I OSK 436/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...]Zarząd Zlewni Wisłoki i Wisłoka z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 761/10 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...]Zarząd Zlewni Wisłoki i Wisłoka z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...]maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu trwałego zarządu nieruchomością postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. (sygn. akt II SA/Rz 761/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...]Zarząd Zlewni Wisłoki i Wisłoka z siedzibą w [...]na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...]maja 2010 r., nr [...]w przedmiocie opłaty z tytułu trwałego zarządu nieruchomością. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zaskarżoną decyzją z dnia [...]maja 2010 r., nr [...]Wojewoda Podkarpacki utrzymał w mocy decyzję Starosty Dębickiego z dnia [...]listopada 2009 r., nr [...]o aktualizacji opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu sprawowanego przez Okręgową Dyrekcję Gospodarki Wodnej w [...]Nadzór Wodny w [...]nieruchomością gruntową stanowiącą własność Skarbu Państwa położoną w obrębie 1 miasta [...], oznaczoną jako działka nr [...]o pow. 553 m². Decyzja ta wraz z kompletnym pouczeniem o prawie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu który ją wydał, w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, została doręczona stronie skarżącej Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w [...]w dniu 8 czerwca 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji przez skarżąca, znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy). Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w [...]Zarząd Zlewni Wisłoki i Wisłoka z siedzibą w [...], reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego M.S-S. wniósł w dniu 9 lipca 2010 r. (data prezentaty organu) skargę na wymienioną wyżej decyzję Wojewody Podarpacki, za pośrednictwem tegoż organu skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Dodatkowo w odpowiedzi na skargę Wojewoda potwierdził, że skarga została wniesiona pismem dnia 2 lipca 2010 r., z datą wpływu do Kancelarii Ogólnej Podkarpackiego Urzędu Wojewódzkiego 9 lipca 2010 r. Odrzucając - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej "P.p.s.a." - przedmiotową skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że została ona wniesiona po upływie terminu zakreślonego do dokonania tej czynności tj. po dniu 8 lipca 2010 r. W skardze kasacyjnej, zaskarżając powyższe postanowienie w całości, Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w [...]Zarząd Zlewni Wisłoki i Wisłoka z siedzibą w [...]zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu naruszenie przepisu postępowania sądowoadministracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 P.p.s.a.) tj. art. 53 § 1 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na przyjęciu, iż skarżący Zarząd składając skargę na decyzję Wojewody Podkarpackiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, nie zachował 30 dniowego terminu do wniesienia skargi. Wskazując na powyższą podstawę kasacyjną, skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie jej do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie. Uzasadniając w/w zarzut, skarżący kasacyjnie podniósł, iż skargę od decyzji organu odwoławczego nadał w urzędzie pocztowym w Rzeszowie w dniu 7 lipca 2010 r. Z potwierdzenia zwrotnego wynika, iż skarga wpłynęła od organu odwoławczego w dniu 9 lipca 2010 r. Podkreślił, iż winny jest organ, który do akt sprawy nie doręczył koperty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi kasacyjnej należy przypomnieć, że stosowanie do art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Oznacza to, że zakres rozpoznania sprawy przez ten Sąd, poza nieważnością postępowania, która w sprawie niniejszej nie zachodzi, jest ograniczony do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Granice skargi kasacyjnej wyznaczają podstawy kasacyjne, w których należy przywołać konkretne przepisy prawa, które naruszył Sąd I instancji oraz określić sposób naruszenia tych przepisów. Złożona przez skarżącą skarga kasacyjna zasadniczo spełnia określone wyżej wymogi. Jedyny podniesiony przez skarżącego zarzut dotyczy naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie art. 53 § 1 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż wniesiona do niego za pośrednictwem organu II instancji skarga została wniesiona po upływie terminu zakreślonego do dokonania tej czynności. Z treści uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika również, iż skarżący kasacyjnie w istocie kwestionuje również zastosowanie przez Sąd I instancji w niniejszym przypadku art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei drugi z przytoczonych artykułów stanowi podstawę odrzucenia przez sąd administracyjny skargi wniesionej po upływie terminu zakreślonego do dokonania tej czynności. