V SA/Wa 2531/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w z siedzibą w [...] na informację Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw w [...] z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: odrzucić skargę W dniu 28 października 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga [...] Sp. z o.o. w z siedzibą w [...] (zwana dalej Skarżącą) na informację Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw w [...] z dnia [...] października 2010 r. znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy przedmiotem skargi wniesionej przez [...] Sp. z o.o. w z siedzibą w [...] jest fakt nie przyznania dofinansowania dla realizacji projektu Skarżącej "[...]" w ramach działania 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej" - Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka 2007-2013. Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Skarżąca wskazała, iż wnosi skargę na informację Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw w [...] z dnia [...] października 2010 r. znak: [...]. W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z ustawą z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712), zwanej dalej: ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, prowadzona jest polityka rozwoju. Jest ona realizowana przy pomocy programów służących osiąganiu celu (art. 15 ustawy). Jednym z tych programów jest Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka 2007-2013. W przedmiotowej sprawie Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (Instytucja Wdrażającą) ogłosiła zamknięty nabór wniosków do Działania 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej" w ramach III rundy aplikacyjnej w roku 2009. Wnioski o dofinansowanie należało składać w terminie od 26 października 2009 r. do 13 listopada 2009 r. do wyznaczonej w ramach systemu instytucjonalnego Regionalnej Instytucji Finansującej (RIF), właściwej dla siedziby Wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie dla województwa mazowieckiego była to Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw. Instytucją Pośredniczącą było w ramach tego programu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, natomiast Instytucją Zarządzającą Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Na stronach internetowych Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (http://poig.parp.gov.pl) opublikowano m.in. następujące dokumenty: 1) Regulamin przeprowadzania konkursu w ramach PO IG Priorytet 8 Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej, 2) Procedura odwoławcza dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach PO IG załącznik 4.4 do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka lata 2007 – 2013. Z zasad Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Programu Operacyjnego IG 2007 – 2013 wynika, iż w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawcy przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu wnoszonego do instytucji odpowiedzialnej za ocenę projektu (instytucja informująca o wyniku oceny projektu – w przedmiotowej sprawie będzie to RIF ) - w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o wynikach oceny wniosku o dofinansowanie. Zgodnie natomiast § 6 ust. 2 powyższej Procedury odwoławczej przez negatywną ocenę projektu rozumie się taką ocenę (lub dany jej etap), której wyniki nie pozwalają w efekcie na zakwalifikowanie projektu do dofinansowania (bądź skierowanie do dalszego etapu oceny, co w efekcie także uniemożliwia zakwalifikowanie projektu do dofinansowania). Nie przysługuje odwołanie na okoliczność braku alokacji dla danego konkursu. Powyższy środek zaskarżenia przewidziany jest w wykonaniu dyspozycji art. 30b ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowiącego, iż system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać, co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie. O tym, że taki środek zaskarżenia przysługuje właściwa instytucja ma obowiązek pouczyć uprawnionego w myśl art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Instytucja ta powinna też poinformować wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej w myśl art. 30 b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej wnioskodawca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w myśl art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W niniejszej sprawie postępowanie przebiegało zgodnie z procedurą opisaną powyżej. Skarżąca Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu ,, [...]"w ramach działania 8.1 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 – "Wspieranie działalności