II GSK 1467/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 16 listopada 2010 r.; sygn. akt I SA/Rz 758/10 w sprawie ze skargi R. K. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] września 2010 r.; nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: pozostawić skargę kasacyjną bez rozpatrzenia. Postanowieniem z 16 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 758/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. pozostawił bez rozpatrzenia skargę R. K. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 30c ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4; skarga podlega opłacie sądowej. Zgodnie natomiast z art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Sąd podniósł, że pomimo prawidłowego pouczenia, skarżący wniósł skargę niekompletną, ponieważ dołączył do skargi wniosek bez wszystkich obligatoryjnych załączników, stanowiących integralną część złożonego przez skarżącego wniosku o dofinansowanie (skarżący dołączył jedynie wzór biznesplanu, natomiast nie dołączył pozostałych dwunastu załączników). Zdaniem Sądu, wynikający z art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. W ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że wniosek poddany procedurze oceny jest innym wnioskiem niż ten, o którym mowa w art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co czyni zasadnym stwierdzenie, że złożenie jedynie formularza wniosku bez wszystkich załączników nie może być traktowane, jako złożenie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ponadto Sąd wskazał, że wbrew wymogom określonym w art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skarżący nie załączył do skargi oryginału wniosku o dofinansowanie oraz oryginału informacji o ocenie projektu, lecz kopie tych dokumentów. Stwierdził, że art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w stosunku do skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 2 tej ustawy znosi stosowanie art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W skardze kasacyjnej R. K. zaskarżył powyższe postanowienie w całości i zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na pozostawieniu skargi bez rozpoznania oraz naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 49 § 1 p.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie, co istotnie wpłynęło na wynik sprawy. W związku z tymi zarzutami wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Zgodnie z art. 30d ust. 1 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie natomiast do treści art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio art. 30c ust. 5 tej ustawy, który zawiera regulację prawną dotyczącą trybu wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis ten stanowi, że wniesienie skargi po terminie 14 dni (pkt 1), skargi niekompletnej (pkt 2) lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie określonym w ust. 2 tego przepisu (pkt 3) powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wniesienie niekompletnej skargi kasacyjnej wywołuje zatem skutek w postaci pozostawienia jej bez rozpatrzenia. Należy zauważyć, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna". Powołana ostatnio ustawa w Rozdziale 1 Działu III pt. "Pisma w postępowaniu sądowym" (znajdującym zastosowanie także do skargi kasacyjnej - art. 176 in principio p.p.s.a.) odwołuje się do pojęcia "warunki formalne". Regulacje te dowodzą, że odnośnie skargi kasacyjnej przez "warunki formalne" z art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunki formalne". Do ustawy tej zostało wprowadzone pojęcie "niekompletna skarga". Zgodnie bowiem z art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wprawdzie ostatnio powołany przepis nie precyzuje pojęć "skarga kompletna" i "skarga niekompletna", jednakże w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 omawianej ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 tej ustawy. Innymi słowy, kompletność skargi, o której stanowi art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Powyższe uwagi dotyczące rozumienia zwrotu "niekompletna skarga" odnoszą się także do skargi kasacyjnej, skoro art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju określa, że art. 30c ust. 5 tej ustawy ma odpowiednie zastosowanie także do skargi kasacyjnej. Zwrócić należy także uwagę, że skarga kasacyjna z art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., musi spełniać wymagania z art. 46 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o jakich mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. - jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi kasacyjnej niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przedstawione wyżej uregulowania, a także treść art. 176 p.p.s.a. prowadzą do wniosku, że skarga kasacyjna, o której mowa w art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - aby została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny - powinna być kompletna (a więc musi zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), nie może zawierać braków formalnych, jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46 i art. 47 § 1 p.p.s.a.), a także powinna spełniać wymogi konstrukcyjne określone w art. 176 p.p.s.a. po słowie "oraz". Różne są natomiast skutki prawne w przypadku złożenia skargi kasacyjnej niekompletnej od skutków złożenia skargi kasacyjnej zawierającej usuwalne braki formalne (to jest takie, które nie dotyczą wymogów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej określonych w art. 176 p.p.s.a. po słowie "oraz"). W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej obarczonej usuwalnymi brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46 lub art. 47 § 1 p.p.s.a.) - z uwagi na brak odmiennej regulacji w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - przewodniczący winien wezwać stronę wnoszącą skargę kasacyjną do uzupełnienia tych braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi kasacyjnej niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi kasacyjnej oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków. (por. postanowienie NSA z 27 lipca 2010 r., sygn. akt II GSK 807/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl) W rozpoznawanej sprawie do wniesionej skargi kasacyjnej strona nie dołączyła żadnego z dokumentów wymienionych w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, niezbędnych do uznania, że skarga kasacyjna jest kompletna. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był do pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.