III SA/Kr 741/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie NSA Grażyna Danielec (spr.) NSA Krystyna Kutzner Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2010 r. sprawy ze skargi T. D. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. Decyzją z dnia [...] 2010 r. ([...]) działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.) Starosta skierował T. D. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. T. D. odebrał powyższą decyzję w dniu 26 lutego 2010 r., natomiast w dniu 18 marca 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2010 r. ([...]) na podstawie art. 134 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] 2010 r. o skierowaniu na badanie lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Organ odwoławczy wskazał, że skarżący nie dotrzymał 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania od decyzji przewidzianego w art. 129 kpa. Organ odwoławczy nie znalazł też podstaw do przywrócenia uchybionego terminu na podstawie art. 58 kpa. Dodał, że upływ terminu do wniesienia odwołania powoduje, że decyzja organu I instancji nabiera waloru ostateczności. Tym samym rozpatrzenie odwołania wniesionego z jego uchybieniem skutkowałoby rażącym naruszeniem prawa. Powodowałoby to bowiem weryfikację decyzji, która korzysta z ochrony trwałości. Od powyższego rozstrzygnięcia T. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący podniósł, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze oparło się tylko na fakcie niedotrzymania terminu do wniesienia odwołania, nie wzięło natomiast pod uwagę wieku skarżącego (93 lata), co zdaniem skarżącego mogłoby stanowić usprawiedliwioną przyczynę niezachowania terminu. T. D. wskazał również, że przeprowadził wymagane badania lekarskie co "potwierdzają dwa załączniki". Natomiast organom administracji zarzucił powoływanie się na sprawy karne, które z przedmiotową sprawą nie mają nic wspólnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające merytorycznego rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] 2010 r. z powodu uchybienia terminu do wniesienia tego odwołania. Skarżący nie powołał jednak merytorycznych argumentów mających uzasadniać przyczynę wniesienia odwołania po upływie terminu. Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest jednak spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu. Kodeks postępowania administracyjny w art. 128 wskazuje, iż odwołanie nie wymaga szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodne bowiem z art. 129 kpa odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, przy czym przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1). Przez doręczenie decyzji należy rozumieć doręczenie lub ogłoszenie w sposób unormowany w art. 39-40 kpa, za pokwitowaniem przez pocztę, przez pracowników organu lub inne upoważnione osoby bądź organy. Prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona. Z kolei zgodnie z art. 58 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W przedmiotowej sprawie decyzja Starosty z dnia [...] 2010 r. została doręczona skarżącemu w dniu 26 lutego 2010 r. Ostatnim dniem do wniesienia odwołania w terminie był więc dzień 12 marca 2010 r. Mimo pouczenia zawartego w decyzji, skarżący wniósł odwołanie dopiero w dniu 18 marca 2010 r., a więc kilka dni po terminie. Skarżący nie złożył przy tym prośby o przywrócenie terminu ani nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji wyroku.