I OSK 1143/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. P. – K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1931/10 odrzucające skargę R. P. – K. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1931/10, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. P. – K. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie – poza skarżącą i organem administracji publicznej – udział bierze czterech uczestników postępowania (wskazując ich imiona i nazwiska), zaś skarżąca składając skargę załączyła jedynie jej jeden odpis. Tym samym zaistniała konieczność skierowania do skarżącej wezwania do nadesłania trzech egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że wezwanie w tej kwestii zostało doręczone skarżącej w dniu 6 października 2010 r., co oznacza, że termin do jego wykonania upływał w dniu 13 października 2010 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie wykonała przedmiotowego wezwania – nie nadesłała żądanych odpisów skargi. Wobec tego nie mogła ona otrzymać prawidłowego biegu. Od tego postanowienia skargę kasacyjną złożyła R. P.– K., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nieopłaconych w całości ani w części. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, to jest: 1) art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego nieprawidłową wykładnię polegającą na przyjęciu że niedołączenie do skargi wystarczającej liczby odpisów skargi dla wszystkich uczestników postępowania jest uchybieniem formalnym na tyle istotnym, że uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i może prowadzić do odrzucenia skargi, 2) art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 47 § 1 i 49 § 1 powołanej ustawy, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji bezzasadne odrzucenie skargi w sytuacji, gdy niedołączenie do skargi odpowiedniej ilości odpisów skargi nie jest uchybieniem formalnym na tyle istotnym, że uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, 3) art. 141 § 4 w związku z art. 166 wskazanej ustawy, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na zaniechaniu rzetelnego wyjaśnienia podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia co w konsekwencji prowadzi do braku możliwości dokonania rzetelnej kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesiono, że podstawę do wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia skargi w terminie może być jedynie taki brak formalny, który rzeczywiście – a nie jedynie teoretycznie – uniemożliwia nadanie skardze biegu. Zdaniem skarżącej kasacyjnie brakiem takim nie będzie niedołączenie do skargi odpowiedniej ilości jej odpisów ponieważ tego typu brak formalny nie uniemożliwia nadanie skardze biegu z uwagi na fakt, że może ona zostać skserowana przez organ lub przez Sąd a następnie przesłana stronom postępowania. W takiej sytuacji zaniechanie przez stronę przesłania odpowiedniej ilości odpisów skargi nie wpływa na możliwość nadania skardze dalszego biegu. Zdaniem skarżącej okoliczność tę należy wziąć pod uwagę szczególnie w sytuacji, gdy strona nie jest reprezentowana w postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania – B. P.– opisała dotychczasowe postępowania toczące się z udziałem skarżącej, nie ustosunkowała się jednak do zarzutów skargi kasacyjnej i nie wyraziła swojego stanowiska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Wskazać należy, że zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Natomiast w myśl art. 49 § 1 powołanej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, pozostawia się je bez rozpoznania, o czym stanowi art. 49 § 2 tej ustawy. Stosowanie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, jeżeli z powodu tych braków nie można nadać sprawie prawidłowego biegu. Braki formalne, o których mowa w tym przepisie w związku z art. 49 § 1 powołanej ustawy to takie braki, których wystąpienie uniemożliwi nadanie skardze prawidłowego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, że w niniejszej sprawie skarżąca była wzywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do uzupełnienia braku formalnego skargi i została prawidłowo pouczona o skutkach jego nieprzedłożenia w terminie, pomimo tego jednak nie zastosowała się do wezwania Sądu. Wskazać należy, iż stosownie do § 26 ust. 2 zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych, Sąd może sporządzić we własnym zakresie odpisy pisma złożonego przez stronę, ale wyłącznie w celu dołączenia ich do akt w sytuacji, gdy strona wnosi jedno pismo w kilku sprawach, nie zaś w celu doręczenia go stronie przeciwnej, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.