenie, jako element konieczny decyzji administracyjnych (jak i pozostałych aktów administracyjnych), powinno być jasne i kompletne, a jego brak lub wady nie mogą powodować dla stron ujemnych konsekwencji. W ocenie Sądu, fakt błędnego pouczenia przesądza w sposób oczywisty brak zawinienia w uchybieniu terminowi. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.