VII SA/Wa 1544/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Marta Michta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2010 r. sprawy ze skargi K. O. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego K. O. kwotę 100 zł (sto zlotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] wydanym [...] czerwca 2010r. na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził, że odwołanie z 30 kwietnia 2010r. i uzupełnienie odwołania z 4 maja 2010r. od decyzji Starosty W. z [...] marca 2010r. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa. W uzasadnieniu organ podał, że decyzja organu I instancji została doręczona pełnomocnikowi strony tj. P. O. w dniu 15 kwietnia 2010r. a więc termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął w dniu 29 kwietnia 2010r. Pełnomocnik strony nadał odwołanie w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 30 kwietnia 1010r. a więc z przekroczeniem terminu dla jego wniesienia. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł K. O. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia pełnomocnik skarżącego podał, że decyzję Starosty W. doręczono nie jemu lecz jego siostrze w dniu 16 kwietnia 2010r. i taka data doręczenia została podana na kopercie. Wobec tego został zachowany termin do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie Wojewody [...] wydane zostało z naruszeniem przepisów procedury mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści przepisu art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., poz. 1071 ze zm.) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Oznacza to, że od decyzji organu I instancji przysługuje stronie odwołanie do organu II instancji. Przy czym, w myśl art. 129 § 1 oraz § 2 Kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin określony w tym przepisie jest terminem prekluzyjnym, a zatem jego uchybienie powoduje, że czynność wniesienia odwołania podjęta przez stronę po jego upływie jest bezskuteczna. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy obowiązany jest każdorazowo, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, zbadać uprzednio w postępowaniu wstępnym, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym w przepisie terminie. Organ ten zobligowany jest w pierwszej kolejności zbadać wnikliwie okoliczności dotyczące prawidłowości i daty doręczenia adresatowi zaskarżonego rozstrzygnięcia organu I instancji. W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że Wojewoda [...] przedwcześnie uznał skuteczność doręczenia pełnomocnikowi strony decyzji Starosty W. z [...] marca 2010r. Z dowodu doręczenia decyzji nie wynika bowiem komu została ona doręczona. Odbiór decyzji pokwitowała w dniu 15 kwietnia 2010r. osoba o nazwisku "O.". Na dowodzie tym brak jest jakiejkolwiek adnotacji doręczyciela z której wynikałaby, czy decyzję odebrał pełnomocnik strony (a więc osoba wskazana jako adresat) sama strona, czy też inna osoba o takim samym nazwisku. Tak więc organ nie miał wystarczających podstaw do przyjęcia, że doręczenie decyzji nastąpiło do rąk adresata i nie może z faktu doręczenia wywodzić skutków prawnych dla skarżącego. Odnosząc się do faktu nieprawidłowego wypełnienia przez doręczającego zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji organu I instancji, zwrócić należy uwagę, iż rolą organów administracji publicznej jest również wyegzekwowanie, by przesyłki doręczone adresatom za zwrotnym poświadczeniem odbioru na odwrocie dowodu doręczenia były szczegółowo i prawidłowo wypełniane. Z dokumentu tego musi jednoznacznie wynikać, w jaki sposób przesyłka została doręczona. W przeciwnym razie doręczenie nie może zostać uznane za skuteczne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 1999 r., sygn. akt ISA/Lu 151(98). W orzecznictwie wskazuje się nadto, że w przypadku wadliwie i niejednoznacznie wypełnionego potwierdzenia odbioru, to organy administracji publicznej muszą wykazać, że doręczenie zostało skutecznie dokonane (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2003 r., sygn. Z uwagi na stwierdzone uchybienia uznać należało, iż w postępowaniu tym doszło do naruszenia ogólnych przepisów procedury administracyjnej, w tym art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz rozwijającego zasadę prawdy obiektywnej przepisu art. 77 § 1 Kpa. Zaznaczyć trzeba, że z zasady dążenia do prawdy obiektywnej określonej w art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego, wynika obowiązek organu podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Przepisem gwarantującym realizację tej zasady jest przepis art. 77 § 1 Kpa., który obciąża organ obowiązkiem wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Niewątpliwie naruszenie powyższych przepisów prawa procesowego uznać należy za istotne, skoro wydane przez Wojewodę [...] na podstawie art. 134 Kpa., orzeczenie zamknęło skarżącemu drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ obowiązany będzie uwzględnić powyższe uwagi Sądu, bowiem jedynie jednoznaczne wyjaśnienie okoliczności i ustalenie daty doręczenia skarżącemu przedmiotowej decyzji pozwoli na stwierdzenie, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Z tych wszystkich względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).