VI SA/Wa 1681/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Protokolant ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2010 r. sprawy ze skargi M. U. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego artykułu rolno-spożywczego oddala skargę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów organ drugiej instancji decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej Kpa, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (t. j.: Dz.U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219), art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy M. U. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą w K. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej [...] - organ pierwszej instancji - z dnia [...] lutego 2010 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, na podstawie której wymierzono karę pieniężną w wysokości 2.000 zł. z tytułu wprowadzenia do obrotu partii zafałszowanego artykułu rolno-spożywczego, t.j. "Masła ekstra", masa netto 200 g, wyprodukowanego przez M. P. J. w W.. W toku kontroli przeprowadzonej w dniach [...] i [...] października 2009 r. przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w hurtowni spożywczej należącej do przedsiębiorcy M. U. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą w K. - zwanego dalej również "stroną" lub "skarżącą" - pobrano do badań laboratoryjnych próbkę "masła ekstra" o zawartości tł. 82%, w ilości 5 szt. z partii oznaczanej nr "142" i datą minimalnej trwałości "06.11" - zwanego dalej również "masłem'1'' - wyprodukowanego przez P. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą M. P. J. w W.. Wskazano, że badania wykonane zostały przez akredytowane Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w [...] - zwane dalej również laboratorium w [...]'' - w zakresie cech organoleptycznych i fizyczno-chemicznych wykazały, że produkt ten nie odpowiadał wymaganiom jakościowym określonym w załączniku XII i XV rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku") (Dz.U. L 299 z 16.11.2007 s. 1 z późn. zm.) - zwanego dalej "rozporządzeniem 1234/2007 -z uwagi na: obecność tłuszczu obcego (obecność steroli roślinnych, skład trójglicerydów w badanych próbach wskazywał na obecność około 62,9% tłuszczu obcego (badanie zostało wykonane metodą akredytowaną), zawyżoną zawartość wody w każdej badanej próbce od 0,7 do 0,8 punktu procentowego (badanie zostało wykonane metodą akredytowaną), niewłaściwe cechy organoleptyczne, tj. mazistą konsystencję oraz smak i zapach tłuszczowy, nieczysty (badanie zostało wykonane metodą nieakredytowaną). Obecność tłuszczu obcego oraz zawyżona zawartość wody były również niezgodne z rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 273/2008 z dnia 5 marca 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1255/1999 w odniesieniu do metod analizy oraz oceny jakości mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 88 z 29.03.2008 r. s. 1) - zwanym dalej "rozporządzeniem 273/2008". Powyższe udokumentowano w Sprawozdaniu z badań z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...]. O wynikach przeprowadzonych badań laboratoryjnych strona została poinformowana pismem z dnia [...] listopada 2009 r. i nie skorzystała z przysługującego jej prawa do złożenia wniosku o przebadanie próbki kontrolnej, uzasadniając swoją decyzję wysokimi kosztami analiz. Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił M. U., o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu artykułu rolno-spożywczego nieodpowiadającego wymaganiom jakościowym z uwagi na zafałszowanie tłuszczem obcym oraz wyższą zawartość wody. Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. (Nr akt: [...]) Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wymierzył przedsiębiorcy M. U. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] w K., karę pieniężną w wysokości 2.000 zł z uwagi na wprowadzenie do obrotu masła ekstra zafałszowanego tłuszczem obcym oraz z wyższą zawartością wody. Pismem z dnia [...] marca 2010 r. strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie od ww. decyzji wraz z wnioskiem o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego, bądź uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej na podstawie art. 138 § 2 Kpa oraz dodatkowo wniosła o przeprowadzenie dowodu ze sprawozdania z badania próbki wykonanego na zlecenie producenta w laboratorium [...] Sp. z o.o. w G., a także przedłożenie do akt dokumentów świadczących o prawidłowym przechowywaniu próbek masła ekstra oraz dokumentów potwierdzających kompetencje osób pobierających próbki. W odwołaniu przedsiębiorca zarzucił wydającemu