I FSK 1304/11
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2011-12-14
Skład orzekający: Adam Bącal
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie kasacyjne powinno zostać umorzone z powodu śmierci strony, gdy przedmiot postępowania dotyczy odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe?Ratio decidendi
W przypadku śmierci strony postępowania, gdy przedmiot sprawy odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, sąd administracyjny umarza postępowanie kasacyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interes prawny dotyczy wyniku postępowania. Ordynacja podatkowa nie przewiduje następstwa prawnego w przypadku śmierci osoby fizycznej będącej inkasentem lub osobą trzecią, a spadkobiercy tych podmiotów nie wstępują w prawa i obowiązki zmarłego.Stan faktyczny
M. S. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 27 lipca 2010 r. dotyczącą odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. WSA we Wrocławiu oddalił skargę M. S. Ten wniósł skargę kasacyjną, jednak w trakcie postępowania kasacyjnego pełnomocnik poinformował o śmierci M. S. w dniu 1 sierpnia 2011 r., dołączając odpis aktu zgonu.Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie kasacyjne.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Adam Bącal, , , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1225/10 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 27 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne.
Wyrokiem z dnia 30 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1225/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 27 lipca 2010 r. w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r.
Od powyższego wyroku M. S. wniósł skargę kasacyjną, w której wnioskował o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Pismem z dnia 17 listopada 2011 r. (data wpływu do Naczelnego Sądu Administracyjnego – 22 listopada 2011 r.) pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną poinformował o wygaśnięciu pełnomocnictwa z uwagi na śmierć M. S. w dniu 1 sierpnia 2011 r. Do pisma dołączona została uwierzytelniona kopia odpisu skróconego aktu zgonu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Zasady sukcesji zobowiązań podatkowych określa art. 97 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), jednak tylko w odniesieniu do podatników i płatników. Ordynacja podatkowa nie przewiduje następstwa prawnego w wypadku śmierci osoby fizycznej będącej inkasentem lub osobą trzecią. Spadkobiercy tych podmiotów nie wstępują z mocy tego przepisu w prawa i obowiązki zmarłego.
Powyższe stanowisko zostało podzielone w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 kwietnia 2006 r. o sygn. akt SK 46/05.
Śmierć M. S. została potwierdzona odpisem aktu zgonu, zatem na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 w zw. z art. 193 u.p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło