II SA/Sz 769/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 listopada 2010 r. sprawy ze skargi I. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r,. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej I. S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem Inspektorat Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez I. S. odwołania od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak: [...], nakazującej inwestorom K. i S. A., wykonanie robót budowlanych na wymurowanej od strony południowej ścianie szczytowej budynku obory posadowionej w miejscowości [...] Nr [...], na podstawie oceny technicznej opracowanej przez inż. A. R. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał zaskarżoną decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Od decyzji tej odwołanie złożył właściciel nieruchomości, I. S. Decyzja Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak: [...], została doręczona skarżącej w dniu [...] r. Odwołanie od ww. decyzji zostało złożone w INB w dniu [...] r., ti. dzień po terminie przysługującym do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji w dniu [...] r. Zatem przedmiotową decyzje należy uznać za prawidłowo doręczoną w rozumieniu przepisów kpa. Powyższe postanowienie I. S. zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 40 kpa, poprzez doręczenie decyzji z dnia [...] r. - zamiast stronie I. S. lub ustanowionemu przez nią pełnomocnikowi W. C. – Z. C., zamieszkałemu w [...] pod numerem [...], który nie jest ani domownikiem, ani sąsiadem strony, ani też dozorcą. Organ nie pozostawił też żadnej adnotacji w skrzynce pocztowej czy drzwiach mieszkania strony. Wobec powyższego organ niezasadnie zarzuca stronie uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, gdyż decyzja ta nie została tak stronie, jak i jej pełnomocnikowi, skutecznie doręczona. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Twierdzenie skarżącej, iż skarżona przez nią w odwołaniu decyzja nie została doręczona ani jej osobiście, ani dorosłemu domownikowi, ani ustanowionemu przez nią pełnomocnikowi, znajduje pełne potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy. Wprawdzie w aktach tych znajduje się pisemne oświadczenie Z. C., iż odebrał przedmiotową decyzję i przekazał ją skarżącej w tym samym lub następnym dniu, jednakże – jak wynika z niezakwestionowanych przez organ twierdzeń skarżącej - w/w odbiorca przesyłki nie był ani domownikiem, ani dozorcą, ani sąsiadem adresatki przesyłki. Nie wykazano też, iż zostawiono skarżącej – zgodnie z dyspozycją art. 43 kpa - informację o tym komu pozostawiono przesyłkę. W tym stanie rzeczy powyższego doręczenia nie można uznać za prawidłowe a - co za tym idzie - orzec o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji, która była przedmiotem przesyłki. Zaskarżone postanowienie zapadło zatem z naruszeniem art. 134 kpa w zw. art. 43 kpa. Wobec powyższego należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylić zaskarżone postanowienie. Organ winien zatem rozpoznać odwołanie, jeśli nie zachodzi inna przesłanka jego niedopuszczalności. Rozstrzygnięcie w pkt II oparto na art. 152, zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w/w ustawy.