decyzję organowi pierwszej instancji: naruszenie art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) - zwanej dalej "ustawą o jakości handlowej", poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie wystąpiły ku temu przesłanki, błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, że masło ekstra nie odpowiada wymaganiom jakościowym, co miało potwierdzić Sprawozdanie z badań nr [...] wykonanych na zlecenie producenta na tej samej próbce masła, z badań której zrezygnowała strona w procedurze badania próbki kontrolnej, rażące naruszenie art. 18 rozporządzenia 273/2008 poprzez niezastosowanie w niniejszej sprawie normy ISO 707 Mleko i przetwory mleczne - Wytyczne do pobierania próbek, rażące naruszenie art. 10 § 1 Kpa poprzez wydanie zaskarżonej decyzji bez umożliwienia stronie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz brak pouczenia strony o prawie do zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] maja 2010 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia [...] lutego 2010 r. (Nr akt: [...]) na mocy, której wymierzono przedsiębiorcy M. U. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] w K. karę pieniężną w wysokości 2.000 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu masła niespełniającego wymagań jakościowych z cechami zafałszowania, wyprodukowanego przez M.. Przesłanką do utrzymania w mocy ww. decyzji stanowił zdaniem organu fakt, iż skarżąca wprowadziła do obrotu zafałszowany produkt - co jego zdaniem stanowi czyn karalny wymieniony w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: art. 40a ust. 1 pkt. 4 - ustawy o jakości handlowej poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie wystąpiły ku temu przesłanki, art. 75 Kpa § 1 w zw. z art. 29 ustawy o Inspekcji Handlowej oraz art. 78 § 1 Kpa poprzez niedopuszczenie dowodu ze sprawozdania z badań [...] z dnia [...] listopada 2009r., art. 10 Kpa - poprzez wydanie decyzji bez umożliwienia stronie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz brak pouczenia strony o prawie do zapoznania się z aktami sprawy i złożenia końcowego oświadczenia, co do zebranych dowodów i materiałów, art. 7, art. 77 i art. 75 Kpa - poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, zaniechanie przez organ administracji podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, arbitralne potraktowanie przez organ przedmiotowej sprawy bez rozpatrzenia w sposób wyczerpujący zebranego materiału dowodowego, nieuwzględnienie przy rozstrzygnięciu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, art. 7 Kpa w związku z art. 136 Kpa - poprzez nie przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego w sytuacji, gdy wystąpiły ku temu przesłanki. Skarżący uznał, że załatwienie sprawy administracyjnej przez wydanie decyzji opartej na błędnie ustalonym stanie faktycznym jest sprzeczne z obowiązującą w prawie administracyjną zasadą prawdy obiektywnej, naruszając w ten sposób przepisy postępowania administracyjnego, przede wszystkim art. 7 Kpa. Takie naruszenie przepisów procedury ma wpływ na wynik sprawy, jeżeli błąd w ustaleniach faktycznych doprowadził do innego rozstrzygnięcia od tego, które powinno zapaść na podstawie prawidłowych ustaleń. Nieprawidłowe ustalenia podstawy faktycznej jest naruszeniem przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazał, że badanie wykonane na jego zlecenie zostało przeprowadzone na próbce kwestionowanego produktu pochodzącego z tej samej partii produktu. Wskazał, że organ pomimo, iż dysponował badaniami próbki dodatkowej, które przedstawiała zupełnie przeciwne wyniki niż badania przeprowadzone na zlecenie organu I instancji, odmówił uznania tego dowodu posiłkując się wątłymi podstawami. Organ powinien dążyć do ustalenia stanu faktycznego odpowiadającego rzeczywistości. Należy podkreślić, że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie opiera się tylko na jednych wynikach badań przeprowadzonych na zlecenie organu I instancji. Badania przeprowadzone na zlecenie producenta i udostępnione skarżącemu wskazuje na to, że kwestionowany produkt spełnia wszelkie normy i wymagania jakościowe. W związku z tym, zdaniem skarżącego, dwa zupełnie przeciwstawne wyniki badań dotyczącego tego samego produktu, powinny co najmniej wzbudzić wątpliwość w organie II instancji, który powinien zweryfikować stan faktyczny ustalony przez organ II instancji. Jego zdaniem zaniechanie przez organ administracji podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwością decyzji. Podobny zarzut podniósł w stosunku do częściowego braku akredytacji metod badań przeprowadzonych na zlecenie organu I