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten jest o tyle uzasadniony, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pochopnie uznał, iż art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odnajdzie w przedmiotowej sprawie zastosowanie. Nie ulega jakiejkolwiek wątpliwości, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny, przed weryfikacją podjętych w toku postępowania administracyjnego czynności lub aktów, zobligowany jest ustalić, czy wniesiona przez stronę skarga spełnia wszystkie określone przez ustawodawcę wymogi formalne, fiskalne jak również czy została złożona w przepisanym terminie. Ustalenie tego rodzaju okoliczności decyduje o dopuszczalności merytorycznego rozpoznania sprawy. Stwierdzenie jakichkolwiek w takim przypadku uchybień formalnych lub fiskalnych skargi może powodować konieczność - o ile ustawodawca przewidział taką możliwość - ich uzupełnienia. Ustalenie natomiast, że skarga została wniesiona po upływie terminu zakreślonego do dokonania tej czynności, skutkuje odrzuceniem powołanego pisma. Z przytoczonych względów sąd wojewódzki zobligowany jest do skrupulatnego zbadania skargi w tym zakresie, bowiem nieuzasadnione jej odrzucenie może pozbawić strony prawa do kontroli sądowej rozstrzygnięć wydanych w toku postępowania administracyjnego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji, przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia, zobowiązany był określić rzeczywistą datę złożenia przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie Zarząd Zlewni Wisłoki i Wisłoka z siedzibą w Rzeszowie przedmiotowej skargi. Dokonane przez Sąd Wojewódzki ustalenia na tym gruncie sprowadziły się tylko do wzięcia pod uwagę treści znajdującej się na skardze pieczęci z adnotacją, iż wpłynęła ona do organu dnia 9 lipca 2010 r. W aktach brak jest natomiast informacji o sposobie wniesienia skargi do organu. Nie znajduje się w nich również koperta potwierdzająca, że skarga została nadana drogą pocztową.. W świetle bowiem art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Brak tego rodzaju informacji, powinien skutkować wezwaniem skarżącego i organu do złożenia oświadczeń w jaki sposób przedmiotowa skarga została złożona. Skarżący przy tym powinien przedłożyć potwierdzenie nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym listem poleconym, ewentualnie potwierdzenie odbioru przez organ odwoławczy korespondencji ze skargą, celem potwierdzenia faktycznej daty jej złożenia. Dopiero stwierdzenie, iż skarżący takim dowodem nie dysponuje, może skutkować odrzuceniem skargi, jako złożonej po upływie ustawowego terminu. Należy stwierdzić, że w sprawie niniejszej Sąd I instancji bezpodstawnie odrzucił skargę. Z dowodów dołączonych przez wnoszącego skargę kasacyjną jednoznacznie wynika, że skarga została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 7 lipca 2010 r. Potwierdzają to: załączona kopia wydruku z książki nadawczej Zarządu (k-10) oraz kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru (k-11), jak również z kopii koperty znajdującej się w aktach sądowych. Zachodzi przy tym zgodność numeru przesyłki poleconej zawierającej skargę. W takiej sytuacji należy dać wiarę wnoszącemu skargę kasacyjną, że skarga na przedmiotową decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...]lipca 2010 r. została nadana listem poleconym w placówce pocztowej w Rzeszowie w dniu 7 lipca 2010 r. Powyższe oznacza również, iż trafnie wywodzi skarżący, że skarga na przedmiotową decyzję została wniesiona w terminie 30-dniowym przewidzianym w art. 53 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze należało uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 listopada 2010 r. odrzucające skargę Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...]Zarząd Zlewni Wisłoki i Wisłoka z siedzibą w [...]jako oparte o błędnie ustalony stan faktyczny, co doprowadziło w konsekwencji do bezpodstawnego zastosowania w sprawie przez Sąd art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z tego względu na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.