VI SA/Wa 2105/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia 1. odrzucić skargę; 1. zwrócić skarżącej M. R. 320 zł (trzysta dwadzieścia złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...] lipca 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2010 r. nakładającą na M. R. karę pieniężną. Decyzja ta została doręczona skarżącej 2 sierpnia 2010 r. W dniu 2 września 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na ww. decyzję. W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Decyzja organu została doręczona skarżącej w dniu 2 sierpnia 2010 r. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął w dniu 1 września 2010 r. Nadanie skargi w polskim urzędzie pocztowym w dniu 2 września 2010 r. nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenia skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. W zakresie zwrotu wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.