instancji w laboratorium UOKiK. Dla organów orzekających w sprawie nie miało znaczenia, że część wyników badań została przeprowadzona bez wymaganej akredytacji. Nie poczyniono żądnych ustaleń w zakresie częściowego przeprowadzenia badań bez wymaganej akredytacji. Podniósł, iż kwestia posiadania przez laboratorium akredytacji na przeprowadzanie wszystkich badań, których wyniki stanowiły jedyną podstawę do wydania zaskarżanej decyzji jest kluczowe dla sprawy i ustalenia odpowiadającego rzeczywistemu stanowi faktycznemu. Wskazał, że ze sprawozdania z badań przeprowadzonego na zlecenie organu w Laboratorium UOKiK w [...] wprost wynika, że badanie współczynnika S dla formuły ogólnej zostało przeprowadzone metodą nieakredytowaną. Z kolei ze sprawozdania z badań próbki kontrolnej wykonanych na zlecenie producenta w [...] Sp. z o.o. wynika wprost, że wszystkie badania zostały przeprowadzone metodą akredytowaną. Jego zdaniem organ I jak i II instancji oparł rozstrzygnięcie tylko na jednym, jedynym dowodzie w postaci sprawozdania z badań przeprowadzonych na zlecenie organu I instancji, podczas gdy strona poddawała w wątpliwość wyniki tych badań i zgłaszała kolejne wnioski dowodowe. Takiemu zachowaniu organu administracji należy jego zdaniem przyznać cechę dowolności. Jego zdaniem organ I jak i II instancji oparł rozstrzygnięcie tylko na jednym, jedynym dowodzie w postaci sprawozdania z badań przeprowadzonych na zlecenie organu I instancji, podczas gdy strona poddawała w wątpliwość wyniki tych badań i zgłaszała kolejne wnioski dowodowe. Takiemu zachowaniu organu administracji należy przyznać cechę dowolności. Mając powyższe na względzie wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Organ podtrzymał stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji z dnia [...] lutego 2010 r. nie narusza prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem rozpoznania jest decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] maja 2010r. utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] z dnia [...] lutego 2010 r., na podstawie, której skarżącemu wymierzono karę pieniężną w wysokości 2.000 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu partii zafałszowanego masła ekstra wyprodukowanego przez M. P. J. w W.. Należy zauważy, że stosownie do art. 3 pkt. 10 ustawy o jakości handlowej jest podstawą do stwierdzenia o zafałszowaniu. Zgodnie z tym przepisem użyte w ustawie określenia oznaczają, że artykuł rolno-spożywczy zafałszowany - produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeżeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Zgodnie z przepisem art. 40a ust. 1 pkt.4) kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1.000 zł. Przepisy wspólnotowe, jak i krajowe wymagają, aby badania laboratoryjne w ramach urzędowej kontroli żywności wykonywane były przez laboratoria akredytowane, nie określają, że badania należy prowadzić wyłącznie metodami akredytowanymi. Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt d) rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. L 191 s.l z 30.4.2004, ze. zm. - rozporządzenie 882/2004). Szczegóły w zakresie metod analiz i wymagań odnośnie laboratoriów wykonujących badania w ramach urzędowej kontroli żywności zawarto w art. 11 i 12 tego rozporządzenia. Laboratoria muszą być akredytowane zgodnie z normami europejskimi dot. akredytacji jednostek badawczych. W Polsce jednostką akredytacyjną uprawnioną do akredytacji jednostek certyfikacyjnych kontrolnych, laboratoriów badawczych i wzorcujących prowadzących oceny zgodności i weryfikacji na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie zgodności jest Polskie Centrum Akredytacyjne (PCA). Sprawozdania z badań opatrzone znakiem akredytacji PCA oznaczają, że badania zostały przeprowadzone w akredytowanym laboratorium, zgodnie z obowiązującym prawem i są w pełni wiarygodne. Zgodnie z przepisami art. 29 ustawy o Inspekcji Handlowej i art. 32 ustawy o jakości handlowej badania związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przeprowadzane są w laboratoriach Inspekcji Handlowej, a w uzasadnionych przypadkach w innych wyspecjalizowanych laboratoriach. Przepisy zawarte w ustawie o Inspekcji Handlowej i ustawie o jakości handlowej nie nakładają obowiązku przeprowadzania badań jakości w laboratoriach akredytowanych, a tym bardziej przy użyciu wyłącznie metod akredytowanych. Wymóg dokonywania analiz w laboratoriach akredytowanych wynika ze wspomnianego wyżej rozporządzenia 882/2004. Należy wskazać, iż stosowanie metody nieakredytowanej nie narusza przepisów art. 11 i 12 rozporządzenia 882/2004 i wynik badania