w dziedzinie gospodarki elektronicznej". Pismem z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...] Fundacja Małych Średnich Przedsiębiorstw w [...] poinformowała Skarżącą o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie ww. projektu. Spółka złożyła protest, który ww. Fundacja pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak: [...] rozpatrzyła w sposób negatywny. Następnie Skarżąca złożyła odwołanie od negatywnego rozpatrzenia protestu. Rozstrzygnięciem z dnia [...] czerwca znak: [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził, iż w związku z niewłaściwie przeprowadzoną oceną i rozpatrzeniem protestu zasadne jest skierowanie wniosku o dofinansowanie do ponownej oceny. Pismem z dnia z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw w [...] poinformowała Skarżącą, iż w wyniku odwołania od przeprowadzonej oceny merytorycznej projektu Skarżącej Spółki, oceniła, że wniosek o dofinansowanie ww. spółki spełnił wszystkie kryteria oceny merytorycznej. Fundacja wskazała, iż rekomendowała ww. projekt do dofinansowania. Poinformowała jednakże, iż w wyniku wyczerpania alokacji środków na konkurs ogłoszony w ramach II rundy aplikacyjnej w 2009 r. dofinansowanie na realizacje projektu Skarżącej nie zostało przyznane. Wskazała również, iż wnioskodawcy nie przysługuje prawo do złożenia protestu. Sąd badając powyższą sprawę stwierdza, iż Skarżąca nie złożyła środka odwoławczego w postaci protestu, nie wyczerpując tym samym środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji Programu. Sąd zajął takie stanowisko z następujących względów. Pismo Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw z [...] października 2010 r. niewątpliwie używa określenia, iż projekt skarżącej spełnił wszystkie kryteria oceny merytorycznej, jednakże z powodu wyczerpania alokacji środków na konkurs, nie zostało mu przyznane dofinansowanie, to jednak treść informacji stanowi w efekcie o negatywnej ocenie. Świadczy o tym, zdaniem sądu, fakt, że projekt nie został przyjęty do dofinansowania w ramach tegoż konkursu. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie definiuje wprost pozytywnej oceny ani negatywnej oceny, nie mniej jednak z treści art. 30 a ust. 1 ww. ustawy wynika, że umowa o dofinansowanie jest zawierana w odniesieniu do projektu: 1) który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania; 2) którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Z treści powyższego przepisu wynika, iż aby zawrzeć umowę o dofinansowanie, która zdaniem Sądu stanowi pozytywny wynik konkursu, projekt musi spełniać łącznie trzy przesłanki: 1) przeszedł wszystkie etapy jego oceny, 2) został zakwalifikowany do dofinansowania, 3) środki finansowe są wystarczające do jego sfinansowania. Dopiero po spełnieniu powyższych wymogów możemy mówić o pozytywnej ocenie projektu jako takiego w ramach prowadzonego konkursu mającego na celu doprowadzenie do wyboru projektu i zawarcia stosownej umowy o dofinansowaniu. Wykładni tej nie mogą zmienić, zdaniem Sądu, wytyczne zawarte w Procedurze odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013, w zakresie interpretacji terminu "negatywna ocena" i możliwości odwołania się od niej. Bowiem powyżej dokonana wykładnia art. 30 a ust. 1 ww. ustawy, ma zastosowanie do zdefiniowana oceny "pozytywnej" projektu. Natomiast przyjęcie, iż wnioskodawcy, którego projekt w ramach konkursu nie został przyjęty do dofinansowania w ramach dostępnej alokacji nie przysługiwałby środek odwoławczy stanowiłby naruszenie bezwzględnie obowiązującego przepisu z art. 30 "b" ust. 2 ww. ustawy stanowiącego, iż system realizacji programu musi uwzględnić, co najmniej jeden środek odwoławczy. Zatem Skarżącej, pomimo pouczenia zawartego w informacji RIF z dnia 7 października 2010 r., przysługuje środek zaskarżenia w postaci protestu, którego Spółka nie złożyła, czym nie wyczerpała środków odwoławczych przewidzianych w programie. Zgodnie natomiast z art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w Programie. Zauważyć również należy, iż w przypadku negatywnego rozpatrzenia protestu przez RIF przysługuje odwołanie do Instytucji Pośredniczącej, której rozstrzygnięcie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Na marginesie tylko zauważyć należy, iż rozstrzygnięcia ww. podmiotów w zakresie dokonywanych ocen wniosków o dofinansowanie nie są decyzją administracyjną, gdyż zgodnie z art. 30g ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej. Wobec powyższego przedmiotową skargę jako niedopuszczalną w myśl art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odrzucić