II GSK 1528/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 910/10 w sprawie ze skargi G. G. na informację Zarządu Województwa K. – P. z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: pozostawić skargę kasacyjną bez rozpatrzenia Postanowieniem z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 910/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. pozostawił bez rozpatrzenia skargę G. G. na informację Zarządu Województwa K. – P. z dnia [...] października 2010 r., nr [...], w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zbadał warunki formalne dopuszczalności skargi i stwierdził, że skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego i należycie opłacona, jednak jest niekompletna. Skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej powoływanej jako u.z.p.p.r., oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. Kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Wprowadzając restrykcyjne wymogi wnoszenia skargi ustawodawca nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w informacji o wynikach procedury odwoławczej o zasadach, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. zamieszczając w informacji z dnia [...] października 2010 r. stosowne pouczenie w zakresie konieczności dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji. Skarga G. G. na dzień jej wniesienia, tj. 21 października 2010 r. była niekompletna, ponieważ nie dołączono do niej załączników. W postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie art. 52-55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a. W związku z tym na właściwej instytucji zarządzającej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2). Sąd przy rozpoznaniu skargi dysponuje zatem tylko dokumentacją złożoną przez skarżącego. Ponadto z uregulowań ustawy, które stanowią lex specialis do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. G. G. zaskarżyła powyższe postanowienie skargą kasacyjną wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie zmianę zaskarżonego wyroku poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i jednocześnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Zaskarżonemu postanowieniu G. G. zarzuciła naruszenie: – art. 30c u.z.p.p.r. poprzez przyjęcie, że skarga była niekompletna oraz poprzez przyjęcie, że kompletność skargi oznacza dołączenie wszystkich załączników; przy czym przepis ten jest niekonstytucyjny, gdyż narusza zasadę demokratycznego państwa prawnego oraz prawa do sądu; – art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez pozbawienie skarżącego prawa do sądu; – art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niezamieszczenie w uzasadnieniu postanowienia jednoznacznych wskazań, w jakim zakresie dokumentacja była niekompletna. Autor skargi kasacyjnej podał, że w art. 30 c u.z.p.p.r. wskazano jedynie na możliwość pozostawienia skargi bez rozpatrzenia w przypadku, kiedy skarga jest niekompletna. Wskazał ponadto, że w ustawie nie wyjaśniono na czym polega owa niekompletność, a w art. 30c słowo "niekompletność" zostało użyte dwukrotnie w różnym kontekście. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Stosownie do treści art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio art. 30c ust. 5 tej ustawy, który zawiera regulację prawną dotyczącą trybu wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis ten stanowi, że wniesienie skargi po terminie 14 dni (pkt 1), skargi niekompletnej (pkt 2) lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie określonym w ust. 2 tego przepisu (pkt 3) powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wniesienie niekompletnej skargi kasacyjnej wywołuje zatem skutek w postaci pozostawienia jej bez rozpatrzenia. Należy zauważyć, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna". Powołana ostatnio ustawa w Rozdziale 1 Działu III pt. "Pisma w postępowaniu sądowym" (znajdującym zastosowanie także do skargi kasacyjnej – art. 176 in principio p.p.s.a.) odwołuje się do pojęcia "warunki formalne". Regulacje te dowodzą, że odnośnie skargi kasacyjnej przez "warunki formalne" z art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunki formalne". Do ustawy tej zostało wprowadzone pojęcie "niekompletna skarga". Skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 omawianej ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 tej ustawy. Innymi słowy, kompletność skargi, o której stanowi art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Powyższe uwagi dotyczące rozumienia zwrotu "niekompletna skarga" odnoszą się także do skargi kasacyjnej, skoro art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju określa, że art. 30c ust. 5 tej ustawy ma odpowiednie zastosowanie także do skargi kasacyjnej. Zwrócić należy także uwagę, że skarga kasacyjna z art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., musi spełniać wymagania z art. 46 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o jakich mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. – jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi kasacyjnej niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przedstawione wyżej uregulowania, a także treść art. 176 p.p.s.a. prowadzą do wniosku, że skarga kasacyjna, o której mowa w art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – aby została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny – powinna być kompletna (a więc musi zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46 i art. 47 § 1 p.p.s.a.), a także powinna spełniać wymogi konstrukcyjne określone w art. 176 p.p.s.a. po słowie "oraz". Różne są natomiast skutki prawne w przypadku złożenia skargi kasacyjnej niekompletnej od skutków złożenia skargi kasacyjnej zawierającej usuwalne braki formalne (to jest takie, które nie dotyczą wymogów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej określonych w art. 176 p.p.s.a. po słowie "oraz"). W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej obarczonej usuwalnymi brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46 lub art. 47 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – przewodniczący winien wezwać stronę wnoszącą skargę kasacyjną do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi kasacyjnej niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi kasacyjnej oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków. W rozpoznawanej sprawie do wniesionej skargi kasacyjnej strona dołączyła jedynie kserokopie dokumentów wymienionych w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Powielone na kserokopiarce dokumenty nie zostały w jakikolwiek sposób poświadczone i tym samym nie mają one przymiotu oryginalnego dokumentu. Z art. 30c ust. 2 w zw. z art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. wynika, że skarga kasacyjna powinna być wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. Wskazać należy, że wniosek jest dokumentem pochodzącym od strony, a strona podpisując go i dołączając do skargi, bądź skargi kasacyjnej, jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia. W rozpoznawanej sprawie załączona do skargi kasacyjnej kserokopia wniosku o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu nie została w jakikolwiek sposób poświadczona za zgodność z oryginałem. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany był do pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.