uzyskany taką metodą jest miarodajny i może stanowić podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Laboratorium w [...] posiada stosowną akredytację przyznaną przez Polskie Centrum Akredytacji (nr akredytacji: [...]), było i jest uprawnione do dokonywania badań próbek produktów tłuszczowych, w tym masła ekstra pobranych od strony skarżącej podczas kontroli przeprowadzonej w dniach [...] - [...] października 2009 r. Tym samym, wyniki badań ujawnione w Sprawozdaniu z badań nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. są prawidłowe i wiarygodne. Zgodnie z art. 28 ustawy o Inspekcji Handlowej podczas kontroli równocześnie z pobraniem próbki produktu pobiera się i zabezpiecza dodatkową próbkę produktu z tej samej partii w ilości odpowiadającej ilości pobranej do badań (próbka kontrolna). Próbka kontrolna jest przechowywana przez kontrolowanego do czasu jej zwolnienia przez wojewódzkiego inspektora, w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech charakterystycznych produktu; w tym czasie nie może być wprowadzana do obrotu. Zgodnie natomiast z art. 29 tej ustawy badania pobranych próbek produktów i próbek kontrolnych przeprowadzają, laboratoria kontrolno-analityczne Inspekcji, a w przypadku, gdy laboratoria Inspekcji nie mogą wykonać badań, organ Inspekcji może zawrzeć umowę o wykonanie badań pobranej próbki z innym wyspecjalizowanym laboratorium. Badanie próbki kontrolnej przeprowadza się na wniosek lub z urzędu. Odnosząc się do zarzutu w sprawie odmowy uwzględnienia dowodu w postaci Sprawozdania z badań nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. próbki masła, stanowiącej tę samą próbkę, która została pobrana w toku kontroli jako próbka kontrolna uznać należy, że to sam skarżący zrezygnował z badania próbki kontrolnej w czasie, kiedy przeprowadzenie takiego badania było możliwe do wykonania zgodnie z obowiązującymi przepisami, a jego wynik mógłby mieć znaczenie rozstrzygające. Sprawozdanie z badań nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r, wykonane na zlecenie producenta dostarczone przez skarżącą zawierało wyniki badań wykonane na produkcie przeterminowanym. Z tego sprawozdania wynika, że badane masło oznaczone było datą minimalnej trwałości "6 listopada", dostarczone do badań 12 listopada 2009 r., badania zaś zostały wykonane w dniu 26 listopada 2009 r. ale okoliczność ta nie miała wpływu na wynik badania w zakresie przedstawionych w tym sprawozdaniu parametrów. Tak więc wprowadzenie do obrotu partii zafałszowanego artykułu rolno-spożywczego, t.j. "Masła ekstra", masa netto 200 g, wyprodukowanego przez M. P. J. w W. stanowi naruszenie powołanego przepisu i jest podstawą nałożenia kary pieniężnej. Zarzut dotyczący naruszenia art. 10 § 1 Kpa. poprzez wskazanie, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie umożliwiono skarżącemu wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów, jedynie poinformowano go o prawie do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym nie może być wzięty pod uwagę. Stan faktyczny był znany stronie a materiał zgromadzony w toku kontroli, a były to głównie wyniki badań próbki masła pobranej w toku kontroli, zawarte w sprawozdaniu z badań z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] wykonanych w laboratorium w [...]. Dodatkowo Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w piśmie informującym stronę o przysługujących jej uprawnieniach wyznaczył skarżącemu termin 7 dni na zapoznanie się z zgromadzonym materiałem w sprawie i ewentualnie złożenie innych wniosków dowodowych. Skarżący nie skorzystał z przysługującego uprawnienia zarzucając następnie organom, że nie zapewniły czynnego udziału postępowaniu. Należy zauważyć, że skarżący pouczony o możliwości złożenia wniosku o zbadanie pobranej w toku kontroli próbki kontrolnej (art.29 ust.3 ustawy o Inspekcji Handlowej) odstąpił od złożenia takiego wniosku a więc zdaniem sądu zarzut naruszenia art. 10 § 1 Kpa jest chybiony i innych przepisów proceduralnych. Zdaniem sądu w przedmiotowej sprawie zostały podjęte wszelkie niezbędne kroki do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do jej załatwienia, między innymi poprzez wskazanie stronie przysługujących jej praw, w tym prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym i złożenia wyjaśnień. Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów decyzja administracyjna, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, jest oparta na obowiązującym przepisie prawa i zgodna z jego treścią. Takie wymogi spełniają wspomniane wyżej decyzje administracyjne. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.